Archive for Ιανουαρίου 2011

Η άρπα της Αμάντας

Ιανουαρίου 16, 2011

Η Ραλτίνα ξύπνησε στη συνηθισμένη της ώρα εκείνο το πρωί. Η πρώτη της δουλειά ήταν να μπει στο λουτρό κι ύστερα να ντυθεί. Είχε κοντά κόκκινα μαλλιά κι ήταν λίγο παχουλή. Ήταν η προσωπική υπηρέτρια της πριγκίπισσας αμάντας, την υπηρετούσε τα είκοσι τελευταία χρόνιασχεδόν από τη μέρα δηλάδή που ήρθε στο παλάτι.. Αν και η ίδια δεν ήταν πολύ μεγαλύτερη, μόλις δεκα χρόνια. Είχε έρθει στο παλάτι μαζί με μια ομάδα σκλάβων από το γειτονικό βασίλειο. Γι’αυτό και το χρώμα τηου δέρματός της ήταν πιο σκούρο από αυτό των κατοίκων της περιοχής. Την ξένη της καταγωγή μαρτυρούσε επίσης και το κόκκινο χρώμα των μαλλιών της.
Όλοι στο παλάτι την αγαπούσαν, σχεδόν τη σέβονταν εξαιτίας της αγάπης που έτρεφε γι’αυτήν ο βασιλιάς. Αλλά και η κόρη του τη λάτρευε και δεν έκανε βήμα χωρίς αυτή. Είχαν γίνει φίλες οι δυο τους και πολύ συχνά έκαναν χάρες η μια στην άλλη. Μοιράζονταν τα μυστικά τους και προσπαθούσαν να κάνουν η μια τη ζωή της άλλης όσο πιο εύκολη γινόταν μέσα σε κείνο το παλάτι.
Έτοιμη πια η ραλτίνα, έκρυψε τα μαλλιά της μέσα σε ένα λευκό μαντίλι και βγήκε από το δωμάτιό της, που ήταν δίπλα σχεδόν σε κείνο της πριγκίπισσας.
Όπως και κάθε μέρα θα πήγαινε κατευθείαν στην κουζίνα για να της ετοιμάσει το πρωινό. Κι ύστερα θα την ξυπνούσε και η μέρα θα άρχιζε όπως πάντα. Θα τη βοηθούσε με το λουτρό, θα την έντυνε…
Μπήκε στην κουζίνα χαμογελαστή και χαιρέτισε μια μαγείρισσα που ήταν σκυμμένη πάνω από ένα μεγάλο γυάλινο μπωλ. Η Ραλλτίνα έσκυψε δίπλα της.
-Μμμ, μυρίζει υπέροχα, τι φτιάχνεις;
-κέικμε φρούτα και κρέμα, για την πριγκίπισσα.
-Το αγαπημένο της. Η Ραλτινα κούνησε το κεφάλι και πλησίασε ένα ντουλάπι για να πάρει έναν μεγάλο ασημένιο δίσκο.
Εκείνη τη στιγμή στην κουζίνα μπήκαν δυο στρατιώτες.φορούσαν κράνη τα οποία αποχωρίστηκαν με μεγάλη ανακούφιση. Η Ραλτίνα γνώριζε τον έναν, τον πιο ψηλό, τον έλεγαν Κεμ. Ανήκε στην προσωπική φρουρά του βασιλιά. Τον άλλον πρώτη φορά τον έβλεπε αλλά αυτό δεν ήταν παράξενο αφού το παλάτι ήταν γεμάτο φρουρούς και στρατιώτες. Η Ραλτίνα με το δίσκο στα χέρια πλησίασε τον Κεμ. Τώρα που τον παρατηρούσε πιο προσεκτικά φαινόταν χλωμός και ταραγμένος.
-είσαι καλά, στρατιώτη; Ρώτησε κάπως ανήσηχη.
-Όχι, ραλτίνα, δεν είμαι καλά. Και πώς να είμαι όταν μια τέτοια συμφορά έπεσε στα κεφάλια μας;
Η μαγείρισσα κι όσοι την άκουγαν στράφηκαν να δουν τι συνέβαινε. Ο άλλος στρατιώτης τους πλησίασε με τη σειρά του.
-τι συνέβη, Κεμ; Ήταν η μαγείρισσα που μίλησε καθώς εκεί μέσα ήταν ο προσωπικός της χώρος κι ήταν εκείνη που έπαιρνε τις αποφάσεις.
-δεν ξέρω πώς να σας το πω.
-απλά και σύντομα, στρατιώτη.
-πΟλύ απλά κάποιος θεός μας καταράστηκε. Γιατί ο βασιλιάς μας είναι νεκρός. Ο δίσκος γλίστρησε από το χέρι της υπηρέτριας κι έπεσε βροντώντας στο δάπεδο.
-Τι είναι αυτά που λες;
-έτσι όπως σας το λέω. Τον είδα με τα μάτια μου.
-πού; πΟύ τον είδες;
-Στο δωμάτιό του.
Η μαγείρισσα άρπαξε το μανίκι του με δύναμη.
-Μίλα καθαρά στρατιώτη.
-Μπήκαμε κανονικά, από την πόρτα η οποία ήταν ξεκλείδωτη. Τώρα θα απορείτε πως τόλμησα. Έχετε δίκιο αλλά ήθελα να του μεταφέρω σπουδαία νέα. Τέλοσπάντων χτυπήσαμε πολλές φορές πριν αλλά εκείνος δεν απαντούσε. Σκεφθήκαμε να ρίξουμε μια ματιά προτού τον ψάχναμε κάπου αλλού.
Τον είδαμε, λοιπόν, ξαπλωμένο στο κρεβάτι του. Ήταν γυμνός, και στην πλάτη του είχε μπηγμένο ένα ξιφίδιο, το δικό του. Η ραλτίνα έφερε τα χέρια στο πρόσωπο.
-είσαι σίγουρος;
-και το ρωτάς; Κοντά του ήμουν πάντα, το έβλεπα κάθε μέρα. Ήταν μικρό αλλά πολύ καλό όπλο.
-Και; Τι έκανες;
-δεν άγγιξα τίποτα, έτρεξα εδώ.
Δεν ξέρω τι να κάνω, αυτό που συνέβη είναι τρομερό.
-Πότε λες να έγινε; Η μαγείρισσα του γέμισε ένα ποτήρι με κάποιο σκουρόχρωμο υγρό.

Εκείνος το πήρε και το άδειασε γρήγορα.
-πότε λες να έγινε ο φόνος; Η ραλτίνα μίλησε με φωνή που έτρεμε.
-κάμποσες ώρες πριν, 7 8 δεν ξέρω ακριβώς.
-κι αυτός εκεί ποιος είναι; Η κοπέλα έδειξε το στρατιώτη που στεκόταν αμίλητος.
-μπάρτον, είπε αυτόματα ο άνδρας κάνοντας δυο βήματα μπροστά.

Στις διαταγές σας.
-από πού έρχεσαι; Η ραλτίνα στράφηκε ξανά προς το μέρος του.
-από το βασίλειο του νότου, αποκρίθηκε ο νέος. Έφερνα ένα μήνυμα για το βασιλιά σας.
-τι μήνυμα;
-Ραλτίνα, δεν είναι δική σου δουλειά να ανακατεύεσαι, τη μάλωσε μαλακά η μαγείρισσα. Αυτό θα το αποκαλύψει στην πριγκίπισσα όταν έρθει η ώρα. Προς το παρόν πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε με το πτώμα. Η υπηρέτρια ανατρίχιασε.
-είσαι πολύ ψύχραιμη πάντως, είπε τελικά παίρνοντας τα μάτια της από τους δυο άνδρες.
-αν ζούσες σαράντα χρόνια μέσα σε τούτο το παλάτι τότε κι εσύ θα ήσουν.
-νομίζω πως το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνω, είναι να ξυπνήσω την αμάντα, πρέπει να μάθει τι συμβαίνει.
-αλήθεια, λέτε να κινδυνεύει κι εκείνη;
-Δε νομίζω. Η Ραλτίνα στράφηκε προς την πόρτα.
-Μη φύγετε εσείς οι δυο, σίγουρα η πριγκίπισσα θα θελήσει μα σας μιλήσει αμέσως μόλις καταλάβει τι έγινε. Εκείνοι έγνεψαν καταφατικά και η Ραλτίνα βγήκε τρέχοντας.
-Ο δάλκιρ, η ραλκ πήρε μια βαθιά ανάσα, είναι μέλος της ομάδας, ξέρεις των αγγέλων της αλήθειας. Είναι ξωτικό, έχει περίπου την ίδια ηλικία με εμένα, τον ξέρω πολλά χρόνια.
-Και τι έγινε χθες με αυτόν;
Η ραλκ κόμπιασε αλλά ο δισταγμός κράτησε μόνο μια σύντομη στιγμή. Ο θεός δίπλα της δε θα αργούσε να καταλάβει τι συνέβαινε στην πραγματικότητα αν δεν το είχε ήδη καταλάβει.
-Χθες βράδυ κατάλαβα πως κινδύνευε. Ήταν μέσα σε ένα μεγάλο καράβι, κάπου τον πήγαιναν. Και σήμερα το πρωί αμέσως μόλις ξύπνησα προσπάθησα να επικοινωνήσω μαζί του, με πνευματικό τρόπο, αλλά δεν τα κατάφερα.
-γιατί;
-γιατί κάποιος εμποδίζει την επικοινωνία, παρεμβαίνει κάποια άλλη ισχυρή δύναμη και δε μπορώ να τον εντοπίσω.
-τι λες να του συνέβη;
-δε μπορώ να πω τίποτα με σιγουριά. Πάντως κάτι κακό τον κρατάει.
Εκείνη τη στιγμή τους πλησίασε μια υπέροχη γοργόνα, η υπηρέτρια του θεού. Μπήκε στο δωμάτιο και μίλησε σιγανά.
-Μεγάλε θεέ, η μεγάλη μητέρα είναι εδώ.
-Η μητέρα των ξωτικών; Ο θεός έστρεψε τα μάτια του πάνω της.
-Μάλιστα, επιθυμεί να δει τη σύζυγό σας. Η ραλκ δίπλα του σκίρτησε αλλά την επόμενη στιγμή είχε και πάλι μαζευτεί.
-σου είπε το λόγο;
-όχι, είπε μόνο πως πρόκειται για κάτι σοβαρό.
Ο θεός γύρισε στη ραλκ.
-υποθέτω πως θέλεις να πας, έτσι δεν είναι;
-Φυσικά, αν η μεγάλη μητέρα είναι εδώ τότε σίγουρα θα χρειάζεται τις υπηρεσίες μου.
-καλώς, γύρισε στη γοργόνα και πάλι. Πες της πως η ραλκ θα τη συναντήσει σε λίγα λεπτά γιατί χρειάζεται λίγο χρόνο να ετοιμαστεί.
Εκείνη βγήκε αμέσως από το δωμάτιο.
-να πηγαίνω, θα σε αφήσω να ετοιμαστείς με την ησυχία σου. Ελπίζω μόνο να μη σε κουράσει πολύ γιατί ταλαιπωρήθηκες χθες.
Η Ραλκ σηκώθηκε με τη σειρά της.
-μην ανησυχείς για μένα, θα προσέχω και θα είμαι καλά. Του χαμογέλασε ενώ η καρδιά της χτυπούσε σαν τρελή. Ήξερε πολύ καλά τι ήθελε η μεγάλη μητέρα.
-ευχαριστω πολύ για τη στολή, ο μπάρτον χαμογέλασε στον Κεμ καθώς απομακρύνονταν από την κουζίνα σέρνοντας τα βήματά τους. Είχε μιλήσει σιγανά και κάπως μουδιασμένα.
Ο Κεμ ανασήκωσε ελαφρά τους ώμους πριν απαντήσει.
-Κανένα πρόβλημα, δεν έκανα τίποτα, μα για πες μου, είναι τόσο άσχημα τα πράγματα εκεί;
-έχουν γίνει πολλά, και σύντομα θα γίνουν ακόμη περισσότερα αν δεν κάνουμε κάτι. κι ο βασιλιάς σας θα μπορούσε να βοηθήσει. Τα μάτια του γέμισαν θλίψη.
-ναι, το πιστεύω αυτό. Ήταν γεναίος κι ευρηματικός άνθρωπος.
Κι έτσι όπως ήρθαν ταπράγματα έκανες καλά που αποφάσισες να κρατήσεις μυστική την επαγγελματική σου ιδιότητα. Δεν ξέρουμε από πού ήρθε το κακό.