Η πριγκίπισσα των ρόδων κι ο ταξιδευτής

Λοιπόοοοον!! αφού το L και Moln τελείωσε, και η πρώτη υπόθεση τελειώνει κι αυτή σε λίγο, θα δοκιμάσω κάποια άλλα πράγματα.
Αυτή η ιστορία δε θα είναι πολύ μεγάλη, δε μπορώ να μιλήσω με σιγουρια για το ακριβές μέγεθός της!!
δεν έχω γράψει κάτι τέτοιο ως τώρα.
Για να δούμε…
1.
Η Μέριλιν αναστέναξε κι έκλεισε απρόθυμα το βιβλίο της. Διάβαζε τις τελευταίες τρεις ώρες και ένιωθε τα μάτια της να την τσούζουν. Ήταν δακρυσμένα και κόκκινα. Σηκώθηκε νωχελικά και τεντώθηκε. Άρχισε να κάνει βόλτες πάνω κάτω στο δωμάτιο προσπαθώντας να ξεμουδιάσει το σώμα της. Το κλάμα του μωρού ακούστηκε ξανά αυτή τη φορά κάπως επιτακτικο. Η κοπέλα μπήκε στο δωμάτιο με βήματα γοργά και το σήκωσε απαλά στα χέρια της. Ήταν δεν ήταν τριων μηνών. Ένα κοριτσάκι μικροσκοπικό με δυο γαλάζιες χάντρες για μάτια και δυο χείλη ρόδινα που μόλις διακρίνονταν.το έσφιξε πάνω της με τρυφερότητα και μπήκε ξανά στο σαλόνι. Το μωρό ηρέμησε αμέσως από την επαφή μαζί της και μια υποψία χαμόγελου εμφανίστηκε στις άκρες των μικροσκοπικών χειλιών του. Η μέριλιν κάθισε στον μεγάλο καναπέ κι άρχισε να παίζει μαζί του ξεςπώντας σε δυνατά ανέμελα γέλια κάθε τόσο. Είχε δεθεί αμέσως με κείνο το μωρό. Το είχε λατρέψειαπό την πρώτη κιόλας μέρα. Μα κι εκείνο έδειχνε να την εμπιστεύεται απόλυτα και πάντα ησύχαζε στα χέρια της. Ήταν τόσο μικρό, και την είχε τόση ανάγκη. Το αγκάλιασε πιο σφιχτά ξαφνικά. Θα του διοχέτευε όλη της την αγάπη που τόσα χρόνια έμενε αξόδευτη. Έτσι έπρεπε να γίνει άλωστε όλοι το έλεγαν. Λίγο αργότερα σηκώθηκε και με το μωρό πάντα στην αγκαλιά της μπήκε στη μικρή κουζίνα. Έβαλε το γάλα να βράσει κι άνοιξε ένα κουτί μπισκότα. Αφηρημένα έβαλε ένα στο στόμα της κι άρχισε να το μασά αργά αργά. Μόλις έβρασε το γάλα γέμισε το μπιμπερό κι άρχισε να ταίζει το μωρό πολύ προσεχτικά. Εκείνο έπινε λαίμαργα και λίγες σταγόνες κύλησαν στο πηγούνι και το λαιμό του. Η μέριλιν χαμογέλασε με τούτα τα καμώματα που ακόμη δεν τα είχε συνηθίσει. Πήρε την πετσέτα που ήταν αφημένη πάνω στο τραπέζι και σκούπισε το χυμένο γάλα. Όταν το μωρό χόρτασε βγήκαν από την κουζίνα. Είχε έρθει και πάλι η ώρα για ύπνο. Πάντα το ίδιο γινόταν. Το τάιζε και μετά εκείνο την ξεχνούσε για να βυθιστεί σε έναν ατέλειωτο γλυκό ύπνο. Ποιος να ήξερε τι ονειρευόταν. Ίσως να έβλεπε έναν άλλο κόσμο, διαφορετικό, γεμάτο άλλα πανέμορφα ροδαλά μωράκια. Γέλασε δυνατά με την ίδια της τη σκέψη και απέθεσε το κοριτσάκι στην κούνια του. Μετά το σκέπασε με φροντίδα και βγήκε νυχοπατώντας από το δωμάτιο αφού βεβαιώθηκε πως το σύστημα ενδοεπικοινωνίας λειτουργούσε κανονικά.
Βολεύτηκε στον καναπέ κι ακούμπησε δίπλα της το κουτί με τα μπισκότα. Εκείνη τη μέρα δεν είχε καμιά διάθεση να μαγειρέψει. Το μωρό και το διάβασμα την είχαν απορροφήσει εντελώς. Άνοιξε το βιβλίο και βρήκε σχεδόν αμέσως τη σελίδα στην οποία το είχε αφήσει. Διάβαζε τη ρεχέντα του άλας κλαρίν. Ήταν ένα κλασικό δίτομο μυθιστόρημα που πρωταγωνίστρια του ήταν μια γυναίκα νέα που πάλευε να αποφασίσει αν θα ζούσε για το θεό ή τον έρωτα. Έτσι περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της μέρας στο κρεβάτι, εξαντλημένη από την εναγώνια πνευματική αναζήτηση και την απόθηση των πειρασμών. Η ίδια η μέριλιν δε φανταζόταν ποτέ πως θα ερχόταν μια μέρα στη ζωή της που θα χρειαζόταν να διαλέξει ανάμεσα στα δυο εκείνη πίστευε στο θεό, μα η πίστη της ήταν αγνή και καθαρή, απαλαγμένη από κάθε διάθεση διερεύνησης και αναζήτησης. Μα ταυτοχρόνως πίστευε και στον έρωτα, στον απόλυτο παντοτινό έρωτα που ερχόταν μόνο μια φορά στη ζωή του κάθε ανθρώπου. Δεν τον είχε γνωρίσει ακόμη αλλά κάπου μέσα της το ένιωθε πως δε θα αργούσε να γίνει και αυτό. Ήταν 26 χρόνων μα ένιωθε πολύ μεγαλύτερη. Η ζωή της κυλούσε μονότονα ήταν ήδη κουρασμένη και απογοητευμένη. Το χειρότερο ήταν πως όλα έμοιαζαν στάσιμα κι άχαρα. Κολυμπούσε μέσα σε μια θάλασσα γαλήνια μα θολή, χωρίς άλλες μορφές ζωής. Στην αρχή είχε πιστέψει πως θα της αρκούσε αυτό μα σύντομα κατάλαβε πως η μοναξιά ήταν δυσβάσταχτη. Είχε αρχίσει να απελπίζεται όταν ήρθε το γλυκό της μωρό. Τρόμαξε τόσο όταν κατάλαβε τι συνέβαινε, φοβήθηκε πως δε θα τα κατάφερνε αλλά σιγά σιγά υπερίσχυσε η αγάπη για κείνη τη νέα ζωή κι όλα πήραν το δρόμο τους. Τώρα είχε κάποιον να φροντίζει κι έτσι οι μέρες απέκτησαν και πάλι νόημα. Πιο πριν είχε μόνο το διάβασμα και τη ζωγραφική. Όχι πως δεν την ικανοποιούσαν μα το κενό που ένιωθε ολοένα γινόταν και μεγαλύτερο και η απόλαυση που έβρισκε σε αυτά συνεχώς μειωνόταν. Προσπαθούσε να το εξηγήσει μα δεν τα κατάφερνε. Είχε ορκιστεί να ζήσει μόνη από τότε που εκείνος ο άντρας την είχε ξεγελάσει. Της είχε φερθεί με το χειρότερο τρόπο, την είχε εξαπατήσει.

Advertisements

Ετικέτες:

4 Σχόλια to “Η πριγκίπισσα των ρόδων κι ο ταξιδευτής”

  1. Νυχτερινή Πένα Says:

    Ωραία, μια διαφορετική αρχή σίγουρα. Περιμένουμε την συνέχεια, να δούμε τι θα αλλάξει την ήσυχη ζωή τους.

  2. mprilla Says:

    Γεια σου νυχτερινη πενα, ευχαριστω για το σχολιο. Χαιρομαι που σου αρεσε η αρχη αν και δεν ηταν τιποτα σπουδαιο. ελπιζω η συνεχεια να ειναι πιο καλη κι ενδιαφερουσα!

  3. Marian Says:

    Πολύ ωραία ιστορία, μου άρεσε πολύ.
    Ανυπομονώ για τη συνέχεια!
    Α έχεις διαλέξει και ωραίο τίτιλο!

  4. mprilla Says:

    ευχαριστω πολυ ελπιζω η συνεχεια να ειναι καλυτερη!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: