Κάποτε…

Κάποτε μου χάρισαν λίγες στιγμές, αλλά πολύ όμορφες κι έντονες. Τις έζησα αλλά ίσως και να μην τις εκτίμησα όσο έπρεπε. Σήμερα πάντως αναγνωρίζω την αξία τους και το καλό που μου έκαναν.
Μια από αυτές τις στιγμές, πήρε το όνομά της από ένα τραγούδι, πολύ όμορφο και γλυκό. Νομίζω πως είναι βαθιά ερωτικό κομμάτι. Όταν μου το χάρισαν, δεν το κατανόησα απόλυτα, ίσως γιατί δεν είχα ζήσει τίποτα τέτοιο, δεν είχα αγαπήσει, δεν είχα αγαπηθεί όπως έπρεπε.
Θα παραθέσω τους στίχους, μου διαφεύγει το όνομα του συνθέτη και του στιχουργού, ίσως και να μη χρειάζονται αυτή τη στιγμή κιόλας.
Σήμερα το κατάλαβα καλά εκείνο το κομμάτι, το μήνυμα ήταν σαφές. Η αγάπη πάντα καταλήγει σε κρεσεντο κι ύστερα… τι γίνεται ύστερα; Τιαφήνει πίσω της;
Χάνεται όσο δυνατή κι αν είναι; Μόνο οι αναμνήσεις μένουν; Κι αυτές τι προκαλούν σε κείνον που θυμάται;
Να είναι άραγε έτσι όπως το λέει το τραγούδι;

Πες μου αυτά που αγαπας να τα θυμαμαι
Όταν θα ζει με αναμνησεις η καρδια
Θα’ρχχαισαι παντα μες στον υπνο που κοιμαμαι
Σαν πεταλουδα με φτερα μενεξεδια
Πες μου αυτά που αγαπας να τα φυλαξω
Σε ένα πηγαδι της ψυχης μου σκοτεινο
Όταν θα σκυβω τη ζωη μου να κοιταξω
Να’σαι φεγγαρι στου βυθου τον ουρανο
Μη μου μιλας γι’αυτά που προκειται να γινουν,
Οσα φοβαμαι και να διωξω πολεμω
Οσα μου πεις πως αγαπας αυτά θα μεινουν
Να τα θυμαμαι με έναν κομπο στο λαιμο
Πες μου αυτά που αγαπας να τα φορεσω
Πανω στο στηθος μου σαν αγιο φυλαχτο
Και με την πρωτη μαχαιρια να μην πονεσω
Όταν με βρει η μοναξια να φυλαχτω…

Advertisements

Ετικέτες:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: