Χρόνια πολλά

7.
Θέλησε να ανοίξει τη βαλίτσα μα για κάποιο λόγο δίστασε για μια στιγμή. Είχε την αίσθηση πως παραβίαζε κάτι, δεν ήξερε να πει με σιγουριά τι. Ωστόσο νίκησε η λογική και με μια νευρική κίνηση ξεκλείδωσε τη βαλίτσα και την άνοιξε.
Όπως ήταν φυσικό τα πρώτα πράγματα που αντίκρυσε ήταν γυναικεία ρουχα, ρούχα κατάλληλα για κάθε εποχή. Ζεστά δερμάτινα και τζιν παντελόνια, φορέματα καλοκαιρινά και χειμωνιάτικα, πουλωβερ, μπλουζάκια και πουκάμισα. Σε άλλες θήκες είδε νεσεσερ γεμάτα καλυντικά για μακιγιαζ, για τη φροντίδα του σώματος και του προσώπου, αρώματα και κρέμες. Η άσλει τα είχε όλα αυτά σε αυθονία, μάλλον πρόσεχε πολύ την εμφάνισή της.
Έκλεισε τη βαλίτσα και βάζοντάς τη στη θέση της τράβηξε με κάμποση προσπάθεια τις άλλες δυο. Η μια ήταν γεμάτη με βιβλία, πολλά βιβλία αστυνομικής κι ερωτικής λογοτεχνίας. δΙάβασε βιαστικά τους τίτλους και τα ονόματα ορισμένων συγγραφέων. Κάποιους δεν τους ήξερε κι ας διάβαζεκι ο ίδιος πολύ.
Τα cd είχαν μια τεράστια ποικιλία μουσικών ειδών, τζαζ, μπαλάντες, ιμπρεσιονιστική μουσική, μουσική μινιμαλ κι ένα σωρό άλλα τέτοια.
Ήταν φανερό πως η άσλει σκοτ σκόπευε να φύγει, για πάντα μάλλον από τούτο το σπίτι. Δεν την κατηγορούσε, κι εκείνος το ίδιο ήθελε, εκεί μέσα τα πάντα ήταν κάπως παράξενα, κάπως μουντά…
Η Τρίτη και τελευταία βαλίτσα ήταν γεμάτη με διάφορες κάρτες, κάποιες λίγες πιστωτικές, κάποιες άλλες αναμνηστικές από διάφορα μέρη όπου προφανώς είχε επισκεφθεί η άσλει. Υπηρχαν ακόμη μπιζουτιέρες καλά κλεισμένες, γεμάτες με κοσμήματα, καρφίτσες και βραχιόλια, κολιε και δαχτυλίδια. Αναρωτήθηκε πόσο θα άξιζαν όλα αυτά.
Τα παραμέρισε όλα κι άρχισε να ψάχνει πιο βαθιά και πιο γρήγορα. Βρήκε ένα σωρό αλμπουμ γεμάτα φωτογραφίες μα δεν τα άνοιξε. Αυτά του έφεραν στο νου το αλμπουμ εκείνο που του είχε αφήσει η ρόντα στο γραφείο. Έπρεπε να ασχοληθεί και με αυτό σε λίγο.
σΤην επόμενη θήκη είδε μερικές στίβες μετρητών, δεν κάθισε όμως να τα μετρήσει, ήξερε πως αυτό θα τον αναστάτωνε, δεν είχεξαναδεί ποτέ τόσα λεφτά μαζεμένα. Μα καλά, ήταν ανόήτη; Θα ταξίδευε έχοντας μαζί της όλον αυτόν τον πλούτο;
Ο πάτος της βαλίτσας ήταν γεμάτος με πίνακες ζωγραφικής. Κάποιοι ήταν έτοιμοι, κάποιοι άλλοι μισοτελειωμένοι. Ωστόσο παρουσίαζαν τεράστιο ενδιαφέρον. Τους τράβηξε έξω και κάθισε στο πάτωμα. Άρχισε να τους εξετάζει έναν έναν, ώσπου βρήκε αυτόν που έψαχνε.
Ο πίνακας ήταν μεγάλος, εκπληκτικός. Ήταν η άσλει σκοτ, πανέμορφη, θύμιζε θεά. Χαμογελούσε ρίχνοντας πίσω το κεφάλι της. Στεκόταν όρθια με το ένα χέρι στη μέση της, στο άλλο κρατούσε κάτι που έμοιαζε με μουσικό όργανο, ωστόσο ο αστυνομικός δε μπορούσε να βρει το όνομά του. Μικρή σημασία είχε ωστόσο, θα ρωτούσε το ζωγράφο, το τζέρεμι ΣΚοτ.
Στοιχημάτιζε όσα είχε και δεν είχε πως αυτός ήταν ο πρώτος του πίνακας με την άσλει. Εκείνος που όταν τον έφτιαξε κατάλαβε πως την είχε ερωτευθεί.
Η Άσλει ετοιμαζόταν να το σκάσει, μα θα τον έπαιρνε μαζί της, ήταν πολύ σημαντικός για κείνη.
Τον γύρισε από την άλλη και διάβασε την ημερομηνία, τα πάντα ταίριαζαν.
Αναστέναξε βαθιά και ξαφνιάστηκε από τον ήχο της ίδιας του της φωνής. Δεν το έκανε συχνά αυτό.
Έβαλε τα πράγματα πίσω στη βαλίτσα και την έσυρε ξανά κάτω από το κρεβάτι.
Ύστερα πήγε κι άνοιξε όλες τις ντουλάπες, το κάθε ράφι. Ελάχιστα πράγματα υπήρχαν εκεί μέσα, ήταν αδύνατο να μην είχε καταλάβει η Ρόντα τι συνέβαινε.
Δε χρειαζόταν να το καθυστερεί άλλο, θα του μιλούσε τώρα, θα του τα έλεγε όλα.
Πήγε προς την πόρτα αφού βεβαιώθηκε πως όλα ήταν στη θέση τους.την άνοιξε και βγήκε προσπαθώντας να ελέγξει τα συναισθήματά του. Ένιωθε πως αν τη γνώριζε την άσλει, θα τη συμπαθούσε πολύ, κι ας είχε κάνει τόσα λάθη. Ήταν μια γυναίκα που ζούσε έντονα την κάθε στιγμή, μια γυναίκα που είχε αγαπήσει κι είχε αγαπηθεί όσο λίγες.
-όλα καλά, ρόντα;
-όσο καλά μπορού, απάντησε εκείνη.
-θα πάμε κάπου να μιλήσουμε;
-Ναι. Μπορούμε να πάμε πίσω στο γραφείο.
-Έχεις δίκιο. Άρχισαν να προχωρούν. Η 7η συμφωνία εξακολουθούσε να παίζει, μόνο που προφανώς είχε τελειώσει γιατί τώρα ακουγόταν το έντονο πρώτο μέρος.
Μπήκαν στο γραφείο κι ο Γουίλιαμ κλείδωσε ξαφνιάζοντάς την υπηρέτρια.
-Κάθισε, ρόντα. Πήγε και βολεύτηκε κι ο ίδιος μπροστά από το δικό του γραφείο.
-γιατί κλειδώσατε;
-έπρεπε. Οι άνθρωποι πιέζονται στους κλειδωμένους χώρους και μιλούν ευκολότερα και πιο γρήγορα.
-θα πω αυτά που πρέπει.
-Ναι, θα συνεργαστούμε άψογα, χαίρομαι που κατάλαβες πως αυτό πρέπει να γίνει. Πες μου λοιπόν, πότε θα έφευγε η ρόντα;
-αϋριο το πρωί.
-Πού θα πήγαινε;
-στο Παρίσι. Την έδεναν πολλά με αυτό το μέρος.
-Με ποιον;
-μόνη νομίζω.
-Νομίζεις;
-Δεν είμαι σίγουρη.
-Πού είναι το εισιτήριο της;
-στην τσάντα της. Είναι κρεμασμένη πίσω από την πόρτα. Ήξερε πως κανείς άλλος εκτός από εμένα δεν το γνώριζε.
-Είσαι σίγουρη γι’αυτό το τελευταίο;
-Απόλυτα.
-γιατί θα έφευγε;
-επειδή δεν άντεχε άλλο εδώ.
-μίλα πιο καθαρά, γλυκιά μου.
-ήταν ερωτευμένη με τον αλ, τρελά ερωτευμένη, από τότε που ήταν παιδια.
-τι μου λες… Για συνέχισε!
-δεν το άντεχε που ήταν έγκυος η Μέρεντιθ.
Ο γουίλιαμ ανασήκωσε τα φρύδια, αληθινά έκπληκτος αυτή τη φορά.
-κι εσύ πώς το ξέρεις;
-είδα τα τεστ, τα έκανε πριν πάει στο γυναικολόγο.
Κι η καημένη η Μέρεντιθ νόμιζε πως ήταν μυστικό!
-τι θα έκανε στο Παρίσι; Σίγουρα θα σου είχε μιλήσει γι’αυτό.
-Είπε πως θα δούλευε σε μια εταιρία, σε μια νομική εταιρία.
-Πότε προσελήφθη εκεί;
-Πριν λίγες μέρες, δεν ξέρω πότε είχε κάνει την αίτηση, προφανώς όχι πολύ νωρίτερα.
-Μάλιστα. Και την κόρη της θα την άφηνε εδώ;
-Ναι, με τον πατέρα της. Την είχα ρωτήσει κι εγώ σχετικά, άρχισε να κλαίει και μου ορκίστηκε πως θα γύριζε να την πάρει σε λίγο καιρό.
-είχε ποτέ σχέση με τον αλ; Είπες πως τον αγαπούσε πάρα πολύ.
Η ρόντα δάγκωσε τα χείλη της συλλογισμένη.
-ναι, ήταν μαζί για ένα διάστημα στο Παρίσι, είχαν μια παράξενη εξάρτηση ο ένας από τον άλλον. Χώριζαν μα μετά από λίγο τα έβρισκαν πάλι. αΚόμη και πριν το γάμο της είχε περάσει τη νύχτα μαζί του.
-Κι αυτό το ξέρεις;
-Μα ναι, τη βοήθησα.
-Πώς;
-Ήμουν μια από τις φίλες τις οποίες ανέφερε στο ημερολόγιό της.
-Το διάβασες κι αυτό;
-Εκείνη μου διάβαζε κάποια αποσπάσματα.
-Για ποιο λόγο;
-δεν ξέρω, τα θυμόταν κι έκλαιγε.
-ήσουν λοιπόν στο Παρίσι, τι έκανες εκεί;
-Ξεκίνησα να σπουδάζω χορό, είχα και μια σχέση με ένα μάγειρα αλλά δεν πήγε καλά. Η Άσλει με βοήθησε να ορθοποδήσω, με πήρε στο σπίτι της όταν παντρεύτηκε.
-γιατί; Δεν έπρεπε να το κάνει αυτό, το ξέρεις.
-το έκανε επειδή ήμουν έμπιστη.
Ο γουίλιαμ γέλασε σιγανά αλλά της έκανε νόημα να συνεχίσει, δεν ήθελε να πει δυνατά αυτό που σκεφτόταν.
-Κι επιπλέον τη βοηθούσα, την κάλυπτα, με καταλαβαίνεις.
Αν την καταλάβαινε…
-Τον έβλεπε τον αλ και μετά το γάμο, ερωτικά θέλω να πω…
-ναι, πάντα τον έβλεπε, δε μπορούσε να ζήσει μακριά του κι έτσι τον κάλεσε εδώ. Στους άλλους είπε πως ήταν η κατάθλιψη εξαιτίας της γέννας, μα εγώ δεν το πιστεύω.
-Καλα και το τζέρεμι γιατί τον παντρεύτηκε;
-τον αγαπούσε κι αυτόν, μα με έναν τρόπο εντελώς διαφορετικό. Τον θαύμαζε, είναι υπέροχος ζωγράφος. Ήξερε πόσο εύθραυστη είναι η υγεία του… έχει προβλήματα, δεν ήθελε να τον αφήσει μόνο.
-δεν ήθελε μα θα το έκανε.
-ναι, δεν πήγαινε άλλο.
-τη μέρεντιθ γιατί την ήθελε κι εκείνη εδώ μέσα;
-για να ελέγχει την κατάσταση. Αυτή ήταν που πρότεινε στον αλ να κάνει μια σχέση, ξέρεις, για κάλυψη.
-έξυπνο. Δηλαδή παντρεύτηκε το Τζέρεμι από θαυμασμό;
-Κι όχι μόνο, ήξερε πως θα ανέβαινε κοινωνικά. Θα είχεένα τεράστιο σπίτι, λεφτά, κοσμήματα, θα ταξίδευε πολύ… πάντα της άρεσαν τα ταξίδια της Άσλει.
-Ωστόσο τον ήθελε και τον Αλ, σωστά;
-ναι, έλεγε πως ήταν το οξυγόνο και η πληγή της που δεν έκλεινε.
-Κι εκείνος; Την αγαπούσε πολύ;
-Πάρα πολύ, εγκατέλειψε τα πάντα χωρίς δεύτερη σκέψη για να τρέξει κοντά της.
-Και τη μέρεντιθ;
-Η Μέρεντιθ όπως είπα ήταν βιτρίνα, μαζί τη διάλεξαν άλωστε.
-α έτσι, και η εγκυμοσύνη;
Η ρόντα άργησε να απαντήσει λες κι αμφέβαλε κατά κάποιο τρόπο.
-Η άσλει κι ο αλ σκόπευαν να φύγουν μαζί, το σχεδίαζαν χρόνια. Μα κάποιο βράδυ ο αΛ την έπιασε με τον άνδρα της, ξέρετε τι θέλω να πω. Η ίδια πάλεψε να του εξηγήσει πως ό,τι έκανε έγινε επειδή εκείνος ένιωθε μόνος, ευάλωτος, επειδή ήταν άρρωστος…
-ναι κι εκείνος θύμωσε κι αποφάσισε να της το ξεπληρώσει, σωστά;
-ακριβώς. Τον θυμάμαι καλά τον τσακωμό τους, ο κύριος τζέρεμι είχε πάει να αγοράσει χρώματα, η Μέρεντιθ για καφέ με μια φίλη της…
«μόνο που γύρισε νωρίτερα και παραποίησε την ιστορία».
-Λοιπόν;
-Ο αλ έλεγε πως θα τη σκότωνε κι εκείνη έκλαιγε. Τρόμαξα μα σε λίγο ηρέμησαν.
-Κι ύστερα τι;
-Τα σχέδια άλλαξαν, η άσλει τα λάτρευε τα παιδιά. Είπε πως δε θα έφευγαν πια μαζί κι άρχισε να οργανώνει το δικό της ταξίδι.
-Και ποιος λες πως τη σκότωσε;
-Αυτό δεν το ξέρω, και οι δυο είναι ύποπτοι.
-ο τζέρεμι κι ο αλ, ο καθένας για τους δικούς του λόγους.
-ναι.
-δηλαδή ο τζέρεμι σκοτ δεν είχε ιδέα για όλα αυτά;
-Όχι, είμαι βέβαιη. Είναι οξύθυμος άνθρωπος, αν κάτι ήξερε θα είχαμε πολλές φασαρίες. Θα τσακωνόταν άσχημα με τον αΛ.
-Καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις. Ο γουίλιαμ άπλωσε αφηρημένος το χέρι πάνω στο γραφείο κι έπιασε το δεύτερο δώρο. Το πήρε και το έριξε σε μια τσέπη του.
-τι της αγόρασες;
-ένα άρωμα.
-δώρο αποχωρισμού, έτσι δε λένε;
Η ρόντα χαμογέλασε με πίκρα.
-ναι, έτσι λένε. Θα έφευγε και θα με άφηνε.
-Θα σου έλειπε τόσο;
-ναι, πολύ.
-Και τα μετρητά σωστά;
Το πρόσωπό της έγινε κόκκινο μα δεν άργησε να ξαναβρεί την ψυχραιμία της.
-Όχι, κύριε γουίλιαμ, αυτά δε θα μου έλειπαν. Δεν ήμουν εγώ που τη σκότωσα. Με είχε εξασφαλίσει. Μου έδωσε αρκετά ώστε να μην ανησυχώ για τα επόμενα χρόνια.
-Για να εξαγοράσει τη σιωπή σου.
-ναι, και γι’αυτό. Μα όσο κι αν δεν το πιστευετε είμαστε δεμένες μεταξύ μας.
-δε σε ανέφερε στο ημερολόγιο!
-ήταν νωρίς, θα με βρείτε στις επόμενες σελίδες του.
-ναι, αυτό είναι πιθανό.
Η ρόντα περίμενε αμίλητη.
-τι θα κάνεις τώρα που πέθανε;
-θα περιμένω να μάθω την αλήθεια κι ύστερα θα φύγω. Δεν ξέρω που θα πάω ακόμη,μα δε θα αργήσω να βρω τον προορισμό μου. Δεν έχω λόγο να μένω εδώ πια.
-δεν ανησυχώ για σένα, θα τα καταφέρεις. Και τώρα πήγαινε, δε σε χρειάζομαι για την ώρα. Αφού ήσουν καλό κορίτσι όλα θα πάνε καλά για σένα. Δε σε βαραίνουν όσα ξέρεις;
-σε λίγο δε θα έχουν καμιά σημασία.
-δεν έχεις τήψεις;
-τη βοηθούσα.
-κι ο τζέρεμι;
-ήταν παραπάνω από ό,τι άντεχε, την είχε για πολύ καιρό. Κι άλωστε το είπα ξανά, τον αγαπούσε κι εκείνον πολύ.
-ναι, δεν αμφιβάλω γι’αυτό. Θα μπορούσες σε παρακαλώ να μου φέρεις ακόμη λίγη πανακότα;
-ασφαλώς, άλωστε κανείς δεν την τρώει σήμερα.
-Της άρεσε της Άσλει;
-ναι. Όλα τα γλυκά μα τα απέφευγε όσο μπορούσε, ήθελε να προσέχει.
-ήταν πανέμορφη.
Εκείνη συμφώνησε κι έπειτα αποσύρθηκε όσο πιο γρήγορα μπορούσε.
Όταν βεβαιώθηκε ο Γουίλιαμ πως δεν τον παρακολουθούσε σηκώθηκε κι αυτός. Είχε έρθει η ώρα να μαζέψει και τα υπόλοιπα δώρα. Θα τα έπαιρνε όσο πιο γρήγορα μπορούσε κι έπειτα θα επέστρεφε στο γραφείο για να ασχοληθεί με το ημερολόγιο.
Βρήκε το δώρο της μέρεντιθ στη συμφωνημένη θέση. Το κουτί ήταν για κόσμημα αλλά κάπως πιο μεγάλο από τα συνηθισμένα. Δεν κάθισε ωστόσο να το επεξεργαστεί εκεί, έπρεπε να πάρει κι αυτό του αλ, έτσι με όλα συγκεντρωμένα θα έβγαζε τα συμπεράσματά του. Μόνο που το δώρο του αλ δεν ήταν πουθενά.
Θυμός τον κυρίευσε για να εξατμισθεί ωστόσο την επόμενη στιγμή. Βαθιά μέσα του το ήξερε πως κάποιο δώρο θα έλειπε, μόνο που ευχόταν να μην ήταν το δικό του.
Μπήκε πάλι στο γραφείο κι είδε αμέσως τη διπλή μερίδα του γλυκού που ήταν φωλιασμένη σε ένα βαθύ μπωλ. Και δίπλα του είδε ένα μεγάλο ποτήρι χυμό. Του άρεσαν οι χυμοί, είχε κάνει καλά η ρόντα που πήρε μόνη την πρωτοβουλία. Δε θα παρέλειπε να την ευχαριστήσει πριν φύγει.
Έβγαλε το λαπτοπ και το άνοιξε. Είχε μήνυμα από την έλεν. Το είχε στείλει περίπου την ώρα που ετοιμαζόταν να συναντήσει τους άλλους στην κουζίνα. Έλεγε πως είχε διαλέξει μια ωραία ταινία μεταφυσικού τρόμου και του έδινε λίγα στοιχεία για την υπόθεση. Μια κοπέλα μετακόμιζε σε ένα σπίτι που της έκανε δώρο η γιαγιά της αλλά κάθε φορά που καθάριζε κάποιον τοίχο εμφανιζόταν μπροστά στα μάτια της μια σειρά παράξενων κρυπτογραφημένων μηνυμάτων. Η ταινία είχε αποσπάσει θερμές κριτικές των ειδικών σε κάμποσους σχετικούς διαγωνισμούς.
Η έλεν φαινόταν ενθουσιασμένη, κι όσο παράξενο κι αν ήταν κατόρθωσε να του μεταδώσει λίγο από αυτόν τον ενθουσιασμό μέσα σε λίγες γραμμές. Θα ήταν ωραία να την έβλεπαν μαζί την ταινία, θα γελούσαν και θα έκαναν εικασίες για το περιεχόμενο των μηνυμάτων.

Advertisements

Ετικέτες:

Ένα Σχόλιο to “Χρόνια πολλά”

  1. Νυχτερινή Πένα Says:

    Εξελίξεις!
    Διχασμένη ανάμεσα σε δυο άνδρες η Άσλει και τελικά το πλήρωσε. Αλλά από ποιον.
    Την έχεις δώσει πολύ ωραία την ιστορία αυτή!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: