Η άρπα της Αμάντας

Η στρίλντα μίλησε νευρικά και κοφτά μέσα από ένα παράξενο μεγάλο κοχύλι.
-Πες μου ακριβώς σε ποιο σημείο βρίσκονται οι προετοιμασίες για την άρπα.
Η φωνή που της απάντησε ήταν ανδρική και νεανική.
-Μεγάλη θεά, συγχώρεσέμε μα δεν τα γνωρίζω όλα λεπτομερώς. Εκείνη η οποία τα κανονίζει αυτά είναι η Λίγκρα. Εκείνη ξέρει να σε κατατοπίσει καλά.
-Δε σε ρώτησα αυτό. Η θεά έσφιξε το κοχύλι. Η Λίγκρα θα μου πει αυτά που θέλω όταν τη δω. Εσύ μίλησέ μου για όσα ξέρεις.
-πολύ καλά λοιπόν. Γνωρίζω πως η κατασκευή της άρπας έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Το όργανο είναι υπέροχο…
-το έχεις δει;
-ναι, φυσικά. Ήμουν εκεί όταν την έβαφαν.
Άρα λοιπόν, μη μου λες πως δε γνωρίζεις αυτά που σε ρωτάω. Το κοχύλι ράγισε κι ένα πολύ μικρο κομμάτι του έπεσε στο δάπεδο. Η στρίλντα χαλάρωσε το σφίξιμο και πήγε και κάθισε στο κέντρο του μεγάλου δωματίου.
-Με ακούς καλά;
-Μάλιστα μεγάλη θεά, τώρα ναι. Μα λίγα δευτερόλεπτα πριν η επικοινωνία μαζί σου δεν ήταν σταθερή.
-Συνέχισε να μου μιλάς για την άρπα.
-όπως ανέφερα είναι όμορφο όργανο, στολισμένο με κάθε λογής στολίδι. Θα γοητεύσει την πριγκίπισσα Αμάντα. Ένα ξερό γέλιο, γεμάτο ικανοποίηση ξέφυγε από τα χείλη της θεάς.
-υπέροχα, αυτό θέλω κι εγώ. Και τώρα, μίλησέ μου για τον ήχο.
-δεν είμαι μουσικός… μα από όσο μπορώ να καταλάβω ο ήχος αγγίζει την τελειότητα, είναι σχεδόν ουράνιος. Ούτε νεράιδα δε θα μπορούσε να ονειρευθεί καλύτερη άρπα.
-Μπράβο, φαίνεται πως κάνατε καλή δουλειά, δεν πρέπει να με απογοητεύσετε, ξέρεις πόσο θυμώνω όταν συμβαίνει αυτό. Η αμάντα γνωρίζει άριστα την τέχνη της μουσικής και θα εντόπιζε αμέσως οποιοδήποτε ψεγάδι στον ήχο ή την εμφάνιση. Μα μένει τώρα το πιο σημαντικό. Θέλω να ξέρω τα σχετικά με τη δίοδο.
Σιωπή επικράτησε για λίγο μα επειτα η φωνή ακούστηκε ξανά.
-αυτή τη στιγμή, η δίοδος ελέγχεται από το μεγάλο μάγο.
-Ωραία. Θέλω να επικοινωνήσει μαζί μου, αμέσως μόλις ολοκληρώσει τον έλεγχο. Είναι πράγματι τόσο καλός όσο ισχυρίζεστε;
-ναι, μεγάλη θεά, τόσο κι ακόμη περισσότερο. Γνωρίζει την τέχνη του άριστα, μαντεύει τις σκέψεις όλων και κατέχει το μυστικό για το ταξίδι της ψυχής. Πιστεύω πως έκανα την καλύτερη επιλογή που θα μπορούσα.
-αυτό θα το κρίνω εγώ. Άρχισε να απομακρύνει το κοχύλι από το αφτί της.
-θα περιμένω να επικοινωνήσει μαζί μου, σύντομα, δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Η Ραλτίνα όρμησε στο δωμάτιο της πριγκίπισσας ξεχνώντας πόσο είχαν αλλάξει τα πράγματα. Η αμάντα χαμογέλασε αχνά μόλις την είδε και την κάλεσε να καθίσει κοντά της.
-συγγνώμη πριγκίπισσα, δε θα ξαναγίνει. Ξέρω πως από τώρα και στο εξής εδώ μέσα θα μπαίνουν όλοι οι σύμβουλοι του παλατιού κι ένα σωρό άλλοι σημαντικοί άνθρωποι. Υπόσχομαι πως θα είμαι πιο προσεκτική στο μέλλον.
-Ξέχνα το, ραλτίνα, και πες μου το λόγο για τον οποίο ήρθες τέτοια ώρα. Δεν είναι η ώρα του λουτρού, έτσι δεν είναι; Εκτός κι αν η θλίψη με κάνει να χάνω την αίσθηση του χρόνου.
Η ραλτίνα πλησίασε το κρεβάτι πάνω στο οποίο καθόταν η αμάντα κι άρχισε να της χαιδεύει τρυφερά τα μαλλιά.
-είναι πράγματι πολύ νωρίς για το λουτρό πριγκίπισσα. Ήρθα για να μιλήσουμε για κείνο που λέγαμε λίγο πριν.
Η αμάντα ζωήρεψε ξαφνικά.
-α, για τη μάγισσα Ρέντα; Έτσι δεν τη λένε;
-ναι, γι’αυτήν.
-Βρήκες που κατοικεί;
-ναι, μου το είπαν πριν λίγο. Χρειάστηκε να δώσω μερικά χρυσά νομίσματα σε κάποιους μα η δουλειά έγινε.
-όλα πληρώνονται σε τούτη τη χώρα. Η αμάντα αναστέναξε λυπημένα. Μα πες μου τι έμαθες;
-Ξέρω που κατοικεί. Γνωρίζεις το δάσος με τους χρυσούς και ασημένιους καρπούς;
Η πριγκίπισσα κούνησε το κεφάλι μπερδεμένη.
-δεν είμαι σίγουρη.
-λέγεται και δάσος των χρυσών σπαθιών, τη διευκόλυνε η ραλτίνα.
-Μα ναι, φυσικά. Έχω ακούσει τον Κραντ να μιλάει γι’αυτό μα δεν το έχω επισκεφθεί ποτέ. Λένε πως είναι τρομακτικό μέρος.Λες να είναι αλήθεια;
-δε νομίζω, είναι πολύ όμορφο μέρος, γεμάτο δέντρα με χρυσούς και ασημένιους καρπούς από όπου πήρε και το όνομά του. Άκουσα κάτι για μεγάλα παράξενα φώτα μα δεν είμαι σίγουρη. Τέλοσπάντων, εκεί κατοικεί η ρέντα. Το σπίτι της είναι αυτά τα δέντρα. Είναι φτιαγμένο από τα κλαδιά τους.
Παράξενο, εσύ δε μου είπες πως ο πατέρας μου φρόντισε να την εγκαταστήσει κάπου καλά; Δε γίνεται να πέρασε τα τελευταία εκατό χρόνια εκεί μέσα.
Η Ραλτίνα κούνησε το κεφάλι.
-έχει ένα μεγάλο σπίτι, πολύ καλά εξοπλισμένο στο οποίο μένει κάποιους μήνες του χρόνου. Μα όταν κάποιος ζητά τη συμβουλή της εκείνη το εγκαταλείπει για το δάσος. Εκεί είναι πιο κοντά στα πνεύματα.
-Μάλιστα. Δεν ξέρω πολλά από αυτά τα πράγματα αλλά δεν πειράζει. Δέχθηκε να μας μιλήσει;
-φυσικά, της έστειλα μήνυμα με κάποιον, λατρεύει το χρυσάφι κι επιπλέον συμπαθούσε πολύ το βασιλιά. Η Ραλτίνα έφερε ένοχα το δάκτυλο στα χείλη.
-όλοι τον αγαπούσαν, το ξέρεις καλά. Τα μάτια της κοπέλας βούρκωσαν.
-πόσο ανόητη είμαι, δεν έπρεπε να σου το θυμίσω.
-Μην το σκέφτεσαι. Δεν το ξεχνάω ποτέ, ό,τι κι αν κάνω. Λοιπόν; Πότε θα μας συναντήσει;
-αύριο το βράδυ. Θα φύγουμε από το παλάτι όταν τελειώσεις με όλες σου τις υποχρεώσεις. Η Ραλτίνα σηκώθηκε.
-Θα σε αφήσω τώρα, πρέπει να φροντίσω για τα αρωματικά έλαια που χρειάζεσαι για το λουτρό σου. Το πένθος δεν επηρεάζει τη συγκεκριμένη συνήθια.
Η αμάντα έγνεψε κουρασμένα.
-σε ευχαριστώ που με φρροντίζεις. Θα μπορούσες να ασχοληθείς και με τα φορέματά μου;
-Βέβαια, θα μιλήσω με το βασιλικό ράφτη. Έφτασε στην πόρτα.
-θέλεις να φωνάξω κανέναν για να μιλήσεις;
-ναι, σε παρακαλώ, ειδοποίησε τον Κραντ. Είναι ώρα να μιλήσουμε για κάποια πράγματα. Όλα πρέπει να γίνουν σωστά.
Η ραλτίνα ετοιμάστηκε να βγει αλλά την τελευταία στιγμή η αμάντα τη σταμάτησε και πάλι.
-ραλτίνα, μήπως είχες κανένα νέο από την καινούρια δασκάλα; Δε νομίζω να τη χρειασθώ άλλο πια μα…
-αυτό δε θα το ξαναπείς, ποτέ. Το έχουμε ξανασυζητήσει, δε θα την αφήσεις ποτέ τη μουσική. Δυστυχώς δεν είχα κάποιο νέο. Ίσως να εχει φύγει από το παλάτι για να φέρει όλα τα προσωπικά της αντικείμενα. Κάτι μου λέει πως θα την ξαναδούμε σύντομα. Άλωστε τα νέα ταξιδεύουν γρήγορα. Βγήκε από το δωμάτιο αργά αργά.
Ο Κραντ σταμάτησε να γράφει και στράφηκε προς την υπηρέτρια. Τη συμπαθούσε πολύ λόγω του καλού της χαρακτήρα. Την καλωσόρισε και της ζήτησε να του πει σε τι μπορούσε να την εξυπηρετήσει. Η Ραλτίνα εξήγησε με τρόπο ευγενικό πως η αμάντα τον παρακαλούσε να την επισκεφθεί στα προσωπικά της διαμερίσματα. Είπε ακόμη πως η θλίψη τη βάραινε υπερβολικά αλλά γνώριζε πως οι κρατικές υποθέσεις δε μπορούσαν να περιμένουν.
Ο Κραντ είπε πως καταλάβαινε και σηκώθηκε αμέσως για να κατευθυνθεί προς τα δωμάτια της πριγκίπισσας. Ήθελε κι εκείνος να τη συναντήσει ξανά. Έπρεπε να μιλήσουν για τη στέψη, έπρεπε να της τα εξηγήσει όλα.
Μια μελαγχολία τον κατέλαβε. Η Αμάντα στα δικά του μάτια ήταν παιδί.
Μα θα γινόταν βασίλισσα αυτού του τόπου.

Advertisements

Ετικέτες:

Ένα Σχόλιο to “Η άρπα της Αμάντας”

  1. Νυχτερινή Πένα Says:

    Ωραία συνέχεια, αναρωτιέμαι τι παγίδα στήνεται στην μικρή πριγκίπισσα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: