Archive for Ιανουαρίου 2010

ένα όνειρο που άντεξε στο χρόνο

Ιανουαρίου 18, 2010

Πάλι χάθηκα, μάλλον αυτό θα γίνεται μόνιμα από εδώ και πέρα. το διάβασμα κυριαρχεί στη ζωή μου και δεν αφήνει χώρο για γράψιμο. ευτυχώς που ένα νέο σχόλιο με έκανε να θυμηθώ το πετράδι. ακόμη να αναρτήσω κεφάλαιο στην αστυνομική μου ιστορία αλλά αυτό είναι και καλό και κακό. καλό επειδή όταν αναρτηθεί θα έχει δουλευτεί επαρκώς και κακό επειδή δεν έχει αναρτηθεί ακόμη. τέλοσπάντων η πέτρα θα μείνει στη θήκη της όπως φαίνεται.
αναρωτιόμουν τι να αναρτήσω ώσπου βρήκα ένα όνειρο που είδα πριν δυο χρόνια, δηλαδή βρήκα τη γραπτή αποτύπωσή του και σας τη δίνω για να δείτε πόσο δημιουργικές είναι οι ώρες του ύπνου μου. μόνο που το κείμενο είναι μισοτελειωμένο δυστυχώς, δεν προβλέπω να συνεχίζεταιεπειδή όταν έρθει η μεγάλη μέρα που θα ξαναγράψω, έχω στο νου μου να ασχοληθώ με κάτι πιο όμορφο και φιλόδοξο.
αυτά για την ώρα, να το όνειρό μου!
Έλα»
Σταμάτησε μόνο όταν τα πόδια του δεν τον κρατούσαν άλλο. Η νύχτα είχε αγκαλιάσει όλο το δάσος εδώ και ώρα. Κανονικά θα έπρεπε να φοβάται αλλά αντί για φόβο στην καρδιά του είχαν φωλιάσει η λαχτάρα κι η προσμονή. Μέρες ολόκληρες βασανιζόταν ανάμεσα στην έξαψη και στην απόγνωση. Καταλάβαινε πως αυτό που του συνέβαινε δεν ήταν λογικό αλλά εκείνη η φωνή τον είχε στοιχιώσει. Την είχε ακούσει για πρώτη φορά όταν ήταν δώδεκα χρόνων. Έκανε έναν περίπατο με τους γονείς του λίγο πιο μακριά από εκείνο το δάσος. Εκείνοι φλυαρούσαν χαρούμενα δείχνοντάς του τόσα πράγματα. Κι εκείνος μιλούσε μαζί τους ως τη στιγμή που του φάνηκε πως μια φωνή έφτασε στ’αφτιά του. Ήταν μια φωνή βελούδινη σχεδόν κοριτσίστικη που τραγουδούσε κάτισε μια παράξενη πεντατονική κλίμακα. Αυτό το καταλάβαινε επειδή τότε ήταν που άρχιζε να μελετά την ιστορία της ανατολικής μουσικής. Η κλίμακα ήταν από εκείνες που χρησιμοποιούσαν οι Ιάπωνες τραγουδιστές χιλιάδες χρόνια πριν. Αν και δεν ακουγόταν τίποτα άλλο πίστεψε πως θα ταίριαζε πολύ κι ένα ξύλο της βροχής να τη συνοδεύει. Οι κόκοι θα γλιστρούσαν χαρούμενα και μελαγχολικά μαζί κατά μήκος του ξύλου. Προσπάθησε να εστιάσει στη γλώσσα του τραγουδιού αλλά δε μπόρεσε να ξεχωρίσει καμιά λέξη στην αρχή, μα λίγο πριν σβήσει το τραγούδι νόμισε πως η τελική κορόνα κορυφωνόταν πάνω στη λέξη «έλα».Κι αυτό τον τάραξε κι ένα ρίγος τον διέτρεξε. Στράφηκε προς τους γονείς τοου που είχαν σταθεί να τον παρατηρήσουν και τους ρώτησε αν είχαν ακούσει τίποτα παράξενο αλλά εκείνοι έσπευσαν να τον διαβεβαιώσουν πως τίποτα άλλο δεν είχε φτάσει στα αφτιά τους εκτός από τους παράξενους διαλόγους των διάφορων ζώων που ζούσαν εκεί κοντά. Για μια στιγμή μπήκε στον πειρασμό να τους μιλήσει για την ψευδαίσθησή του αλλά γρήγορα το μετάνιωσε ξέροντας πως δε θα τον έπαιρναν στα σοβαρά. Έτσι προσπάθησε να βγάλει από το νου του αυτά που νόμισε πως άκουσε και συγκεντρώθηκε και πάλι στην κουβέντα μαζί τους. Ωστόσο όταν γύρισαν στο σπίτι έφαγε βιαστικά κι αποσύρθηκε νωρίς στο δωμάτιό του, μια ιδέα είχε αρχίσει να γενιέται. Έκλεισε το φως και τράβηξε τις κουρτίνες κι ύστερα κλείδωσε την πόρτα. Έπειτα κάθισε αναπαυτικά στο κρεβάτι του και προσπάθησε να επαναφέρει στη θύμισή του εκείνη τη φωνή. στην αρχή τίποτα δε γινόταν και οι ήχοι που ανακαλούσε η μνήμη του πολύ λίγο έμοιαζαν με τραγούδι. Μα λίγο αργότερα μια γλυκιά αίσθηση τον πλημμύρισε, τα είχε καταφέρει. Η φωνή ήταν και πάλι εκεί, τραγουδούσε την ίδια μελωδία, πίεσε τον εαυτό του να την εξετάσει. Σύντομα κατάλαβε πως επρόκειτο για το ίδιο ρυθμικό μοτίβο που επαναλαμβανόταν κάμποσες φορές πριν να σταματήσει το τραγούδι. Όταν όλα τέλειωσαν άναψε το φως κι άρχισε να ανασαίνει όσο πιο ήρεμα μπορούσε. Ωστόσο του πήρε κάμποση ώρα να ηρεμήσει γιατί αυτό που κυριαρχούσε στη σκέψη του ήταν η τελική κορόνα που τώρα έμοιαζε πιο καθαρή, έλα».
Μα ήταν δυνατόν να υπήρχε μια ελληνική λέξη σε ένα τέτοιο κομμάτι; Αυτό ξεπερνούσε και την πιο ευρηματική φαντασία κι αυτό το ένιωθε. Το σκέφτηκε πολύ πριν ξαπλώσει τελικά στο κρεβάτι του. Δεν του πέρασε ωστόσο ούτε για μια στιγμή από το μυαλό πως είχε παρακούσει ή καλύτερα πως αυτή η φωνή δεν υπήρχε καν. Η κλίμακα του τραγουδιού ήταν πολύ συγκεκριμένη όπως επίσης και το ρυθμικό σχήμα. Θα άρχιζε να τα ψάχνει καλύτερα από την επόμενη κιόλας μέρα.

Advertisements