χρονια πολλά

3.
-Τι ξέρεις, ρόντα;
Εκείνη πήρε μια βαθιά ανάσα κι ο Γουίλιαμ κατάλαβε πως είχε ανακτήσει μέρος του αυτοέλεγχού της. Κι ακόμη ήξερε πως έπρεπε να κάνει λεπτούς χειρισμούς για να αποσπάσει κάποια από αυτά που ήθελε.
Κι όταν εκείνη μίλησε η φωνή κι αυτά που είπε επιβεβαίωσαν την αίσθηση που είχε.
-δε μπορώ να τα πω όλα, ζω εδώ μέσα. Της είχα δώσει το λόγο μου. Κι ακόμη…
-τι, μήπως φοβάσαι κάποιον από αυτούς που μένουν εδώ;
-ας πούμε πως ναι.
-Τι προτείνεις;
-θα κάνουμε μια συμφωνία. Θα ακούσω όλες τις ερωτήσεις σου, πέρασε κι εκείνη στον ενικό κι ύστερα θα απαντήσω σε κάποιες και θα σου δώσω και κάμποσα στοιχεία. Αφού είσαι τόσο καλός όσο λένε δε θα δυσκολευτείς να βρεις μόνος σου την άΚρη.
Ο γουίλιαμ γέλασε ξερά για να κρύψει το ξάφνιασμα και την ταραχή του.
-εγώ είμαι που βάζω τους κανόνες, αλλά για την ώρα θα κάνω ό,τι πρότεινες, για την ώρα, το τονίζω αυτό. Τι έκανες στο δωμάτιο της νεκρής το πρωί;
-Πήγα να πάρω το ημερολόγιό της.
-α μάλιστα. Και; Το πήρες;
-Βέβαια. Είναι ένα ρωζ τετράδιο με μια μικροσκοπικη κλειδαριά.
-γιατί το πήρες;
-Για να μη φτάσει σε λάθος χέρια. Εκεί μέσα είναι γραμμένα τα πάντα. Η Άσλει το έκανε αυτό συχνά. Ένιωθε καλύτερα έτσι.
-θέλω να το δω. Η φωνή του βγήκε παγερή κι εκείνη κατάλαβε πως δεν είχε άλλη επιλογή.
-Θα το φέρω.
-θέλω να πάω πάλι και στο δωμάτιό της, μαζί σου.
-εντάξει.
-Να ξέρεις πως αν καταλάβω πως μου κρύβεις πολλά και σημαντικά πράγματα θα φροντίσω να βρεθείς μπλεγμένη πολύ άσχημα. Αλήθεια, πόσα λεφτά έχεις κλέψει από τη νεκρή;
Η ρόντα χλώμιασε ακόμη περισσότερο.
-Δεν πήρα τίποτα που δε μου ανήκε. Τα δώρα της αξίζουνπολλά αλλά δεν…
-Να θυμάσαι πως μπορώ οποιαδήποτε στιγμή να ψάξω τα πράγματά σου κι ακόμη μπορώ εύκολα να μάθω το ποσό των καταθέσεών σου, κατάλαβες;
-Ναι, ψάξε όσο θέλεις.
Ο Γουίλιαμ συνειδητοποίησε πως κρατούσε πολλά μυστικά μόνο για τον εαυτό της. Φοβόταν πολύ, θα έβλεπε αργότερα τι θα έκανε με αυτό. Δεν έπρεπε να την πιέσει υπερβολικά.
-Μπορείς σε παρακαλώ να φέρεις το ημερολόγιο; Και μην έρθεις να μου πεις σε λίγο πως κάποιος το πήρε ή πως το κατέστρεψες.
-δε θα το κάνω, δεν είμαι χαζή.
Σηκώθηκε γρήγορα. Ο αστυνομικός ήξερε πως κατέστρωνε κι εκείνη τα δικά της σχέδια. Σίγουρα την είχε υποτιμήσει στην αρχή. Αφού είχε ζήσει τόσα χρόνια σε τούτο το σπίτι, σίγουρα κρατούσε στα χέρια της πολλά κλειδιά.
-φέρε και την αναφορά του γιατρού και βάλε του ένα ποτό, υπάρχουν πολλά ακόμη να γίνουν πριν τον συναντήσω.
Εκείνη έγνεψε πειθήνια κι άνοιξε την πόρτα.
-α, και το αλμπουμ σε παρακαλώ!
Ο γουίλιαμ όταν έμεινε μόνος πήρε άλλο ένα σαντουιτς από το δίσκο που ήταν ακόμη αφημένος στο γραφείο κι έπειτα άρχισε να επεξεργάζεται τις ασπιρίνες. Είχε αρχίσει να νιώθει το κεφάλι του βαρύ, θα ήταν καλό να πάρει κι εκείνος μια.
Την έριξε στο ποτήρι του κι άρχισε να την ανακατεύει με το νερό, ενώ έφερνε στο νου του τη λατρεία με την οποία τις κοιτούσε πριν λίγο ο τζέρεμι. Το μόνο σίγουρο ήταν πως υπέφερε από έντονους πόνους κι ίσως όχι μόνο στο κεφάλι. Μα θα τα κουβέντιαζε όλα αυτά αργότερα με τον Αλ.
Θα τον κρατούσε τελευταίο, θα έβλεπε πρώτα το γιατρό και τη Μέρεντιθ. έΝιωθε πως ο αΛ κρατούσε τη λύση του μυστηρίου. Ο αΛ που ήταν παιδικός φίλος της Άσλει κι ο οικογενειακός τους γιατρός. Ο Αλ που ζούσε μαζί τους όλα αυτά τα χρόνια, ο αλ που είχε τραβήξει τη μικρή μαντλεν έξω από το δωμάτιο.
Η πόρτα άνοιξε και μπήκε μέσα η ρόντα. Ο γουίλιαμ συνειδητοποίησε πως δεν είχε χτυπήσει προηγουμένως.
Η κοπέλα πλησίασε το γραφείο κι άφησε πάνω το αλμπουμ και το ημερολόγιο.
Ο αστυνομικός έκλεισε τον υπολογιστή και τα τράβηξε μπροστά τουκαι τα δυο.
-σε ευχαριστώ πολύ, γλυκιά μου, χαίρομαι που αποφάσισες να συνεργαστείς μαζί μου.
Εκείνη χάιδεψε τα μαλλιά της με τις άκρες των δακτύλων της.
-Να πάρω το δίσκο;
-ναι, κι όταν θα έρχεσαι ξανά εδώ με την αναφορά του γιατρού φέρε μαζί σου και μερικά σαντουιτς ακόμη, μου αρέσουν πολύ.
Η ρόντα γέλασε κι ο Γουίλιαμ άκουσε πως το γελιο ήταν εύηχοαν και εμφανώς ψεύτικο. Άρχισε να αναρωτιέται πως θα ήταν ο ήχος του γέλιου της άσλει.
Η ρόντα πήρε το δίσκο.
-αλήθεια, ξέρεις πόσο συχνά προμηθεύεστε με φάρμακα εδώ;
Εκείνη ξαφνιάστηκε και δεν το έκρυψε.
-Πολύ συχνά, ο κύριος τζέρεμι έχει προβλήματα. Το κεφάλι του πονάει πολύ.
Κι ακόμη…
-ναι; Τι;
-Καμιά φορά πονούσε πολύ και η Άσλει… Ο αλ έγραφε τις συνταγές σε συνεργασία με κάποιον άλλο γιατρό. Δεν τα ξεχωρίζω όλα τα φάρμακα, τα βάζουμε σε ένα μεγάλο ντουλάπι… ξέρω μόνο τα βασικά.
-Κατάλαβα. Ο γουίλιαμ χαμογέλασε χωρίς να το θέλει. Από τι υπέφερε η κυρία σου;
-Ημικρανίες και κάποια συνηθισμένα γυναικολογικά προβλήματα.
Έγνεψε πάλι αναρωτόμενος αν του έκρυβε τίποτα άλλο.
-Θα σε περιμένω, είπε και πήρε στα χέρια του το ημερολόγιο.
-Σε παρακαλώ να μην πειράξεις τίποτα στο δωμάτιο της άσλει για να καλύψεις κάτι. Επαναλαμβάνω πως μπορείς πολύ εύκολα να κατηγορηθείς για κάτι.
Η ρόντα τράβηξε το χέρι από τα μαλλιά της και τον διαβεβαίωσε πως δε θα πείραζε τίποτα. Δεν ήθελε λέει να μπει στη φυλακή.
Τράβηξε το κλειδί από μια εσοχή που ήταν κρυμμένη στο εσωτερικό του και το ξεκλείδωσε. Είδε στην πρώτη σελίδα μια ολόσωμη φωτογραφία, της άσλει σίγουρα. Έμεινε να την παρατηρεί.Η κοπέλα δε φορούσε παρά μόνο ένα κορμάκι. Το σώμα της ήταν καλοσχηματισμένο, ούτε υπερβολικά λεπτό αλλά ούτε και πολύ γεμάτο. Σίγουρα ήταν ελκυστική, άρχισε να σκέφτεται αν ήταν ο τζέρεμι που την είχε παροτρύνει να τη βάλει εκεί.
Έδιωξε τη σκέψη και γύρισε σελίδα. Στην επόμενη η άσλει είχε παραχώσει στο χαρτί μια ξεραμένη μαργαρίτα. Να που είχε μάθει και κάτι ακόμη για κείνη, της άρεσαν τα λουλούδια.
Την έκανε στην άκρη προσέχοντας να μην τη διαλύσει εντελώς κι ύστερα έφερε το ημερολόγιο μπροστά στα μάτια του τα οποία ήταν ήδη κουρασμένα από την πολύωρη άσκηση στον υπολογιστή. Έψαξε και βρήκε την ημερομηνία, 3 μαίου 2005. άρχισε να διαβάζει τις λίγες γραμμές.
«αρχίζω αυτό το ημερολόγιο επειδή δεν έχω κάποια έμπιστη φίλη. Δηλαδή έχω πολλές γνωστές με τις οποίες πηγαίνω βόλτες. Η κάθε μια μου εκμυστηρεύεται κι από κάτι πολύ προσωπικό της κι εγώ την ακούω και τη συμβουλεύω όσο καλύτερα μπορώ, μα δε μπορώ να πω σε κάποια αυτά που με βασανίζουν.
σημερα έκανα την τελευταία πρόβα νυφικού. Εϊναι όλα έτοιμα, το φόρεμα είναι υπέροχο, η κλάρα το βρίσκει τέλειο. Η Κλάρα επέμενε να το αγοράσω, εγώ είχα πολλές αμφιβολίες αλλά τελικά την εμπιστεύτηκα. Ξέρει πολλά από ρούχα, εγώ όχι, μόλις που αρχίζω να καταλαβαίνω τη δουλειά μου σαν μοντέλο, απορώ πως με δέχτηκε εκείνος ο καθηγητής, μα αν δεν ήταν εκείνος δε θα γνώριζα τον τζέρεμι και δε θα έγραφα τώρα αυτές τις γραμμές.
Θα έλεγα πως ίσως να μη φορούσα αυτό το φόρεμα αλλά δεν είμαι σίγουρη γι’αυτό το τελευταίο. Νιώθω έντονη ζάλη τις τελευταίες μέρες, ο τζέρεμι λέει πως είναι από το άγχος. Πόσο με προσέχει, πόσο πολύ με αγαπάει, δε θα άντεχα ποτέ να τον πληγώσω, ποτέ. Θα σταθώ δίπλα του όσο το επιτρέψουν οι συνθήκες και στο διάστημα αυτό θα φροντίσω να είμαι καλή σύζυγος. Θα τον ενθαρρύνω να ασχοληθεί πιο εντατικά με τη ζωγραφική, θα διαπρέψει μια μέρα. Αρκεί να το πιστέψει κι ο ίδιος».
Η πόρτα χτύπησε ξανά κι ο γουίλιαμ βιάστηκε να κλεισει το ημερολόγιο. Ήταν βέβαια η ρόντα. Κρατούσε στο χέρι της ένα γυαλιστερό λευκό φάκελο φτιαγμένο από κάποιο πολύ ακριβό χαρτί.
-Η αναφορά του γιατρού, είπε, δίνοντάς τη στο γουίλιαμ.
Εκείνος την πήρε κι άρχισε να ανοίγει το φάκελο με το νύχι του.
-τι κάνει; Φαίνεται νευρικός;
-όχι, πίνει ένα κοκτειλ και μιλάει με τον αλ.
-Κι ο τζέρεμι σκοτ; Τι κάνει;
-είναι κλεισμένος στη βιβλιοθήκη, όπωςπάντα. Κανείς δεν ξέρει τι κάνει εκεί μέσα.
-μάλιστα, τι θα μαγειρέψεις;
-Πάπια με πορτοκάλι.
-δεν ήξερα πως τρώτε και τέτοια φαγητά εδώ. Τα καταφέρνεις καλά στη μαγειρική πάντως, αν κρίνω από τα σαντουιτς.
Η ρόντα που όλη εκείνη την ώρα κρατούσε στο χέρι της έναν ακόμη γεμάτο δίσκο τον άφησε στην ίδια θέση με τον προηγούμενο κι απομακρύνθηκε.
-Πες στο γιατρό να μην ανησυχεί, θα τον δω, φώναξε ο Γουίλιαμ στην πόρτα που έκλεινε.
Το ήξερε πως όλοι του οι συνάδελφοι θα διαφωνούσαν με την τακτική που ακολουθούσε σήμερα. Θα φώναζαν όλοι μαζί πως ήταν ανεπίτρεπτο να αφήνει το γιατρό που εξέτασε τη νεκρή για να ασχοληθεί με την κατάθεση μιας υπηρετριας ή για να διαβάσει λίγες σελίδες από ένα ημερολόγιο. Αλλά εκείνον δεν τον ένοιαζε καθόλου. Κανείς δε θα του υπαγόρευε τι έπρεπε να κάνει και τι όχι.
Κι όταν θα έφτανε στο τέλος κανείς δε θα είχε τίποτα άλλο να του πει εκτός από θερμά συγχαριτήρια.
Άνοιξε πάλι το ημερολόγιο ενώ την ίδια στιγμή άνοιγε και το λαπτοπ. Η έλεν είχε στείλει κι άλλο μήνυμα στο οποίο του έλεγε πως θα πήγαινε να νοικιάσει μια ταινία τρόμου για να περάσει έτσι το βράδυ της. Κι έγραφε ακόμη πως τον αγαπούσε και πως της έλειπε πολύ.
Αναστέναξε με μια μικρή δόση νοσταλγίας κι έγραψε μια σύντομη αλλά παθιασμένη απάντηση, ήξερε πως μετά το πρώτο ξάφνιασμα θα την απολάμβανε.
Κι έπειτα όταν το μήνυμα έφυγε στράφηκε ξανά στο ημερολόγιο της άσλει. Γύρισε τη σελίδα και είδε πως το κείμενο εκείνης της πρώτης μέρας τέλειωνε έπειτα από λίγες σειρές. Βάλθηκε λοιπόν να τις διαβάζει γεμάτος έξαψη.
«σε λίγο θα έρθει ο αλ, εγώ του τηλεφώνησα ζητώντας του να με επισκεφθεί. Δεν ξέρω ωστόσο τι θα του πω, ξέρει για το γάμο. Το πήρε πολύ καλά, καλύτερα από ό,τι περίμενα. Είπε πως ήθελε να είμαι ευτυχισμένη, και σήμερα αυτό ακριβώς θα μου πει. Μα δεν ξέρω αν είναι αυτό που θέλω να ακούσω από εκείνον. Κάποτε σήμαινε τόσα πολλά για μένα… Κάποτε σήμαινα κι εγώ τόσα πολλά για κείνον, μα τώρα…
Το βράδυ θα κλείσω αυτή τη σελίδα, ή μάλλον όχι, δε θα την κλείσω τώρα, έχει κλείσει εδώ και καιρό. Τώρα εκείνος είναι σε κάποιο εργαστήριο ιατρικής κι εγώ θα ετοιμαστώ να πάω για φαγητό με τον τζέρεμι. Θα πάμε σε κάποιο καινούριο κινέζικο εστιατόριο. Θα περάσουμε ωραία, θα του πω για την πρόβα νυφικού, θα ανυπομονεί σίγουρα».
Ο γουίλιαμ έκλεισε το ημερολόγιο, το επόμενο κείμενο θα περίμενε λίγο κι άλωστε αυτά που είχε διαβάσει ως τώρα αρκούσαν για να τον βάλουν σε σκέψεις.
Άνοιξε τελικά το φάκελο και τράβηξε από μέσα τη μια και μοναδική σελίδα. Την ξεδίπλωσε και κοίταξε τις μικρές παραγράφους. Ήταν δακτυλογραφημένες κι όχι γραμμένες στο χέρι, σίγουρα ο γιατρός είχε δικό του λαπτοπ.
Η έκθεση ήταν καλογραμμένη, με στρωτές προτάσεις, πότε κοφτές και περιεκτικές και πότε εκτενείς. Ο γιατρός εξηγούσε πως η άσλει είχε πεθάνει λίγο μετά την ώρα που ξάπλωσε στο κρεβάτι της. Πιο πριν είχε κάνει έρωτα με κάποιον, προφανώς με το τζέρεμι αν έκρινε από τα λόγια του.
Θυμόταν τη ντροπή του πριν μιλήσει αλλά και τον απαθή του τρόπο αργότερα, όταν εξηγούσε όσα είχαν γίνει.
Πίεσε τον εαυτό του να πάψει να σκέφτεται τόσο γρήγορα κι επέστρεψε στο διάβασμα.
Ο γιατρός συνέχιζε λέγοντας πως η άσλει είχε καταναλώσει μεγάλη ποσότητα από κάποιο ποτό πριν κοιμηθεί, θυμήθηκε ξανά τις μαργαρίτες με το μπόλικο αλάτι, μα δε σταμάτησε σε αυτό.
Ξαπλωμένη πια, ήπιε κάμποσο από ένα άλλο ποτό, ακόμη πιο δυνατό, ουίσκι ίσως. Κι ύστερα είχε πάρει ένα ολόκληρο κουτάκι ηρεμηστικά. Δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία γι’αυτό το τελευταίο.
Ο γουίλιαμ θυμήθηκε πως είχε δει το κουτάκι στο κομοδίνο πλάι στο κρεβάτι. Έπρεπε να πάει στο δωμάτιο όσο πιο σύντομα μπορούσε. Θα πήγαινε μόνος, ή καλύτερα μαζί με την υπηρέτρια αλλά θα την έδιωχνε όταν του έδειχνε αυτά που ήθελε. Πίστευε πως θα έβρισκε κάτι σημαντικό εκεί.
Άρχισε να διαβάζει και πάλι. Ο γιατρός πίστευε πως η κοπέλα είχε αυτοκτονήσει, ήταν σχεδόν σίγουρος μόνο που υπήρχε και κάτι ακόμη που έπρεπε να εξετάσουν.
Στο αίμα της Άσλει είχε βρεθεί κάτι, μια παράξενη ουσία που δεν ανιχνευόταν ούτε στα ηρεμηστικά ούτε στο αλκοολ ούτε προέκυπτε από το συνδυασμό τους. Ήθελε την έγκρισή του για να προχωρήσει ακόμη σε κάποιες εξετάσεις για να μάθουν κάτι περισσότερο γι’αυτήν.
Άρχισε να κουνιέται νευρικά μπρος πίσω στην πολυθρόνα του. Μια ιδέα είχε αρχίσει να σχηματίζεται στο νου του.

Advertisements

Ετικέτες:

Ένα Σχόλιο to “χρονια πολλά”

  1. Νυχτερινή Πένα Says:

    Το είχα υποψιαστεί αυτό για το παρελθόν του Αλ με την Άσλει.
    Χμ φόνος ή αυτοκτονία και αν είναι το πρώτο γιατί; Το δεύτερο πάλι απαιτεί κίνητρο και ένοχο.
    Έχεις ανεβάσει το σασπένς περιμένουμε συνέχεια. μου αρέσει επίσης η διαφαινόμενη σχέση του Γουίλλιαμ με την Έλεν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: