η πρώτη υπόθεση

Κεφάλαιο όγδοο
Ετοιμάστηκε να συνεχίσει το διάβασμα όταν ένα χτύπημα στην πόρτα την έκανε να τιναχτεί ξαφνιασμένη.
-εμπρός είπε και τράβηξε τα μάτια από την οθόνη του υπολογιστή. Η πόρτα άνοιξε και στην είσοδο εμφανίστηκε η τζίνα. Χαμογελούσε αλλά η κούραση στα μάτια της ήταν ολοφάνερη.
-μπορώ να μπω; Ρώτησε διστακτικά με τη λεπτή κοριτσίστικη φωνή της. Η ενριέτα που επανήλθε στην πραγματικότητα την κάλεσε να μπει στο γραφείο.
-έφερα το λογαριασμό είπε η κοπέλα και πλησιάζοντας την επιθεωρήτρια ακούμπησε ένα χαρτί π άνω στο γραφείο. Η ενριέτα το πήρε αφηρημένα.
-Τι ώρα είναι ρώτησε πνιγμένα.
-Δυο κυρία Ενριέτα. Μα πώς πέρασε τόσο γρήγορα η ώρα; Σε λίγο είχε ραντεβού με τον αλέξανδρο. Αν εκείνη η κοπέλα δεν ερχόταν να τη διακόψει η καημένη η Λίντα αν και νεκρή θα άρχιζε πάλι να της προκαλεί προβλήματα.
-δούλευα και είχα απορροφηθεί τόσο που ο χρόνος έχασε την υπόστασή του. Άνοιξε την τσάντα της και μέτρησε τα χρήματα.
-ευχαριστώ κυρία Ενριέτα είπε η κοπέλα παίρνοντάς τα. Θα μείνετε πολύ ακόμη;
-μια ώραπερίπου. Μετά θα πάω για φαγητό. Τα μάτια της κοπέλας άστραψαν πονηρά.
-Με τον αλέξανδρο;
-ναι, θα πάμε σε κείνο το ιταλικό εστιατόριο για πίτσα. Κάποια μέρα θα σου κάνω το τραπέζι εκεί, πρέπει να δοκιμάσεις ορισμένα πιάτα.
-θα χαρώ πολύ απάντησε η τζίνα και κουνώντας το κεφάλι σε χαιρετισμό βγήκε κι έκλεισε αθόρυβα την πόρτα.
Το μυαλό της επιθεωρήτριας άρχισε να δουλεύει πυρετωδώς. Λογάριαζε πόση ώρα της έμενε μέχρι το ραντεβού της με τον Αλέξανδρο. Ο υπολογιστής έδειχνε δυο και δέκα. Μα γιατί οι ώρες της δουλειάς ήταν τόσο μικρές; Διαπίστωσε πως δεν ένιωθε καμιά επιθυμία για φαγητό. Αν μπορούσε θα έμενε όλη τη μέρα στο γραφείο για να δουλέψει ήσυχα μακριά από το σπίτι. Δυσκολευόταν να συγκεντρωθεί εκεί μέσα. Το τηλέφωνο χτυπούσε κάθε πέντε λεπτά. Τις μισές φορές αυτή που καλούσε ήταν η μητέρα της που ήθελε να τη ρωτήσει αν έφαγε πρωινό ή μεσημεριανό κι αν το προηγούμενο βράδυ είχε κοιμηθεί καλά. Στην αρχή η ενριέτα κατέβαζε το ακουστικό και έβγαζε το τηλέφωνο από τη μπρίζα αλλά σύντομα κατάλαβε πως η μέθοδος αυτή δεν έφερνε αποτέλεσμα αφού η μητέρα της, την έψαχνε στο κινητό κι αυτό δε μπορούσε να το κλείσει εξαιτίας της φύσης της δουλειάς της. Απαντούσε λοιπόν αδιαμαρτήρητα αλλά λακωνικά σε όλες εκείνες τις κουραστικές ερωτήσειςπου ήταν πάντοτε οι ίδιες και αφού το έκλεινε επέστρεφε στο φορητό υπολογιστή. Ξαφνικά χαμογέλασε. Αυτό ήταν. Θα μετέφερε τα έγγραφα σε μια δισκέτα και το βράδυ όταν ο αλέξανδρος θα έπεφτε για ύπνο εκείνη θα κλειδωνόταν στο σαλόνι και θα συνέχιζε τη δουλειά ανενόχλητη. Το είχε κάνει κι άλλες φορές προφασιζόμενη ένα σωρό γελοίες δικαιολογίες ώσπου μια μέρα ο αλέξανδρος βρήκε τα αρχεία στον υπολογιστή. Ο καβγάς που ακολούθησε ήταν από τους πιο άσχημους της σχέσης τους αφού εκείνος της απαγόρευσε να εργάζεται τις βραδινές ώρες λέγοντας πως θα πάθαινε σίγουρα υπερκόπωση. Κι εδώ που τα λέμε δεν είχε κι άδικο αφού στο παρελθόν ο γιατρός την είχε υποχρεώσει να σταματήσει τη δουλειά για ένα μήνα. Είχε λιποθυμήσει ένα βράδυ κι όταν συνήλθε έκανε αρκετή ώρα να γυρίσει στην πραγματικότητα. Ο αλέξανδρος και η μητέρα της τρόμαξαν τόσο με αυτό που εγκαταστάθηκαν στην κρεβατοκάμαρά της για να την προσέχουν μήπως το σκάσει. Θυμόταν την διαμονή της μητέρας της εκεί σαν έναν γλυκόπικρο εφιάλτη. Την τάιζε τρεις φορές τη μέρα και την ανάγκαζε να κοιμάται πριν τις δέκα. Τελικά δεν είχε αντέξει παραπάνω από λίγες εβδομάδες και την είχε στείλει πίσω στο σπίτι της.
Τώρα που τα θυμόταν όλα αυτά έκανε τη σκέψη πως δεν έπρεπε να αρρωστήσει ποτέ ξανά. Άνοιξε ένα συρτάρι κι άρχισε να ψάχνει για μια άδεια δισκέτα. Σύντομα όλο το περιεχόμενο του συρταριού είχε χυθεί στο πάτωμα. Σηκώθηκε βρίζοντας από την καρέκλα κι άρχισε να μαζεύει χαρτιά συνδετήρες κι ετικέτες. Τα πετούσε μέσα χωρίς να μπει στον κόπο να τα τακτοποιήσει. Όλα της τα πράγματα ήταν σκορπισμένα στα ράφια και τα συρτάρια, μα όσο παράδοξο κι αν ήταν εκείνη συνήθως έβρισκε γρήγορα αυτό που έψαχνε. Ωστόσο γρήγορα έγινε φανερό πως δεν υπήρχε στο γραφείο κάποια διαθέσιμη δισκέτα.
Συνεχίζοντας να βρίζει βγήκε από το γραφείο της. Δε θα έφευγε από εκεί αν δεν έπαιρνε μαζί της όλο το υλικό που της χρειαζόταν.
Βρήκε τη δισκέτα στο γραφείο ενός συναδέλφου. Σπάνια τον επισκεπτόταν αλλά δε μπορούσε να κάνει διαφορετικά.είχε σπουδάσει προγραμματισμό ηλεκτρονικών υπολογιστών μεταξύ άλλων και τα τελευταία χρόνια δούλευε μαζί τους στη δίωξη του ηλεκτρονικού εγκλήματος. Ήταν έξυπνος και διέθετε ένα πηγαίο ακατάβλητοκι οξύ χιούμορ που της άρεσε. Μα η επιθεωρήτρια δεν ήταν ιδιέταιρα κοινωνικός άνθρωπος και συχνά περνούσαν εβδομάδες ολόκληρες πριν εγκαταλείψει το γραφείο της για να ανταλλάξει μερικές κουβέντες με κάποιον από τους συναδέλφους της. Μόνο όταν βρέθηκε στο δικό της γραφείο και πάλι, συνειδητοποίησε πως είχε περάσει τέσσερις ώρες καρφωμένη σε μια καρέκλα. Γέλασε δυνατά. Αν το μάθαινε ο γιατρός της θα την κατσάδιαζε χωρίς αμφιβολία αλλά δε θα του το έλεγε ποτέ. Χωρίς να χάνει καιρό έβαλε τη δισκέτα στον υπολογιστή κι άρχισε να επιλέγει τα αρχεία που ήθελε. Μερικά λεπτά αργότερα τα αρχεία είχαν φορτωθεί στη δισκέτα. Την έβαλε με προσοχή στην τσάντα της. Η ώρα ήταν δυόμιση κι εκείνη έπρεπε να φύγει αμέσως αν δεν ήθελε να αργήσει στο ραντεβού της με τον Αλέξανδρο. Εκείνος ήταν πάντα συνεπής κι έτσι όπως ήταν φυσικό δεν του άρεσαν οι αργοπορίες. Έκλεισε λοιπόν τον υπολογιστή και κλείδωσε τα συρτάρια του γραφείου. Μετά, πήρε το παλτό της και το φόρεσε. Έπρεπε να περπατήσει κάμποση ώρα ώσπου να φτάσει στο αυτοκίνητό της.
Την ξάφνιασε ο κρύος αέρας που φυσούσε. Κούμπωσε βιαστικά όλα τα κουμπιάτου παλτού κι άρχισε να περπατάει πιο γρήγορα. Μα ένας δυνατός και σύντομος πόνος της πλάτης της, την έκανε να σταματήσει για να ξεκουραστεί. Έπρεπε να κλείσει ραντεβού με το φυσικοθεραπευτή. Συνεχώς το ανέβαλε πείθοντας τον εαυτό της πως όλα πήγαιναν καλά αλλα κάθε τόσο οι συνεχίς πόνοι την έκαναν να παραδέχεται την κατάσταση στην οποία βρισκόταν.
Κόντευε να φτάσει στο αυτοκίνητό όταν είδε και πάλι εκείνα τα παπούτσια που της κέντρισαν το ενδιαφέρον λίγες ώρες πριν. Φυσικά το μαγαζί ήταν κλειστό. Σημείωσε στο μυαλό της να ξαναπεράσει την άλλη μέρα και συνέχισε το δρόμο της. Η πλάτη της πονούσε ακόμη.
Ο άρης δεν απάντησε στην ερώτηση αυτή πράγμα που δεν άρεσε στην Άρτεμη. Όταν δεν της απαντούσαν θύμωνε κι εκνευριζόταν με αποτέλεσμα να μην ελέγχει τα λόγια που έβγαιναν από το στόμα της. Αν το ήξερε αυτό η επιθεωρήτρια σίγουρα θατ η χαρακτήριζε υπερβολική και παράξενη. Η ψυχολόγος πάλι, θα το απέδιδε στο διαταραγμένο ψυχισμό της και θα προσπαθούσε να της εξηγήσει πως αυτό που έκανε δεν ήταν υγειές. Μήπως τελικά έπρεπε να μιλήσει μόνο σε κείνη;
-Άρη; Με ακούς; Η ερώτηση ακούστηκε πιο ήρεμα από ο,τι συνήθιζε. Ο άντρας κούνησε καταφατικά το κεφάλι του.
-ναι, με συγχωρείς, δε θα ήθελα να μιλήσω γι’αυτό κι άλλωστε… έχω δουλειά.
Τώρα το θυμήθηκε πως είχε δουλειά; Τόση ώρα της μιλούσε αδιαφορώντας για τους πελάτες που έρχονταν κι έφευγαν.
-συγνώμη είπε συμβιβαστικά. Ξαφνικά δεν ήθελε να τον αφήσει να φύγει. Έπρεπε να το καταλάβω πωςδενν ήταν ευχάριστη αυτή η κουβέντα μα μη θυμώνεις μαζί μου.
-δε θύμωσα, αλήθεια σου λέω. Μα έχω πράγματι δουλειά. Θα ξανα’ρθεις;
-όχι. Τώρα είχε αρχίσει να πεισματώνει για τα καλά.
-Γιατί;
-έχεις πολλή δουλειά. Δε θέλω να σε ενοχλώ. Τέλειωσε βιαστικά τη σοκολάτα της και σηκώθηκε.
-αύριο δε δουλεύω . θέλεις να συναντηθούμε;μπορούμε να πάμε για καφέ ή φαγητό…ο,τι θέλεις. Την κοίταξε ήσυχα. Πόσο γλυκιά ήταν εκείνη η μελαγχολία που κρυβόταν στο βλέμμα του; Δε θα μπορούσε να αντιστεθεί και το ήξερε έτσι βιάστηκε να απαντήσει.
-Ναι, εγω δουλεύω το βράδυο. Νωρίς το πρωί έχω κάποια δουλειά αλλά μετά τις δώδεκα είμαι στη διάθεσή σου. Πήρε μια χαρτοπετσέτα κι ακριβώς όπως το περίμενε εκείνος έγραψε το τηλέφωνό της και του την έδωσε.
-θα σου τηλεφωνήσω το βράδυ για να κανονίσουμε την ώρα της είπε χαμογελώντας της εγκάρδια.

Advertisements

Ετικέτες:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: