χρόνια πολλά

4.
Η Μέρεντιθ Ουέλς ήταν μια μικροκαμωμένη μελαχρινή γυναίκα. Φορούσε ένα στενό τζιν παντελόνι κι από πάνω ένα φαρδύ λευκό πουκάμισο. Δεν είχε βαφτεί καθόλου κι ούτε φορούσε κοσμήματα. Όταν την κάλεσε ο Γουίλιαμ ήρθε χωρίς τον παραμικρό δισταγμό. Αφού συστήθηκαν της πρότεινε να καθίσει στην «πολυθρόνα των ανακρίσεων» κι εκείνη το έκανε με απίστευτη χάρη.
Του άρεσε του Γουίλιαμ επειδή του θύμιζε αδιόρατα την έλαν. Κι αυτό και μόνο ήταν αρκετό για να τη συμπαθησει αμέσως.
-Λοιπόν, είπε, ρίχνοντας στο στόμα του την Τρίτη καραμέλα, θα πρέπει να σας λύπησε πολύ αυτό που έγινε, έτσι δεν είναι;
Η Μέρεντιθ ρούφηξε διακριτικά τη μύτη της κι απάντησε με μια πολύ λεπτή αλλά ευγενικ ηφωνη που περισσότερο παρέπεμπε σε κοπελίτσα παρά σε γυναίκα.
-δε φαντάζεστε πόσο πολύ με λύπησε, και πόσο με τάραξε. Ήταν φίλη μο η Άσλει, μου έδωσε στέγη και δουλειά. Σήμερα όταν το ανακαλύψαμε κόντεψα να τρελαθώ.
Έσφιξε τα χέρια της μεταξύ τους κι ο γουίλιαμ βρήκε το χρόνο να μιλήσει ξανά.
-είσαι η μνηστή του αλ, έτσι δεν είναι;
Η Μέρεντιθ κούνησε το κεφάλι καταφατικά.
-Ναι, είμαστε μαζί πολλά χρόνια.
-έτσι πρέπει, να είναι μαζί οι άνθρωποι, ειδικά όταν τρέφουν δυνατά συναισθήματα ο ένας για τον άλλον.
Η Μέρεντιθ έγνεψε και πάλι καταφατικά. Δεν είδε την πονηρή λάμψη που άστραψε για μια στιγμή στα έξυπνα μάτια του αστυνομικού, ή αν την πρόσεξε δεν την σχολίασε. –Μα γιατί δεν έχετε παντρευτεί; Συγνώμη που ρωτάω κι ανακατεύομαι στα προσωπικά σας, ελπίζω πως δε με παρεξηγείτε.
-Κανένα πρόβλημα, αστυνόμε, ρωτήστε ό,τι θέλετε. Δεν έχουμε παντρευτεί επειδή ως πριν από λίγο καιρό δε βλέπαμε το λόγο. Ο αΛ ζούσε εδώ εγώ όχι, δεν απατούσαμε ποτέ ο ένας τον άλλον κι όταν βρισκόμαστε τις γιορτές ή τα σαββατοκύριακα περνούσαμε πολύ όμορφα. Πάντα θα τις θυμάμαι αυτές τις στιγμές.
-Και λοιπόν; Ήταν η απόσταση ο λόγος που δεν το αποφασίζατε;
Η Μέρεντιθ γέλασε ξερά, τόσο λεπτά που θύμισε στο Γουίλιαμ τιτίβισμα πουλιού.
-ναι… δηλαδή όχι ακριβώς. Τον φοβόμουν το γάμο και του το είχα πει μάλιστα.
-δηλαδή ο αλ σας το είχε προτείνει;
-τώρα τελευταία άρχισε να το συζητάει. Πιο πριν δεν το τολμούσε επειδή ήξερε την αντίδρασή μου.
Ο γουίλιαμ που ως εκείνη την ώρα την άκουγε σχεδόν ακίνητος άρχισε να γράφει πάλι στον υπολογιστή του. Τα μάτια του είχαν ξεκουραστεί αρκετά.
-δηλαδή; Πόσο τελευταία; Ένα χρόνο έξι μήνες;
Η Μέρεντιθ σούφρωσε τη μύτη της.
-Όχι κύριε γουίλιαμ, πολύ πιο πρόσφατα. Αρχίσαμε να το κουβεντιάζουμε τις τελευταίες εβδομάδες.
-γιατί; Συνέβη κάτι;
-Πολλά,μα δεν ξέρω ποιο θα σας ενδιέφερε.
Έξυπνη και διπλωματική απαντηση.
-Όλα με ενδιαφέρουν δεσποινίς Ουέλς, ξεκινήστε από αυτό που κρίνετε πως είναι το πιο σημαντικό.
-ας είναι. Αναστέναξε σιγανά κι ακούμπησε με προσοχή τα χέρια στην επίπεδη κοιλιά της.
-θα σας πω κάτι που δεν το ξέρει κανείς άλλος εκτός από εμένα και τον αλτώρα πια, είμαι έγκυος. Για την ακρίβεια, μόλις λίγων εβδομάδων. Είχα αρχίσει να έχω τα συμπτώματα και πηγα στο γυναικολόγο ο οποίος μου το επιβεβαίωσε.
-Μα αυτό είναι πολύ ωραίο νέο. Συγχαριτήρια. Η Μαντλέν θα χρειαστεί παρέα, θα της κάνει καλό να ζει στο ίδιο σπιτι κι ένα μωρό.
-ναι, ίσως, αλλά με όλα αυτά που γίνονται… δεν ξέρω αν θα εξακολουθήσουμε να μένουμε εδώ.
-ναι, βέβαια, μα η μικρούλα έχει ανάγκη από παρέα. Τέλοσπάντων, αυτό θα το αποφασίσετε μαζί με τον πατέρα του παιδιού.
Πείτε μου για τη σχέση σας με τη μαντλέν, την αγαπάτε πολύ, έτσι δεν είναι;
Τα χαρακτηρηστικά του προσώπου της κοπέλας που είχαν τραβηχθεί λίγο πριν, επανήλθαν και πάλι.
-βέβαια, τη λατρεύω, είναι ο μικρός γλυκός μου άγγελος. Της κάνω μαθήματα, το ήθελε η άσλει, ξέρετε, την προετοιμάζω για το σχολείο στο οποίο θα πάει έπειτα από λίγους μήνες.
-έχει μάθει γραφή κι ανάγνωση;
-Ναι, πρόσφατα ολοκληρώσαμε την εκμάθηση των γραμμάτων.
-τα καταφέρνει καλά;
-θαυμάσια, είναι πολύ έξυπνο παιδάκι. οΙ γονείς της είναι πολύ περήφανοι γι’αυτήν, ήταν δηλαδή… Η Άσλει έλεγε συχνά πως αν το ήθελε θα της πρότεινε να σπουδάσει στο ίδιο πανεπιστήμιο που σπούδασε κι εκείνη νομικά.
-Μακρινό σχέδιο.
-ναι, μα φαντάζομαι πως έτσι κάνουν όλοι οι γονείς.
-αΛήθεια, τι είπε ο Αλ όταν του ανακοινώσατε τα νέα;
-Για να είμαι ειλικρινής δεν του τα ανακοίνωσα εγώ.
-Αλλά; πΟιος;
-Η Άσλει. Ήρθε μαζί μου στο γυναικολόγο. Επέμενε να με συνοδεύσει, επειδή με έβλεπε ταραγμένη κι ανήσυχη.
-γιατί είχατε τόση αγωνία;
-επειδή ήξερα πως στον Αλ δεν αρέσουν τα παιδιά.
-πώς όχι; Υπάρχει άνθρωπος στον οποίον δεν αρέσουν τα παιδιά;
-έτσι μου έλεγε. Δεν το είχαμε κουβεντιάσει πάρα πολύ είναι η αλήθεια, επειδή συμφωνούσαμε και προσέχαμε πολύ.
-Ούτε και σε εσάς αρέσουν; Μα τη μικρή Μαντλέν τη λατρεύετε, το επιβεβαίωσε και η ρόντα.
-Α ναι; Το είπε κι εκείνη; Ξέρετε καθόλου δεν τη συμπαθώ.
-γιατί; Δε σας φέρεται καλά; Εκείνη σας εκτιμάει πολύ, μιλάει για σας με τα καλύτερα λόγια.
-σοβαρά; Αυτό αποτελεί πραγματική έκπληξη για μένα.
-μα βέβαια.
-δε μου έχει κάνει τίποτα, αλλά κάτι στο βλέμμα της δε μου αρέσει. Ωστόσο μαγειρεύει υπέροχα.
-ναι, όλοι το λένε αυτό. Μα ας μείνουμε για λίγο ακόμη στο θέμα του παιδιού. Τι έγινε όταν του ανακοίνωσε τα νέα η άσλει;
-Θα σας πω όλη την αλήθεια. Όσο αυτοί μιλούσαν εγώ ειχα κρυφθεί στο διπλανό δωμάτιο και προσπαθούσα να ακούσω ένα μέρος της συζήτησής τους. Μα δεν τα κατάφερα.
-Κρίμα, δε μάθατε λοιπόν τίποτα;
-σχεδόν όχι.
-δηλαδή;
-να… ξέρω πως ο αλ δε χάρηκε καθόλου γιατί τον άκουγα να φωνάζει δυνατά. Μα δε μπορούσα να ξεχωρίσω τα λόγια του. Μόνο κάποια στιγμή νόμισα πως άκουσα κάτι σαν… «τι να κάνω τώρα εγώ»; Και λίγο αργότερα είπε κάτι σαν… «Πώς έγινε αυτό»;
Μα δεν είμαι καθόλου σίγουρη γι’αυτά γιατί όταν λίγο αργότερα ήρθε να με βρει στο δωμάτιο ήταν πολύ καλός και τρυφερός μαζί μου. Εγώ είχα χωθεί ανάμεσα στα μαξιλάρια κι έκλαιγα αλλά εκείνος…
-Προφανώς κατάλαβε πως δεν ήταν και τόσο άσχημη προοπτική, και σας φέρθηκε όπως έπρεπε, με στοργή. Σωστά;
-βέβαια.
-Πείτε μου κάτι, ακούσατε τις απαντήσεις της Άσλει στα σχόλιά του;
-Όχι, δεν κατάφερα να ξεχωρίσω ούτε μια λέξη, το μόνο που ξέρω είναι πως από κάποιο σημείο και μετά άρχισε να του μιλάει πολύ σιγά ώσπου ησύχασε κι αυτός. Κι έπειτα ξαφνικά δεν ακουγόταν τίποτα άλλο. Μόνο σαν να τριβόταν ρούχο πάνω σε ρούχο.
-α έτσι, μάλιστα. Ο γουίλιαμ κατάπιε την καραμέλα του και συνέχισε να γράφει αυξάνοντας την ταχύτητά του.
-πώς ήταν η άσλει τις τελευταίες μέρες; Τη διάθεση είχε; Και πώς σας φερόταν;
Η Μέρεντιθ το σκέφθηκε για λίγο κι όταν ξαναμίλησε η φωνή της φανερωσε μια μελαγχολία αταίριαστη με την προσωπικότητά της και τον χαρούμενο χαρακτήρα της.
-Νομίζω πως είχε αρχίσει να απομακρύνεται από εμένα. Περνούσε όλο και περισσότερο χρόνο με την κόρη και τον άνδρα της.
-Πού το αποδώσατε;
-με απασχόλησε πολύ αλλά δεν κατέληξα κάπου. Ξέρω πως δε ζήλευε την εγκυμοσύνη, αφού είχε και η ίδια ένα παιδί.
-δεν τη ρωτήσατε;
-Μα ασφαλώς. Ένα βράδυ πήγα και τη βρήκα στο δωμάτιό της την ώρα που χτενιζόταν. Της είπα πως ήθελα να μιλήσουμε κι εκείνη με άκουσε ως το τέλος χωρίς να με διακόψει ούτε μια φορά. Έβαζε χτενάκια στα μαλλιά της, είχε υπέροχα ξανθά μαλλιά, πανέμορφα, ίσια και λεία.
-Και τα δικά σας είναι εξίσου όμορφα.
Ο γουίλιαμ δαγκώθηκε. Του άρεσαν πάντα τα μαύρα μαλλιά, την είχε προσέξει αμέσως την έλεν ακριβώς γι’αυτό το λόγο.
-ευχαριστώ πολύ. Ένα γλυκό κοκκίνισμα απλώθηκε στο πρόσωπο της μέρεντιθ κι εκείνος βιάστηκε να της απευθύνει την επόμενη ερώτηση για να τη βγάλει από τη δύσκολη θέση στην οποία την είχε φέρειο ίδιος σχεδόν χωρίς να το θέλει.
-τι είπε η άσλει όταν τελειώσατε;
-συνέχισε να γεμίζει με μικροσκοπικά μεταλλικά χτενάκια το κεφάλι της. Για λίγο δε μίλησε μα ύστερα μου χαμογέλασε λέγοντας μου πως δε συνέβαινε τίποτα. Είπε πως χαιρόταν πολύ για το παιδί και πως θα ήταν δίπλα μου πάντα. Θα με βοηθούσε είπε σε ό,τι χρειαζόμουν. Κι αυτό μου έφερε ανακούφιση και χαρά. Πράγματι γίναμε και πάλι αχώριστες όπως παλιά.
-Κι αυτή ηαποξένωση που νιώσατε πόσο κράτησε;
-δεν ξέρω, λίγες μόνο ημέρες. Μα ίσως να ήταν και η ιδέα μου, ίσως να την απασχολούσε κάτι άλλο εντελώς άσχετο με εμένα και την εγκυμοσύνη μου.
-ναι, είναι πιθανό.
Μα ας περάσουμε σε κάτι άλλο. Πείτε μου, έχετε καμιά ιδέα για το τι της συνέβη σήμερα; Πιστεύετε πως αυτοκτόνησε;
-Όχι, δεν είχε κανένα λόγο να το κάνει αυτό, ρωτήστε τους όλους εδώ. Βάζω στοίχημα πως όλοι θα σας πουν το ίδιο.
Κάτι στον τόνο της έκανε το γουίλιαμ να αφήσει τον υπολογιστή και να την κοιτάξει κατευθείαν στα μάτια. Φαινόταν σίγουρη για όσα έλεγε, ακόμη κι η φωνή της είχε δυναμώσει αισθητά.
-Και τότε; Τι νομίζετε πως έγινε;
Η μέρεντιθ τότε έσυρε την πολυθρόνα της πιο κοντά στη δική του και μίλησε τόσο σιγά που μόλις την άκουγε.
-ξέρω τι έγινε, κάποιος τη σκότωσε.
Ο γουίλιαμ τινάχτηκε, ήταν απροετοιμαστος γι’αυτό.
-Μα τι λέτε; Είστε σίγουρη πως ξέρετε;
-ασφαλώς.
-μα πώς; Τον είδατε;
-όχι, τον άκουσα λίγες μέρες πριν.
-Πείτε μου λοιπόν, σας ακούω. Έσκυψε κι αυτός προς το μέρος της περιμένοντας.
-Θα σας πω μα δε θα μάθει κανείς πως το έκανα, σύμφωνοι;
-Έχετε το λόγο μου, κανείς.
-εντάξει, σας εμπιστεύομαι. Λοιπόν, ήταν ο άνδρας της που το έκανε.
-Ο Τζέρεμι Σκοτ;
-Ακριβώς.
-μα είπατε πως δεν τον είδατε, κι είπατε ακόμηπως περνούσε πολύ χρόνο μαζί του.
-προσπαθούσε, όσο της το επέτρεπε.
-δηλαδή;
-Να, ο κύριος σκοτ είναι πολύ μοναχικός άνθρωπος. Ακόμη και το παιδί του δεν το έβλεπε πολλές ώρες τη μέρα.
-Και πώς λέτε πως εκείνος το έκανε;
-Γιατί τον άκουσα να της το λέει.
-Πότε;
-Λίγες μέρες πριν. Ήταν κλεισμένοι οι δυο τους στη βιβλιοθήκη για ώρες πολλές.
Περνούσα απ’έξω, ήθελα να πάρω κάποιο βιβλίο για τη μικρή, αλλά τους άκουσα και δε μπήκα στη βιβλιοθήκη. Τα πόδια μου κόπηκαν, της είπε πως θα τη σκότωνε, το ορκίστηκε πως θα το έκανε.
-γιατί;
-δεν ξέρω, είναι κάπως νευρικός άνθρωπος μα δεν έχω ιδέα τι έγινε. Δε στάθηκα να ακούσω πιο πολλά, έφυγα γρήγορα.
-μα γιατί να το κάνει;
-σας είπα πως δεν είναι καλά. Ταράζεται εύκολα. Παθαίνει νευρικές κρίσεις κι ο καημένος ο αλ προσπαθεί να τον συνεφέρει έπειτα. Νομίζω πως έτσι είναι οι άνθρωποι της τέχνης, διαφορετικοί, κλειστοί και ιδιότροποι.
Δε νομίζω πως του έκανε κάτι η καημένη η άσλει, μα ούτε γι’αυτό είμαι σίγουρη, κανείς δεν ξέρει τα προβλήματα του κάθε ζευγαριού.
-ευχαριστώ πολύ που αποφάσισες να το μοιραστείς μαζί μου αυτό.
-παρακαλώ. Τώρα εσείς θα αποφασίσετε πως θα ενεργήσετε.
-βέβαια, θα κάνω το καλύτερο που μπορώ.
-Δηλαδή; Θα τον συλλάβετε; Ξέρετε στην πραγματικότητα δεν είναι κακός άνθρωπος… δεν ξέρω τι έπαθε…
-δεν είναι τόσοεύκολο να συλλάβω κάποιον, χρειάζονται αποδείξεις. Μα μην ανησυχείτε και μην ταράζεστε. Πρέπει να προσέχετε για δυο τώρα πια.
-βέβαια. Η μέρεντιθ του χαμογέλασε.
-Μπορείτε να πηγαίνετε, κι αν θέλετε φωνάξτε τον αλ, ήρθε η ώρα να μιλήσω και μαζί του.
-Μα ναι, σας περιμένει ήδη, θα είναι εδώ σε λίγα λεπτά.
-ωραία, κι εσείς κάντε μου μια χάρη. Μείνετε λίγο με το παιδί, ξέρω πως δεν είναι καθόλου καλά, και πώς να είναι δηλαδή;
Η μέρεντιθ σκούπισε γρήγορα ένα δάκρυ που εμφανίσθηκε στην άκρη του ματιού της.
-αυτό ακριβώς θα κάνω, θα της πω μια ιστορία για να κοιμηθεί.
Βγήκε χωρίς να πει τίποτα άλλο.

Advertisements

Ετικέτες:

4 Σχόλια to “χρόνια πολλά”

  1. Νυχτερινή Πένα Says:

    Να και η πρώτη κατηγορία αλλά νομίζω ότι η Μέρεντιθ δεν τα είπε σωστά. Αναρωτιέμαι αν ο γυναικολόγος είδε και την Άσλει εκείνη τη μέρα…..

  2. meanan Says:

    ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ. ΚΑΙ ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΒΑΖΕΙΣ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΙΣ ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ!!!!!!!!!!!

  3. mprilla Says:

    γεια σου, Meanan, δεν ηξερα πως διαβαζες την ιστορια.
    ΧΧαιρομαι που σου αρεσει.Ναι μια συνεχεια καθε μερα, να δουμε αν θα προλαβω να βαλω κι αυριο

  4. mprilla Says:

    αναρωτιεμαι τι εχεις καταλαβει νυχτερινηπενα!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: