Σεμίρα

Κεφάλαιο πρώτο
Η σεμίρα σταμάτησε να παίζει, σβήνοντας με αριστοτεχνικό τρόπο την τελευταία φράση του τραγουδιού. Τα δάκρυα που ως τότε τα συγκρατούσε με αφάνταστη δυσκολία βρήκαν την ευκαιρία να βγουν στην επιφάνεια και να στολίσουν τα μάγουλά της.
-Όχι, κόρη μου, μην το κάνεις αυτό, σε παρακαλώ.
Η φωνή της άρρωστης γυναίκας ακούστηκε πολύ αχνά.
-δε θέλω να κλαις, δε σου αξίζει, η φωνή σου είναι τόσο γλυκιά! Σε ικετεύω, έλα εδώ, και σκούπισε αμέσως τα μάτια σου. Δε θέλω να είναι αυτή η τελευταία μου ανάμνηση από εσένα.
Η κοπέλα ρίγησε αλλά πάλεψε με τα δάκρυα και κατόρθωσε να τα πνίξει.
Άφησε στην άκρη ευλαβικά σχεδόν το λαούτο της και σηκώθηκε. Πλησίασε το στενό κρεβάτι και γονάτισε εκεί, αγκαλιάζοντας το λεπτό ταλαιπωρημένο σώμα της γυναίκας.
-Μαμά, μη λες τέτοια λόγια, δε θα πάθεις τίποτα. Ο γιατρός είπε πως θα περάσει. Θα κάνεις υπομονή και θα…
-σεμίρα, μη μου λες ψέματα, ξέρω τι με περιμένει. Το τέλος για μένα είναιπολύ κοντά, προσπάθησε να το δεχθείς για να συνεχίσεις τη ζωή σου όσο πιο φυσιολογικά μπορείς.
Η Σεμίρα ένιωσε πάλι δάκρυα να ανεβαίνουν στο λαιμό της αλλά ήξερε πως δε θα υπέκυπτε σε αυτά. άρχισε να χαιδεύει με αφάνταστη στοργή το πρόσωπο της μητέρας της. Ήταν ιδρωμένο, γεμάτο ρυτίδες, με μάγουλα σκαμμένα από την αρρώστια.
-Θα κάνω ό,τι μου πεις, μαμά, μουρμούρισε σιγανά, μιλώντας πιο πολύ στον εαυτό της.
-αυτό το τραγούδι που έπαιξες πριν λίγο ήταν ό,τι καλύτερο άκουσα τους τελευταίους μήνες. Είναι σαν να γράφτηκε για σένα.
Ένα ελαφρύ κοκκίνισμα απλώθηκε στα μάγουλα της νέας. Η μητέρα της έπαιζε και η ίδια κάποτε, κι αγαπούσε πολύ αυτό το όργανο. Βέβαια δεν ήταν αυτή η τέχνη της αλλά με τα χρόνια είχε αποκτήσει άριστη σχέση μαζί του. Όλες οι γυναίκες της οικογένειας αγαπούσαν τη μουσική, η κάθεμια με το δικό της μοναδικό τρόπο.
Έτσι τα λόγια της προκάλεσαν μια βαθιά ευχαρίστηση που όμοιά της είχε καιρό να νιώσει.
-Χαίρομαι που σου άρεσε, μαμά, ήταν για σένα το τραγούδι. Πάντα αυτό δεν έκανα όταν ήσουν λυπημένη;
-Ναι, γι’αυτό ήσουν πάντα η αγαπημένη μου. Το ξέρεις αυτό, έτσι δεν είναι;
Το στομάχι της κοπέλας σφίχτηκε. Αν το ήξερε…
-ναι, το ξέρω, πάντα το ήξερα κι ας μην το συζητούσαμε ποτέ. Και η μάλβα το ήξερε, μάλιστα σαν μεγαλύτερη που ήταν το κατάλαβε πολύ νωρίτερα από εμένα. Λες γι’αυτό να μας άφησε;
Ένας ξερός βήχας τάραξε το κορμί της άρρωστης και η Σεμίρα ένιωσε να την κυριεύουν οι τήψεις. Τι την έπιασε κι έλεγε τέτοια πράγματα μια τόσο δύσκολη στιγμή;
Με προσοχή ακούμπησε το πρόσωπο της μητέρας της στο μαξιλάρι και σηκώθηκε. Πλησίασε το τραπέζι που βρισκόταν πλάι στο κρεβάτι και πήρε βιαστικά ένα μαντίλι κι ένα μικρό γυάλινο μπουκαλάκι. Έριξε πάνω του λίγε σταγόνες κι έπειτα πλησίασε τρέχοντας τη μητέρα της.
-πάρε αυτό, θα σε ανακουφίσει.
Εκείνη το πήρε τρέμοντας και το έφερε μπροστά στη μύτη της. Άρχισε να εισπνέει βαθιά, παίρνοντας αργές ανάσες. Σιγά σιγά ο βήχας άρχισε να υποχωρεί και η Σεμίρα ένιωσε αμέσως ανακουφισμένη.
Κι ύστερα από λίγο η μητέρα της μίλησε ξανά, με φωνή κάπως πιο δυνατή και σταθερή.
-ναι, η Βάλμα το ήξερε. Μα δε νομίζω πως αυτός ήταν ο λόγος που έφυγε και μας άφησε.
-δε χρειάζεται να το συζητήσουμε αυτό τώρα, προέχει η υγεία σου…
-Σεμίρα, δε μου μένει πολύς χρόνος, είναι καλύτερα να μη με διακόπτεις, διαφορετικά θα ξεχάσω αυτά που θέλω να σου πω.
Η κοπέλα έγνεψε και μαζεύτηκε σε ένα κουβάρι στα πόδια του κρεβατιού. Ήξερε πως η μητέρα της είχε δίκιο.
-Πιστεύω πως ήταν ο χαρακτήρας της που την έκανε να φύγει. Ήταν πάντα φιλόδοξη και σκληρή, καθόλου συναισθηματική. Μας αγαπούσε βέβαια αλλά με τον δικό της τρόπο. Ξέρεις πόσο πολύ έκλαψα όταν έφυγε, ξέρεις πόσο πολύ ήθελα να γυρίσει.
-Ναι, μαμά, το ξέρω. Κι εσύ ξέρεις πως προσπάθησα να τη βρω, αλλά ό,τι κι αν έκανα δεν έφερνε κανένα αποτέλεσμα. Εξαφανίσθηκε κι ούτε μια φορά δε γύρισε να μας δει, έστω για λίγο. Για πολύ καιρό έκλαιγα τα βράδια πριν κοιμηθώ, ενώ προσευχόμουν να γυρίσει. Φαίνεται πως δεν της λείψαμε ποτέ.
Η γυναίκα αναδεύθηκε μέσα στα σκεπάσματα και η σεμίρα δαγκώθηκε μουδιασμένη.
-Η αδερφή σου μας αγαπάει, αυτό να μην το ξεχάσεις ποτέ. Κάποια μέρα θα έρθει να σε βρει. Κι όταν γίνει αυτό θέλω να την καλοδεχθείς, να την αγκαλιάσεις και να μην την αφήσεις να φύγει ποτέ ξανά! Δώσε μου το λόγο σου πως θα το κάνεις.
-Θα το κάνω, σου το ορκίζομαι. Κι ακόμη σου λέω πως θα συνεχίσω να την αναζητώ, κι αυτό για χάρη σου, γιατί ποτέ δε μου χάλασες χατίρι.
Ένας αναστεναγμός ξέφυγε τότε από τα μισόκλειστα χείλη της άλλης γυναίκας.
-Και τώρα που τακτοποιήθηκε κι αυτό, θέλω να μιλήσουμε για κάτι άλλο.
Η σεμίρα περίμενε νιώθοντας ανυπομονησία ξαφνικά.
-δε σου έχω κάνει ποτέ ένα ακριβό δώρο.
-Μα τι λες, μαμά;
-Ναι, λέω την αλήθεια, χρόνια το σκεφτόμουν αυτό.
-είμαι πολύ ευχαριστημένη με όσα μου έχεις προσφέρει.
Εκείνη συνέχισε σαν να μην την είχε ακούσει.
-έκανα κι εγώ τα σχέδιά μου για σένα. Βρήκα το δώρο που σου ταίριαζε και το αγόρασα.
Η Σεμίρα στράφηκε να τη δει, τα μάτια της είχαν γίνει τεράστια από την κατάπληξη.
-γιατί ξαφνιάζεσαι; Περίμενες πως θα έκανα κάτι λιγότερο για σένα; Σήκω λοιπόν, θέλω να μου πεις αν σου αρέσει, αν ήταν σωστή η επιλογή μου.
Η Σεμίρα σηκώθηκε περιμένοντας τη να συνεχίσει.
-είναι μέσα στο κουτί με τα κοσμήματά μου, ξέρεις που τα έχω, έτσι δεν είναι;
-Ναι, βέβαια.
-Φέρε λοιπόν εδώ το κουτί, μην καθυστερείς.
Η κοπέλα πέρασε με προσοχή το χέρι πάνω από τα ίσια μακριά μαλλιά της. Ήταν κατακόκκινα, λαμπερά κι απόλυτα αστραφτερά. Της άρεσε η υφή τους, κι όχι μόνο σε εκείνη δηλαδή. Οι άνδρες γοητεύονταν από την εμφάνισή της. Ήταν λεπτή, με δαχτυλιδένια μέση και καλοσχηματισμένα άκρα. Το πρόσωπό της ήταν αψεγάδιαστο, κι έκοβε την ανάσα σε όσους το κοιτούσαν για πολλή ώρα. Κι ήταν αυτό που την είχε βοηθήσει να φτάσει ως εδώ. Είχε ανοίξει πόρτες διάπλατα για κείνη, είχε κάνει όλα όσα χρειαζόταν για να καταλήξει να ζει σε αυτό το παλάτι.
Τράβηξε το χέρι από τα μαλλιά της και χαμογέλασε ικανοποιημένη. Η μέρα εκείνη ήταν πολύ σημαντική για κείνη. Σε λίγες ώρες θα παντρευόταν. Βέβαια δεν ήταν η αγάπη που την είχε σπρώξει σε αυτή την απόφαση αλλά ο υπολογισμός, το συμφέρον και η φιλοδοξία. Όχι πως δεν της άρεσε ο Αρντάν, κάθε άλλο. Ήταν αναμφίβολα πολύ ωραίος άνδρας. Το σώμα του ήταν γυμνασμένο, τα μαλλιά του μαύρα πλαισίωναν ένα πρόσωπο που ταίριαζε περισσότερο σε άγαλμα. Η φωνή του πλούσια και βαθιά, της προκαλούσε ρίγη τα βράδια που της ψιθυριζε λόγια αγάπης.
Οποιαδήποτε άλλη γυναίκα στη θέση της θα τον λάτρευε και θα έδινε τα πάντα για να μοιραστεί τη ζωή της μαζί του. Μα εκείνη δεν ήταν ικανή να αγαπήσει κανέναν. Στην ψυχή της δεν υπήρχε χώρος για συναισθήματα, ήταν σκληρή, σκληρή και όμορφη, θύμιζε χρυσάφι. Αυτό της είχε πει ο αρντάν την πρώτη μέρα που την είχε συναντήσει στη δεξίωση εκείνης της κοπέλας. Είχε μαγευθεί αμέσως από την ομορφιά της κι όταν της ζήτησε να χορέψουν θαμπώθηκε από το πνεύμα της. Τη φλέρταρε χωρίς καθυστέρηση και λίγο αργότερα έγιναν ζευγάρι. Τώρα που το σκεφτόταν πίστευε πως ίσως έπρεπε να το καθυστερήσει λίγο περισσότερο αυτό αλλά δεν άλλαζε τίποτα πια. Κ ίσως αυτό να μην είχε τόση σημασία αφού όλα είχαν γίνει όπως ακριβώς τα είχε σχεδιάσει. Ο Αρντάν της είχε ζητήσει να γίνει γυναίκα του πριν λίγες μέρες κι εκείνη είχε δεχθεί ξεσπώντας σε κλάματα ευτυχίας.

Advertisements

Ετικέτες:

4 Σχόλια to “Σεμίρα”

  1. meanan Says:

    Μπερδευτηκα λιγο.Τελικα η Σεμιρα ειναι καλη ή κακια;;;;;;;;;

  2. mprilla Says:

    Γεια σου, δικο μου το λαθος.
    λοιπον, η συνεχεια ειναι ας πουμε σαν δυο πραξεις.
    Στην πρωτη βλεπουμε τη σεμιρα με τη μητερα της ενω στην αλλη μιση μιλαμε για μια αλλη κοπελα, αυτη που ετοιμαζεται να παντρευτει τον αρνταν.

  3. Νυχτερινή Πένα Says:

    Ναι θα ήταν πιο ευδιάκριτο αν είχε αφήσει μια κενή γραμμή. Αλλά εντάξει προκύπτει από την εξέλιξη ότι δεν μιλάμε για την ίδια.
    Η δεύτερη κοπέλα που δεν μάθαμε το όνομά της ακόμα – είναι άραγε η αδερφή της Σεμιρα – φαίνεται υστερόβουλη αλλά μπορεί και να μην είναι δεδομένης της τελευταίας πρότασης.
    Πολύ ωραίο ξεκίνημα, φορτισμένο συναισθηματικά.

  4. mprilla Says:

    αν βγει ετσι οπως τη θελω θα ειναι ωραια ιστορια, αρκει να μην την παρατησω στη μεση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: