Η άρπα της αμάντας

Η Αμάντα βγήκε από το λουτρό μισή ώρα αργότερα. Ήταν τυληγμένη σε ένα πορφυρό χνουδωτό ύφασμα ενώ τα μαλλιά της ήταν βαλμένα μέσα σε ένα βελούδινο εφαρμοστό σκουφάκι. Ξάπλωσε στο κρεβάτι της χωρίς να μπει στον κόπο να φορέσει το νυχτικό της. Ποιος θα την έβλεπε; Άλωστε κρύωνε πολύ και νύσταζεακόμη περισσότερο. Η μέρα εκείνη ήταν δύσκολη και γεμάτη. Είχε σηκωθεί πολύ νωρίς το πρωί όπως συνήθως κι αφού είχε ντυθεί με τη βοήθθια της υπηρέτριάς της, της Ραλτίνας,είχε πάει να γνωρίσει την καινούρια δασκάλα της μουσικής. Σπούδαζε αυτή την τέχνη από τότε που θυμόταν τον εαυτό της. Είχε ξεκινήσει μαθαίνοντας να γράφει και να διαβάζει τις νότες κι ύστερα είχε αρχίσει να μελετάει ιστορία της μουσικής. Αυτό της άρεσε πολύ, και σύντομα είχε στην κατοχή της ορισμένα από τα πιο σπάνια βιβλία του είδους. Ο βασιλιάς πατέρας της ήταν εκείνος που την ενθάρρυνε να ασχοληθεί με αυτήν, δίνοντάς της την υπόσχεση πως θα τη στήριζε πάντα με ο,τι χρειαζόταν και πως θα της έφερνε τους καλύτερους δασκάλους. Και πράγματι κράτησε την υπόσχεσή του. Λίγα χρόνια αργότερα ήρθε στο παλάτι η ρέλια, που υποσχέθηκε να διδάξει στη νεαρή πριγκίπισσα όλα τα μυστικά της τέχνης του τραγουδιού. Της είπε ακόμη πως αν οι επιδόσεις της ήταν οι αναμενόμενες τότε σύντομα θα μπορούσε να επικοινωνεί με τα πουλιά. Αυτό της άρεσε αμέσως κι έτσι διπλασίασε τις προσπάθιές της.
Είχαν περάσει 3 χρόνια από κείνη τη μέρα που η Αμάντα μίλησε για πρώτη φορά με εκείνο το πουλί. Η εμπειρία ήταν συγκλονιστική, δε θα την ξεχνούσε ποτέ. κι όσο περνούσε ο καιρός τόσο πλήθαιναν αυτές οι εμπειρίες κι η κάθε μια της χάριζε κάτι εντελώς διαφορετικό. Σϋντομα η ρέλια ήταν περήφανη για τη μαθήτριά της.
Μα μια εβδομάδα πριν λίγο καιρό, μετά το τέλος του μαθήματος εκείνης της μέρας η δασκάλα αισθάνθηκε μια ξαφνική αδιαθεσία κι αποσύρθηκε στο διαμέρισμά της για να ξεκουραστεί. Αυτό ανησύχησε πολύ την Αμάντα που ζήτησε και πήρε άδεια από το βασιλιά για να περάσει τη νύχτα κοντά στη δασκάλα της. Εκείνη δεν έκλεισε μάτι όλο το βράδυ, της μιλούσε αδύναμα με μια φωνή που εξασθενούσε όλο και περισσότερο, δίνοντας της χίλιες συμβουλές για να τελειοποιήσει την τέχνη της. Η κοπέλα την άκουγε πολύ προσεκτικά, μην καταλαβαίνοντας το λόγο αυτού του νυχτερινού μαθήματος που έμελε να είναι και το τελευταίο τους. Κάποια στιγμή κοντα στα χαράματα τα μάτια της έκλεισαν κι όταν ξύπνησε λίγες ώρες αργότερα διαπίστωσε πως η Ρέλια ήταν νεκρή. Όλοι στο παλάτι είχαν ξυπνήσει από τους θρήνους της και μόνο ώρες αργότερα κατόρθωσαν να την απομακρύνουν από τη νεκρή γυναίκα. Ο βασιλιάς πρόσταξε να της φορέσουν ακριβά ρούχα και κοσμήματα και να χαράξουν πάνω στον τάφο της την ίδια στην αγκαλιά ενός πουλιού. Η Αμάντα έμεινε για πολύ μετά το τέλος της τελετής να κοιτάει το πουλί και να κλαίει. Δε μπορούσε να βγάλει από το νου της το τελευταίο τραγούδι που της έμαθε η Ρέλια. Ήταν ένα νανούρισμα, πολύ αργό μα και πολύ τρυφερό που λίγο απείχε από το να γίνει κλάμα. Τώρα,
προσπαθούσε να θυμηθείτα λόγια αλλά αντί γι’αυτό στο νου της ήρθαν τα γεγονότα των τελευταίων ημερών.
Μετά την κηδία δε δοκίμασε πια να τραγουδήσει παρά τα επίμονα παρακάλια του βασιλιά. Την επόμενη μέρα δεν έφαγε τίποτα και πέρασε το απόγευμα και το βράδυ δίπλα στον τάφο της αγαπημένης της δασκάλας.
Τότε ήταν που ο βασιλιάς αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Γνώριζε πολύ καλά την κόρη του για να καταλάβει πως δε θα δεχόταν πια να διδαχθεί τραγούδι από κανέναν άλλο δάσκαλο. Άλωστε η φωνή της άγγιζε σχεδόν την τελειότητα, το παραδέχθηκε μάλιστα και η ρέλια ένα βράδυ που εκείνη κοιμόταν αποκαμωμένη. Το σκεφτόταν λοιπόν ο βασιλιάς προσπαθώντας να βρει την πιο σωστή λύση. Και την επόμενη μέρα είχε την απάντηση, ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Η κόρη του θα μάθαινε άρπα. Όσο το σκεφτόταν τόσο του άρεσε η ιδέα. Έστειλε λοιπόν έναν από τους πιο έμπιστους άνδρες του να αναζητήσει μια δασκάλα έμπειρη καιι κκανή κι όχι πολύ μεγαλύτερη από την πριγκίπισσα.
Όταν έκανε την εμφάνισή της ηνέα δασκάλα η αμάντα άρχισε να γκρινιάζει και να διαμαρτύρεται. Δεν θα ξεκινούσε μαθήματα, δεν τα χρειαζόταν, δεν είχε ανάγκη από καινούρια δασκάλα. Κανείς ωστόσο δεν της έδωσε σημασία. Όλοι ήξεραν το πάθος της για τη μουσική. Η νέα δασκάλα ήταν πιο μικρή από τη ρέλια κι έτσι ήταν σε θέση να γίνει φίλη της πριγκίπισσας. Την πρώτηεκείνη λοιπόν μέρα την κρατούσε σε απόσταση αλλά η δασκάλα διέθετε πείσμα κι έτσι λίγο αργότερα την είχε κάνει να χαμογελάσει.
Ο βασιλιάς ευχαρίστησε τον άνδρα που την είχε διαλέξει και τον αντάμειψε με πλούσια δώρα. Η κόρη του ήταν καλά. Εξακολουθούσε βέβαια να επισκέπτεται τον τάφο αλλά τώρα πια έμενε λιγότερες ώρες εκεί.
Η αμάντα ένιωσε τα μάτια της να κλείνουν αλλά έκανε μια τελευταία προσπάθεια να τα κρατήσει ανοιχτά. Μετά το πρώτο τους μάθημα είχαν πάει στη δεξίωση την οποία είχε οργανώσει ο ίδιος ο βασιλιάς για να την καλοσωρίσει κι επίσημα στο παλάτι. Πόσο ωραία είχαν περάσει κι αύριο θα της έδιναν την πρώτη της άρπα… Τα μάτια της έκλεισαν για δεύτερη φορά και τώρα δεν έκανε καμιά προσπάθια να τα ανοίξει.
Η Στρίλντα άνοιξε το παράθυρο ενός μεγάλου δωματίου κι έβγαλε το κεφάλι της έξω. Η νύχτα εκείνη ήταν γεμάτη αστέρια, όπως ακριβώς το ήθελε. Τι να συνέβαινε άραγε ετούτη τη στιγμή μέσα στο παλάτι; Σϊγουρα η μεγάλη μητέρα θα προσπαθούσε να ματαιώσει τα σχέδιά της αλλά εκείνη είχε μεθοδεύσει τα πάντα. Και η καλή της η νεράιδα τη στήριζε χρόνια τώρα, ζούσε πια μέσα στο παλάτι κι ήταν πανέτοιμη να δράσει.
Έκλεισε το παράθυρο και μπήκε ξανά στο δωμάτιο. Είχε πάρει πάλι την όψη γυναίκας, έτσι ένιωθε μέρος της δράσης, γυναίκα δεν ήταν η κόρη της; Γυναίκα δεν είχε αγαπήσει κι ο τωρινός μεγάλος βασιλιάς;
Έδιωξε αυτές τις σκέψεις συγκεντρώνοντάς τες πάνω στη νεράιδα. Προσπαθούσε να της στείλει κάποιο μήνυμμα, ήθελε να βεβαιωθεί πως όλα ήταν καλά. Μόνο όταν έλαβε την απάντηση που επιθυμούσε βγήκε από κείνο το δωμάτιο. Η ενέργειά του ήταν πολύ ισχυρή και κύματα την κατέκλειζαν από παντού κάθε φορά που άνοιγε εκείνη την πόρτα. Ακόμη και τώρα, οι θεοί του πάνω κόσμου προσπαθούσαν να επικοινωνήσουν μαζί της για να την αποτρέψουν από όσα σχεδίαζε. Ωστόσο η Στρίλντα είχε κόψει κάθε γέφυρα επικοινωνίας μαζί τους, δεν τους χρειαζόταν, και μια μέρα θα τους κατατρόπωνε. Την είχαν περιφρονήσει και θα το πλήρωναν ακριβά όλοι.
-παίρνει τα μηνύματα μα δεν ανταποκρίνεται, όπως πάντα. Αυτή που μίλησε ήταν η θεά της ειρήνης. Δεν ξέρω πια τι άλλο να κάνω.
Ο πατέρας των θεών που έμενε σιωπηλός για ώρα πολλή όσο γίνοντανο ι προσπάθειες επικοινωνίας μίλησε επιτέλους.
-σταματήστε κάθε προσπάθια. Τα πάντα για κείνον τον κόσμο είναι προαποφασισμένα. Δε θα επέμβω παρά μόνο αν κινδυνεύσει η πριγκίπισσα. Έρχονται ωστόσο μεγάλες αλλαγές, να είστε έτοιμοι. Έχουμε στείλει κοντά τους κάποιους από εμάς, όπως τη μεγάλη μητέρα και το θεό της θάλασσας.
Όσο για τη στρίλντα, θα αναμετρηθούμε μαζί της αν γίνει πραγματικά απειλητική, αλλά μέχρι τότε αγνοήστε την!!!
Και με αυτά τα λόγια έδωσε τέλος στο συμβούλιο.

Advertisements

Ετικέτες:

4 Σχόλια to “Η άρπα της αμάντας”

  1. Black Rose Says:

    Καλημερα σου,
    Παρακολουθω τα γραφομενα σου …
    Ντυσε αν θες τα κειμενα σου με εικονες θα μου αρεσε …

    ΣτάΛες στο ΓαΛάΖιο

  2. mprilla Says:

    καλημερα, καλωσηρθες!
    ειχα την αισθηση πως δε με διαβαζουν και πολλοι, οχι πως θα σταματουσα δηλαδη γι’αυτο…
    δεν εχεις αδικο, εικονες… θα ηταν ωραια πραγματι.
    Και τα παραμυθια μας βοηθουν να φτιαχνουμε απειρες εικονες!
    Θα χαρω να σε ξαναδω, ευχαριστω για το σχολιο σου!

  3. Νυχτερινή Πένα Says:

    Ωραία συνέχεια, μάθαμε κάποια πράγματα για το παρελθόν και ταυτόχρονα πάμε για μια κορύφωση δράσης. Περιμένω να δω τι θα γίνει.

  4. mprilla Says:

    Γεια σου νυχτερινη πενα, η δραση που περιμενεις δε θα αργησει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: