χρόνια πολλά

5.
Ο Αλ χτύπησε την πόρτα δυο φορές, το χτύπημα κάθε άλλο παρά φοβισμένο ήταν. Είχε έρθει πολύ γρήγορα, θα’λεγε κανείς πως περίμενε απ’έξω τη φίλη του, ή τουλάχιστον αυτό σκέφθηκε ο γουίλιαμ όταν του έλεγε πως μπορούσε να μπει.
-Χαίρομαι που σε γνωρίζω, είπε ο αλ και χωρίς καμιά προειδοποίηση τον πλησίασε με σίγουρα σταθερά βήματα και του άπλωσε το χέρι.
-Κι εγώ το ίδιο, ελπίζω να μην έχεις πρόβλημα που σε άφησασχεδόν τελευταίο.
-Κανένα πρόβλημα, έχω εμπιστοσύνη στις μεθόδους σου.
Μα γιατί του μιλούσε στον ενικό κατευθείαν; Έδειχνε να τον ξέρει.
-χαίρομαι γι’αυτό που λες, μπορείς να καθίσεις.
Ο Αλ το έκανε, μόνο που αντίθετα με τους υπόλοιπους δε διάλεξε την ίδια πολυθρόνα αλλά πήγε και κάθισε στην πιο κοντινή στον αστυνομικό.
Ο Γουίλιαμ άρχισε να το διασκεδάζει. Του άρεσε ο άνθρωπος αυτός, πόσο διαφορετικός ήταν από τον άλλο, το τζέρεμι ΣΚοτ…
-Με συγχωρείς, θα σε πείραζε να καπνίσω εδώ μέσα; Μπορώ αν θέλεις να ανοίξω το παράθυρο. Αυτό που έγινε ήταν πολύ για μένα.
-Κανένα πρόβλημα, μπορείς να το κάνεις, ίσως μάλιστα να το κάνω κι εγώ όσο θα συζητάμε. Αλήθεια καπνίζεις καιρό;
Ο αλ έβγαλε από την τσέπη του ένα πλαστικό σακουλάκι με φιλτράκια κι ένα άλλο με αρωματισμένο καπνό, και τα δυο εντελώς γεμάτα.
Άρχισε να στρίβει το τσιγάρο καθώς απαντούσε.
-όχι, παλιότερα κάπνιζα μανιωδώς μα σήμερα δε μπόρεσα να την κατανικήσω αυτή την επιθυμία. Υπέκυψα δυστυχώς. Καπνίζω συνεχώς από το πρωί.
-Καταλαβαίνω, ξέρω πόσο την αγαπούσες την άσλει.
Ο Αλ τράβηξε μια γερή ρουφηξιά πριν μιλήσει.
-Την αγαπούσα πολύ, πράγματι. Ήμουν πάντα κοντά της.
-το ξέρω, από τότε που είσαστε παιδιά, έτσι δεν είναι;
Ένα ξερό βήξιμο ήρθε πριν από την απάντηση του άλλου.
-Ναι, μα πώς το ξέρεις; Ποιος σου το είπε;
-είναι ψέμα;
-όχι, δεν είναι, μα ποιος σου το ειπε;
-έχει σημασία; Ο τζέρεμι, και η ίδια η άσλει κατά κάποιο τρόπο.
-α, μάλιστα, κατάλαβα. Θα διάβασες κάποιο κείμενό της.
-ίσως, μίλησέ μου για τη σχέση σας σε παρακαλώ.
-ήρθα εδώ όταν έφερε στον κόσμο τη μικρή μας τη Μαντλέν. Η καημένη η Άσλει είχε πολλά προβλήματα, δεν ξέρω κατά πόσο ήταν έτοιμη να γίνει μητέρα. Έπαθε κατάθλιψη λίγες μέρες μετά τη γέννα.
-ναι, το γνωρίζω. Κι εσένα σε κάλεσαν;
-ναι, τότε πηγαινοερχόμουν ακόμη, περνούσα μεγάλο μέρος του χρόνου μου στο παρίσι.
-Εκεί που σπούδασε και η άσλει με το Τζέρεμι ΣΚοτ, σωστά;
-πΟλύ σωστά. Είσαι καλά ενημερωμένος.
-Κάνω ό,τι μπορώ. Αλήθεια, πες μου κάτι, δείχνεις να με ξέρεις κατά κάποιο τρόπο.
Ο αΛ γέλασε για μια στιγμή μα ύστερα σταμάτησε, σαν να τον τύληξαν ξαφνικά οι τήψεις στη σκέψη πως αυτός γελουσε την ίδια στιγμή που η Άσλει…
-Κάποτε είχες δημοσιεύσει ένα άρθρο για τη συμπεριφορά ενός ψυχοπαθούς δολοφόνου, αυτό είχε γίνει πριν 3 χρόνια, ξέρεις για ποιον λέω, έτσι δεν είναι;σκότωσε την κοπέλα του στο μπάνιο, μέσα σε μια λίμνη σαπουνάδας και παγωτού!

Ήταν η σειρά του Γουίλιαμ να γελάσει. Ο ΑΛ είχε δίκιο, είχε δημοσιεύσει πράγματι εκείνο το άρθρο σε ένα εξειδικευμένο ηλεκτρονικό περιοδικό. Είχε πληρωθει πολύ καλά γι’αυτό, λογάριαζε μάλιστα να το επαναλάβει.
Έπρεπε να το είχε σκεφθεί, ήταν κατά κάποιο τρόπο συνάδελφοι με τον αλ, ίσως γι’αυτό να του άρεσε το στυλ του.
-δεν ήξερα πως διαβάζεις εκείνο το περιοδικό, όταν έστελν α το άρθρο έλεγα πως δε θα το διάβαζαν παρά δυο τρεις παλαβοί σαν κι εμένα.
-Ω μα δεν έχεις δίκιο, το βρήκα υπέροχο, το κράτησα μάλιστα στον υπολογιστή μου.
-πες μου λοιπόν για τότε που ζούσατε όλοι στο Παρίσι;
-τι να σου πω; Εγώ την ήξερα χρόνια πριν τη γνωρίσει ο τζέρεμι. Έκανε το μοντέλογια λίγο στη σχολή καλών τεχνών κι εκεί την είδε και την ερωτεύθηκε. Εμένα δε μου άρεσαν αυτά,της το είπα μάλιστα, διέθετε ένα λαμπρό μυαλό κι είχε έφεση στα νομικά. Θα έκανε καριέρα αν το ήθελε. Ξέρεις πως κάποιος διάσημος γάλλος ποινικολόγος της πρότεινε να κάνει μαζί του το διδακτορικό της;
-όχι, αυτό δεν το γνώριζα.
-βέβαια. δεν είχε λόγο να σου το πει ο τζέρεμι. Τέλοσπάντων, οι δυο τους έκαναν σχέση. Πάνω σ’αυτό δε μου έπεφτε λόγος, ήθελα απλά να είναι ευτυχισμένη η άσλει.
Της το είπα, κι εκείνη με διαβεβαίωσε πως θα ήταν μαζί του.
-Πόσο στενοί φίλοι είσαστε;
-Πολύ στενοί, ειδικά τότε που είμαστε παιδιά. Κάναμε παρέα, μιλούσαμε για όλα… Μετά όταν ήρθε στο Παρίσι την ακολούθησα κι εγώ.
Πόσο εύκολα το παραδέχτηκε…
-αλήθεια;
-ναι, δεν είναι πως δε θα πήγαινα καθόλου αλλά αποφάσισα να το επισπεύσω και να μείνω εκεί και λίγο παραπάνω μάλιστα.
-τον συμπαθείς το Τζέρεμι;
Ο αΛ άρχισε να στρίβει άλλο ένα τσιγάρο.
-ναι, είναι καλός άνθρωπος, αν και κάπως ιδιόρυθμος. Περνάμε χρόνο μαζί εδώ τα βράδια.
-δεν το λες και πολύ πειστικά.
-Μπα, το συμπαθώ, έχεις το λόγο μου μόνο που είμαστε πολύ διαφορετικοί.
-δηλαδή;
-να, εγώ είμαι γιατρός, κοντάστους ανθρώπους τους προσεγγίζω, τους μιλάω πολλές ώρες τη μέρα, εκείνος αντίθετα είναι προσκολλημένος στην τέχνη. Συχνά ζωγραφίζει όλη τη μέρα ή παίζει σΟπέν στο πιάνο για ώρες, ώσπου να τον πονέσουν τα δάκτυλά του.
-την κόρη του τη βλέπει συχνά;
-Κάποιες φορές ναι, κάποιες όχι. Κυρίως την πρόσεχαν η άσλει με τη Μέρεντιθ, κι εγώ βέβαια. Τη φροντίζω από τότε που ήταν τόσο δα μωράκι.
-Μη με παρεξηγήσεις μα θέλω να σε ρωτήσω κάποια πράγματα.
-Ό,τι θέλεις. Θα απαντήσω ειλικρινά.
-θεωρείς πως χρειάζονταν όλοι εδώ μέσα τόσο πολύ τις υπηρεσίες σου ώστε να σου παραχωρήσουν ένα δικό σου δωμάτιο;
Ο ΑΛ χαμογέλασε κουρασμένα.
-νομίζω πως ναι.
-Θα χαιρόμουν να μου το εξηγήσεις αυτό.
-το ήξερες πως και η Άσλει και ο τζέρεμι έχουν κάνει απόπειρα αυτοκτονίας κάποια στιγμή στη ζωή τους;
Ο γουίλιαμ άπλωσε το χέρι προς τα τσιγάρα του αλ.
-Μου επιτρέπεις;
-Βέβαια. Του έσπρωξε τη σακούλα και τα φιλτράκια.
-Πότε έγινε αυτό;
-η Άσλει το δοκίμασε τρια χρόνια νωρίτερα, ο τζέρεμι κάπως πιο νωρίς.
-τους πρόλαβες;
-Βέβαια.
-ευτυχώς. Άρα θεωρείς πιθανό να το δοκίμασε ξανά η άσλει;
-δεν το πιστεύω, έδειχνε ευτυχισμένη. Είχε το σπίτι της, το μωρό…
-της έλειπε καθόλου η δουλειά;
-δεν είχε πει ποτέ τίποτα σχετικό.
-εσύ; Δουλεύεις μόνο για τούτο το σπίτι;
-όχι ακριβώς. Βλέπω και κάποιους άλλους ασθενείς, μα είναι πολύ συγκεκριμένοι.
-άρα πληρώνεσαι πολύ καλά.
-δεν έχω κανένα παράπονο.
-Και τώρα; Τι θα κάνεις με όλα αυτά που συνέβησαν;
-δεν ξέρω… θα έρθει και το μωρό σε λίγους μήνες…
-Βέβαια, το έμαθα, συγχαριτήρια, με το καλό.
-ευχαριστώ πολύ. Ίσως πρέπει να πάρω τη Μέρεντιθ και να φύγουμε από εδώ.
-Κάτι τέτοιο είπε κι εκείνη.
-Μα σκέφτομαι και τη Μαντλέν, μας είχε συνηθίσει, δεν ξέρω… Οι ώμοι του καμπούριασαν ξαφνικά.
-την αγαπάτε πολύ, αυτό θα τη βοηθήσει στη ζωή της, σας χρειάζεται τώρα. Τι πιστεύεις πως συνέβη στην άσλει;
-Πιστεύω πως κάποιος τη σκοτωσε.
-ναι; Μα ποιος;
-Αυτό δεν το ξέρω. Ωστόσο η κουβέντα που έκανα με το γιατρό επιβεβαίωσε αυτό που σκεφτόμουν.
-γιατί τι είπε;
-ηρεμηστικά χάπια, μπόλικο αλκοολ και κάτι ακόμη, κάτι που δεν έχει καταφέρει να προσδιορίσει ως τώρα.
-θα γίνει κι αυτό. Έμαθα πως χθες το βράδυ ήπιατε κάμποσες μαργαρίτες όλοι μαζί στο σαλόνι.
-ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μα ήταν καλά η Άσλει, χαμογελούσε, ήταν ευδιάθετη. Δεν ξέρω τι έγινε, φοβάμαι μήπως έχει κάποια συμμετοχή σ’αυτό ο άνδρας της.η μέρεντιθ κι εγώ αποσυρθήκαμε πρώτοι, έμειναν μόνοι…
-μα πώς το λες αυτό; Δεν την αγαπούσε;
-την αγαπούσε, μα όχι όσο εγώ.
Ο γουίλιαμ έσβησε το τσιγάρο του κι έμεινε να τον κοιτάει.
-Πόσο την αγάπησες, αλ;
-Πολύ, πάρα πολύ. Τη λάτρευα, ήμουν ερωτευμένος μαζί της, από τότε που κατάλαβα τι συμαίνει αυτή η λέξη.
-Το ξέρω, κι επίσης ξέρω πως σε αγαπούσε κι εκείνη.
-ναι, μα όχι με τον ίδιο τρόπο, δεν ήταν ερωτευμένη μαζί μου, αγαπούσε τον τζέρεμι. Κι από τότε που αποφάσισε να τον παντρευτεί δεν υπήρχε κανείς άλλος γι’αυτήν σ’ολόκληρο τον πλανήτη.
Ήταν καλός στα ψέματα τελικά.
-Ποτέ δε σε είδε ερωτικά;
-όχι.
-μου λες την αλήθεια;
Την αλήθεια.
-Κι εγώ νόμιζα πως σου είχε αδυναμία.
-ήμουν ο παιδικός της φίλος, ο καλύτερός της φίλος. Την έσωσα από την κατάθλιψη και το θάνατο, έσωσα και τον άνδρα της…ναι. Ποτέ, δεν έγινε τίποτα μεταξύ μας.
-Η Μέρεντιθ το ήξερε;
-Ποιο;
-Αυτό που ένιωθες για την άσλει.
-Όχι, δεν είχε ιδέα, κι ούτε θα το μάθει ποτέ. Ό,τι ένιωθα για την άσλει τελείωσε, αν όχι πιο πριν, τότε σίγουρα τη μέρα του γάμου της.

Τότε κατάλαβε ο Γουίλιαμ πως δεν είχε έρθει η ώρα να τον πιέσει περισσότερο, δε θα αργούσε ωστόσο. Και τότε, όταν θα του ομολογούσε πως ήξερε τα πάντα για το θάνατό της ίσως και να του έδειχνε το ημερολόγιο της.
Αποφάσισε λοιπόν να παίξει το παιχνίδι ως το τέλος.
-Την αγαπάς τη Μέρεντιθ;
-Βέβαια, με έναν τρόπο πολύ διαφορετικό. Θέλω να είναι καλά, να ζήσει όσα θέλει, δεν ξέρω πώς να σου το εξηγήσω… αυτό που ένιωθα για την Άσλει ήταν πολύ δυνατό, βαθύ, σχεδόν μου έφερνε πόνο. Αυτό εδώ είναι πιο γλυκό, πιο γήινο.
Ο Γουίλιαμ κούνησε το κεφάλι.
-νομίζω πως καταλαβαίνω. Μείνε μαζί της λοιπόν, και ζήστε ευτυχισμένοι.
Πόσο συχνά τσακωνόταν η άσλει με το τζέρεμι;
-όχι συχνά, πολύ σπάνια θα έλεγα. Μια φορά είχαν καβγαδίσει πολύ άσχημα, λίγο πριν το γάμο τους.
-α ναι; Έκανε τον ανήξερο. Για πες μου κι άλλες λεπτομέρειες.
-Η Άσλει είχε άγχος για την τελετή, από τη μια ήθελε βέβαια να τον παντρευτεί, αν και δεν είχε περάσει παρά ελάχιστος χρόνος από τη γνωριμία τους, κι από την άλλη φοβόταν το άγνωστο. Είχαν μαλώσει τόσο που πίστεψα πως όλα θα γκρεμίζονταν.
-Κι αυτό δε σε χαροποίησε;
Ο Αλ συνοφριώθηκε στη στιγμή.
-όχι, γουίλιαμ, καθόλου. Η Άσλει έκλαιγε ασταμάτητα, είδα κι έπαθα να την ηρεμήσω. Δεν άντεχα να τη βλέπω έτσι.
-έμειναν μέρες χωριστά;
-Γύρω στη μια εβδομάδα.
-μάλιστα.
Με δυσκολία έπνιξε αυτό που ανέβαινε στα χείλη του. Ήθελε να τον ρωτήσει αν η άσλει είχε μείνει στο σπίτι του, μα θα έβρισκε την απάντηση στο ημερολόγιο.
-δεν ήταν κάπως παράξενη η συμβίωση εδώ μέσα; Θέλω να πω δυο ζευγάρια, ένα παιδί…
-Ναι, μα σε γενικές γραμμές περνούσαμε ωραία. Η Άσλει χαιρόταν να ζει με κόσμο κι ο τζέρεμι δεν έδειχνε να ενοχλείται. Τολμώ μάλιστα να πω πως το διασκέδαζε όταν εγκατέλειπε για λίγο τις μπογιές και τα χρώματα. Εξάλλου το ξέραμε όλοι πως δε θα κρατούσε για πάντα.
-ναι, βέβαια.
-Είναι καλός ζωγράφος ο τζέρεμι;
-θαυμάσιος, μόνο που του λείπει η αυτοπεποίθηση, γι’αυτό δεν έχει γίνει ακόμη γνωστός. Η γυναίκα του τον ενθάρρυνε συχνά να κάνει το αποφασιστικό βήμα, ως και χθες το βράδυ ακόμη αυτό συζητούσαμε.
-Της άρεσαν πολύ τα έργα του δηλαδή;
-Βέβαια, κάποτε είχε πει μισογελώντας πως τον παντρεύτηκε για τα χρώματα και τις εικόνες του. Φυσικά δεν έλεγε όλη την αλήθεια.
Τότε ήταν που ακούστηκε ο ήχος μιας παράξενης καμπάνας. Ο γουίλιαμ τινάχτηκε όρθιος αλλά ο αλ δε σάλεψε.
-είναι η ώρα του φαγητού. Κανείς δε διανοείται να αλλάξει ορισμένα πράγματα εδώ μέσα.
Ο αστυνομικός ένιωσε το στομάχι του να ανακατεύεται.
-τι γίνεται με το πτώμα;
-θα έρθουν να το πάρουν σε λίγο, αφού βεβαίως του ρίξεις άλλη μια ματιά αν το επιθυμείς.
-Ασφαλώς, θα μείνω για άλλη μια φορά μόνος μαζί της.
-Μπορώ να πω στη ρόντα να το καθυστερήσει λίγο αν κρίνεις πως δεν έχουμε τελειώσει ακόμη.
-όχι δε χρειάζεται, αφού ούτε ο θάνατος είναι ικανός να ανατρέψει τις συνήθειες σε τούτο το σπίτι δε θα το κάνω εγώ.
Σηκώθηκε, έκλεισε τον υπολογιστή του, αφού πρώτα αποθήκευσε την κατάθεση του αλ κι ύστερα τον έβαλε στη θήκη του.
-πάμε λοιπόν, ας δοκιμάσουμε την περίφημη πάπια με πορτοκάλι που έφτιαξε η ρόντα.
Άρχισαν να προχωρούν προς την πόρτα.
-θα τη βρεις εξαιρετική.
-δεν αμφιβάλω. Έκανε να την ανοίξει αλλά το χέρι του Αλ τον εμπόδισε διακριτικά.
-Θα μπορούσα να σου κάνω κι εγώ μια ερώτηση;
Τα μάτια του άστραψαν καθώς τον κοιτούσε.
-Μπορείς, μα δεν ξέρω αν θα μπορέσω να σου απαντήσω.
-έχεις καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα για το θάνατό της;
-όλα στην ώρα τους.
-Πες μου, σε παρακαλώ! Η φωνή του είχε αρχίσει να δονείται παράξενα.
-νομίζω πως ναι, κάτι αρχίζω να καταλαβαίνω.
Ο αλ αναστέναξε ανακουφισμένος.
-σε ευχαριστώ, πολύ. Δεν αντέχω να ζω στο σκοτάδι.
Άνοιξε την πόρτα κι αμέσως μια γαργαλιστική μυρωδιά τους χτύπησε στα ρουθούνια.
Κι όπως προχωρούσαν ο γουίλιαμ άρχισε να αναρωτιέται πόσα του έμεναν ακόμη να μάθει, και ποιος απ’όλους θα έπαιρνε την απόφαση να ασχοληθεί με τα απαραίτητα διαδικαστικά.

Advertisements

Ετικέτες:

4 Σχόλια to “χρόνια πολλά”

  1. Νυχτερινή Πένα Says:

    Για να δούμε λοιπόν, ποιος πήρε τη ζωή της άτυχης Άσλει. Πάντως ο Αλ λέει πολλά ψέμματα!

  2. velis Says:

    Έχω κίνητρα & δολοφόνους… & συνεχώς με μπερδεύεις. Μού αρέσει ο τύπος του αστυνομικού σου, όλα είναι θέμα ‘φαιών κυττάρων’.

  3. mprilla Says:

    Γεια σου και καλωσηρθες!!
    χαιρομαι που σου αρεσει, μενουν λιγες συνεχειες ακομη κι ολα θα αποκαλυφθουν!
    Καμια ιδεα για τον ενοχο…!!!

  4. mprilla Says:

    Γεια σου πενα, σε λιγο, δηλαδη δεν ξερω ακριβως σε ποσο λιγο, θα μαθεις!!!!!!!!!!
    αλλα αν σκεφθεις θα το βρεις!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: