η πρώτη υπόθεση

Κεφάλαιο δεκατοτεταρτο
Όσες φορές κι αν την είχε διαβάσει αυτή την κατάθεση το τέλος της την τάραζε και άφηνε στο στόμα της μια γεύση πικρή και άσχημη. Έκλεισε το αρχείο. Δεν ήθελε να διαβάσει περισσότερα εκείνη τη στιγμή. Το κινητό της χτύπησε θαρρείς για να τη βοηθήσει. Άνοιξε την τσάντα της κι άρχισε να το ψάχνει μέσα στα σκόρπια χαρτιά και τα μισοσπασμένα καλυντικά. Ήταν ο αλέξανδρος που έστελνε την πρωινή του καλημέρα. Κι αυτό το sms ήταν αρκετό για να την κάνει να χαμογελάσει και να βρει το κέφι της και πάλι. Όταν θα έφευγε η Άρτεμη θα συνέχιζε το διάβασμα αφού προηγουμένως θα μιλούσε με τη Σάρα για την κοπέλα. Αλήθεια πού ήταν η Σάρα; Ακριβώς εκείνη τη στιγμή χτύπησε η πόρτα και η ψυχολόγος μπηκε στο γραφείο χωρίς να περιμένει να την καλέσει μέσα η ενριέτα.
-Καλημέρα είπε κι άρχισε να τρίβει τα παγωμένα της χέρια. Είσαι καλά; Τι ωραία που είναι εδώ μέσα, ζεστά. Η ενριέτα γέλασε, δεν προλάβαινε να απαντήσει.
-δεν πιστεύω να άργησα συνέχισε η ψυχολόγος βγάζοντας το μάλινο κασκολ της.
-δεν άργησες καθόλου και το ξέρεις καλά. Είναι μόλις εννιάμιση. Ήρθες εδώ πρωί πρωί επειδή θέλεις να μάθεις τι έγινε χτες που πήγα για φαγητό με τον αλέξανδρο. Η Σάρα κοκκίνισε ως τις ρίζες των μαλλιών της αλλά απάντησε χαχανίζοντας.
-Αφού δε μου είπες και πολλά χτες στο τηλέφωνο, ακουγόσουν κάπως παράξενα.
-ήμουν μια χαρά Σάρα απλά έπρεπε να δουλέψω. Για μια στιγμή σκέφτηκε να της το κρύψει αλλά τελικά κατάλαβε πως δεν υπήρχε λόγος να κάνει κάτι τέτοιο.
-δούλεψες χτες το βράδυ; Κρυφά από τον αλέξανδρο;
-ναι, δε χρειάζομαι την έγκριση του για να το κάνω.
-Θα θυμώσει πολύ και το ξέρεις.
-δε θα θυμώσει γιατί πολύ απλά δε θα το μάθει. Είχα πολλή δουλειά Σάρα κι ακόμη έχω δηλαδή. Σκέψου πως δεν έχω προλάβει να διαβάσω όλες τις καταθέσεις και δεν έχω αρχίσει ακόμη να γράφω τα συμπεράσματά μου. Η άλλη γυναίκα κούνησε απογοητευμένη το κεφάλι της.
-πάλι θα γεμίσεις ένα ολόκληρο σημειωματάριο με άχρηστα λόγια και μικροσκοπικά τετραγωνάκια;
-δεν είναι άχρηστα και ναι, πάλι θα το γεμίσω. Θα δουλέψω μεθοδικά κι εντατικά κι αυτή τη φορά θα τα καταφέρω.
-Αυτό το ξέρω. Η σάρα βρήκε ένα κραγιον κι άρχισε να βάφεται. Αυτή η συζήτηση είχε αρχίσει να τη δυσαρεστεί.
-Για πες μου είπε ύστερα από λίγο η επιθεωρήτρια, πότε θα έχουμε νέα από το φίλο σου το γραφολόγο;
-Σε λίγη ώρα θα μιλήσω μαζί του αν δεν επικοινωνήσει εκείνος μαζί μας. Ο δημήτρης είναι πολύ υπεύθυνος άνθρωπος και ξέρει καλά τη δουλειά του. Μου είπε χτες πως θα έχεις την έκθεσή του με φαξ.
-Ωραία μουρμούρισε η ενριέτα και τράβηξε μπροστά της ένα άδειο σημειωματάριο, θα άρχιζε αμέσως δουλειά ή τουλάχιστον αυτό λογάριαζε να κάνει αλλά δεν είχε υπολογίσει την τεράστια επιμον΄η της φίλης της.
-Λοιπόν; Δε θα μου πεις για τον αλέξανδρο;
-τι να σου πω; Πήγαμε και φάγαμε κι ήπιαμε κι ένα μπουκάλι από κείνο το καταπληκτικό κρασί. Ήταν υπέροχο και δε με επηρέασε δυσάρεστα.
-τίποτα πιο ενδιαφέρον από τη γνώμη σου για το κρασί; Η σάρα τέλειωσε το βάψιμο και πέταξε το κόκκινο κραγιον και πάλι μέσα στην τσάντα της. Η επιθεωρήτρια που είχε ήδη αρχίσει να μουτζουρώνει την πρώτη σελίδα εκνευρίστηκε αλλά προσπάθησε να το κρύψει.
-όλα πήγαν καλά και πριν και μετά το φαγητό αν αυτό θέλεις να μάθεις. Ο αλέξανδρος μου φέρθηκε άψογα και δε με άφησε ούτε για μια στιγμή να πλήξω. Κι αυτό θέλει την τέχνη του αφού ζούμε στο ίδιο σπίτι. Σταμάτησε να μιλάει κι έπιασε πάλι το στυλό της. Ίσως να μίλησε κάπως πιο έντονα απ’όσο ήθελε αλλά γνώριζε καλά τη σάρα και ήξερε πως ζούσε για κάτι τέτοιες απαντήσεις.
-μπράβο ενριέτα, τι περίμενες για να μου το πεις; Έπρεπε να το κουβεντιάσουμε χτες το βράδυ αλλά εσύ βιαζοσουν να κλείσεις το τηλέφωνο για να γυρίσεις στους δολοφόνους σου. Η επιθεωρήτρια απέφυγε να απαντήσει και συνέχισε να φτιάχνει σχέδια, δεν είχε έρθει η ώρα να αρχίσει να γράφει τις απόψεις της. Την προηγούμενη φορά που ασχολήθηκε με τη συγκεκριμένη υπόθεση είχε γεμίσει τρια παρόμοια σημειωματάρια τα οποία τελικά είχε πετάξει στα σκουπίδια. Δεν είχε καταφέρει να ξεμπερδέψει τις σκέψεις της.
-πότε επιτέλους θα…η φράση της Σάρας κόπηκε στη μέση, κάποιος χτυπούσε την πόρτα.
-τέλος στις ερωτήσεις σου, καιρός ήταν είπε μισοαστεία μισοσοβαρά η ενριέτα και στράφηκε προς την πόρτα.
-εμπρός. Η πόρτα άνοιξε διάπλατα αυτή τη φορά και στην είσοδο του γραφείου φάνηκε η Άρτεμη.
-Καλημέρα σας είπε στις δυο γυναίκες και μπήκε στο γραφείο με μεγάλα σίγουρα βήματα. Η ψυχολόγος και η επιθεωρήτρια βάλθηκαν να την κοιτάζουν με θαυμασμό. Η μεταμόρφωσή της ήταν ολοκληρωτική. Η φοβισμένη κοπέλα του χτες είχε δώσει τη θέση της σε μια όμορφη αποφασιστική γυναίκα.
-πώς είσαι; Είπε η ενριέτα και σηκώθηκε για να δώσει το χέρι της.
-Πολύ καλα ευχαριστώ κι εσείς; Η Άρτεμη ανταποκρίθηκε με θέρμη πράγμα που ξάφνιασε ακόμη περισσότερο την ενριέτα.
-είμαστε καλά και οι δυο, μίλησε για λογαριασμό τους. Κάθισε. Η Άρτεμη βολεύτηκε στην ίδια πολυθρόνα που καθόταν και χτες κι έβγαλε τα γάντια της.
-ο καιρός είναι απαίσιος είπε βάζοντας τα στην τσάντα της.
-ναι και δεν το μπορώ το κρύο.
-Ούτε κι εγώ.
-θα ήθελες να πιείς κάτι; Έναν καφέ ίσως, νομίζω πως το παγωμένο τσάι δε σου άρεσε και πολύ.
-Ένας ζεστός καφές θα ήταν ο,τι πρέπει ομολόγησε εκείνη χαμογελώντας της. Η ενριέτα τηλεφώνησε στη Τζίνα και της έδωσε την παραγγελία τους. Εκείνη κι η Σάρα θα έπιναν και πάλι τσάι.
-Λοιπόν είπε όταν η Άρτεμη ήπιε μια γουλιά από τον αχνιστό της καφέ. Είπες πως ξέρεις το δολοφόνο της Λίντας.
-Ναι, το είπα και είναι αλήθεια.
-μήπως να μας τον αποκαλύψεις;
-θα γίνει κι αυτό αλλά όχι ακόμη. Η απάντηση αυτή εξόργισε και πάλι την επιθεωρήτρια.
-άκουσέ με σε παρακαλώ. Αυτή είναι η δεύτερη φορά που ασχολούμαι με αυτή την υπόεθση.
-ναι, την πρώτη οι έρευνές σου κατέληξαν στο κενό τη διέκοψε η Άρτεμη.
-είσαι καλά πληροφορημένη, μπράβο σου. Θα έπρεπε λοιπόν να έχεις καταλάβει πως δεν έχω απεριόριστο χρόνο στη διάθεσή μου.
-Το καταλαβαίνω πολύ καλά, γι’αυτό έγραψα εκείνο το γράμμα. Αλήθεια το έχεις;
-Φυσικά και το έχω.
-Λοιπόν αυτό που θέλω να πω είναι πως δε μου είναι εύκολο να μιλήσω για αυτό. Όταν μάθετε την αλήθεια θα τα καταλάβετε όλα. Ήπιε κι άλλο καφέ και κάρφωσε τα μεγάλα της μάτια διαδοχικά στις δυο γυναίκες. Η Σάρα της ανταπέδωσε το βλέμμα κι αυτό της έδωσε θάρρος.
-ήρθα εδώ αποφασισμένη να μιλήσουμε αλλά θέλω να φτάσουμε στην αλήθεια σιγά σιγά. Μόνο έτσι θα σας πω όλα όσα ξέρω.
-βάζεις και πάλι τους δικούς σου όρους λοιπόν.
-ναι, λυπάμαι, δε μπορεί να γίνει διαφορετικά. Η ενριέτα ετοιμάστηκε να της πει πως μπορούσε να γίνει διαφορετικά αλλά η ψυχολόγος την πρόλαβε.
-εντάξει Άρτεμη, θα γίνει αυτό που θέλεις εσύ. Καταλαβαίνουμε πως η θέση σου είναι δύσκολη και δε θέλουμε να σου προσθέτουμε κι άλλο άγχος στο ήδη υπάρχον. Πες μας γιατί θέλεις να μιλήσουμε, μόνο αν γίνεται να είναι σχετικό με την υπόθεση. Η άρτεμη γέλασε δυνατά.
-φυσικά, δεν ήρθα εδώ να μιλήσω για την ερωτική μου ζωή.
-πολύ καλά είπε κουρασμένα η επιθεωρήτρια. Ευχόταν να ήξερε τι έκανε η σάρα.
-Πες μας λοιπόν, σε ακούμε.
-θέλω να μιλήσουμε για τη μητέρα μου.

Advertisements

Ετικέτες:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: