σεμίρα

Κεφάλαιο 5ο.
-είστε πανέμορφη, καταπληκτική. Η Σέλμα έσφιξε το μαντίλι γύρω από το πληγωμένο της χέρι κι έπνιξε έναν αναστεναγμό πόνου. Το αίμα είχε σταματήσει από ώρα αλλά ο πόνος και το κάψιμο δεν έλεγαν να υποχωρήσουν. Με την πρώτη ευκαιρία θα πήγαινε να βρει τη μέλντα, αυτή θα ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Ήταν φίλη της, την είχε γνωρίσει αμέσως μόλις ήρθε στο παλάτι, τη θαύμαζε για την ομορφιά και τη μόρφωσή της. Η ίδια δεν ήταν άσχημη ωστόσο δεν ήξερε και πολλά πράγματα. Φοβόταν εύκολα και ήταν ντροπαλή.
Η Βάλμα κοιτάχτηκε για ακόμη μια φορά στο μεγάλο καθρέφτη. Το φόρεμά της ήταν στενό προς τα πάνω, από την περιοχή του στήθους, αλλά φάρδαινε πολύ όσο διέτρεχε το σώμα της. Ήταν ρωζ, πασπαλισμένο με ακριβή δαντέλα και μικρές πούλιες. Τα μαλλιά της ήταν πιασμένα ψηλά, με μια χρυσή καρφίτσα διακοσμημένη με μεγάλα πετράδια που σχημάτιζαν ένα λουλούδι. Ήταν το τελευταίο δώρο του αρντάν και ήξερε πως αν το έβλεπε πάνω της θα ευχαριστιόταν πολύ.
Αναστέναξε και στράφηκε να δει τη σέλμα.
-μου λες την αλήθεια;
-ασφαλώς, είστε εκθαμβωτική.
Η βάλμα της χαμογέλασε.
-σε πιστεύω, έτσι πρέπεινα είναι. Να δούμε αν θα το βεβαιώσει κι ο αρντάν σε λίγο. Αλήθεια, ξέρεις αν γύρισε;
-Ναι, μόλις επέστρεψε στα διαμερίσματα του.
Το χαμόγελο της γυναίκας έγινε τότε πιο πλατύ.
-Ωραία, έτσι θα έχει χρόνο να ετοιμαστεί. Δες αν μπορείς να μάθεις κάτι για τη συνάντηση του με το βασιλιά, αλλά διακριτικά, εντάξει;
-Ναι, φυσικά, θα κάνω ό,τι μπορώ.
-Θέλετε να πιείτε κάτι, κάποιο ρόφημα πριν την τελετή;
Η κοπέλα έκλεισε την κασετίνα με τις σκιές για τα μάτια χαμογελώντας ακόμη.
Η Βάλμα το σκέφθηκε για λίγο. Της άρεσε η μεταστροφή αυτής της υπηρέτριας, το είχε πάρει το μάθημά της.
-καλή ιδέα, σέλμα, είπε τελικά. Πες να μου ετοιμάσουν ένα κοκτειλ με φρούτα της εποχής.
Η Σέλμα έγνεψε και βγήκε.
Μόνη η Βάλμα έριξε μια γρήγορη ματιά στο δωμάτιο κι αφού βεβαιώθηκε πως η πόρτα ήταν κλειστή άνοιξε με προσοχή το τελευταίο συρτάρι ενός κομοδίνου κι έβγαλε μια μικρή πάνινη θήκη. Εκεί φύλαγε τα λιγοστά κοσμήματα που είχε πάρει από το σπίτι της τη μέρα που έφυγε. Άρχισε να ψάχνει ανάμεσα στα μικρά δακτυλίδια που δεν καταδεχόταν να τους ρίξει ούτε ματιά πια ώσπου βρήκε εκείνο που έψαχνε.
Ήταν ένα ασημένιο λεπτό βραχιόλι που είχε στο εσωτερικό του χαραγμένο το όνομά της. Της το είχε χαρίσει η μητέρα της λίγα χρόνια πριν. Το πέρασε στον καρπό της κι αναστέναξε με ανακούφιση όταν είδε πως ταίριαζε τέλεια. Κανείς δε θα το πρόσεχε μέσα στα τόσα κοσμήματα.
Άρχισε να αναρωτιέται αν είχε και η σεμίρα ένα παρόμοιο με το δικό της όνομα χαραγμένο στο εσωτερικό του.
Τότε ήταν που άνοιξε η πόρτα και μπήκε η σέλμα κρατώντας έναν μικρό δίσκο.
-Πρέπει να βιαστούμε, είπε δίνοντάς της το ποτήρι με το παγωμένο ποτό.
-η ώρα πέρασε.
Η βάλμα άρχισε να πίνει.
-συμβαίνει κάτι;
-Όχι. Μόνο που ο κόσμος έχει αρχίσει να μαζεύεται στην αίθουσα των τελετών. Ίσως να μην είναι και τόσο φρόνιμο να καθυστερήσετε πολύ.
Η Βάλμα συγκατένευσε. Ήξερε πως η σέλμα είχε δίκιο. Μόνο προβλήματα θα της έφερνε μια καθυστέρηση.

Ο αρντάν είχε κάνει το μπάνιο του όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Έτριβε πάνω του με μανία το αρωματισμένο σαπούνι προσπαθώντας να εκτονωθεί και ταυτόχρονα να χαλαρώσει. Ένιωθε το κεφάλι του βαρύ και τα πόδια του να τρέμουν. αΚόμη δεν είχε καταφέρει να χωνέψει τα λόγια του βασιλιά. Όταν ξύπνησε εκείνο το πρωί πίστευε πως η μέρα αυτή μόνο χαρές είχε να του δώσει. Μα να που όλα είχαν καταστραφεί, ή τουλάχιστον κόντευαν να καταστραφούν.
Θα δούλευε σκληρά τον επόμενο χρόνο, οι μέρες του θα ήταν αφιερωμένες στο γράψιμο και οι νύχτες του στη γυναίκα του. Θα ζητούσε από το βασιλιά να τον απαλάξει από τα υπόλοιπα του καθήκοντα, για να έχει όλη τη μέρα στη διάθεσή του. Πίστευε πως κανείς δε θα τολμούσε να του αρνηθεί κάτι τέτοιο.
Τυλήχτηκε με την πετσέτα κιάρχισε να ψάχνει για την καλή του κολόνια ενώ την ίδια στιγμή προσπαθούσε να αποφασίσει αν θα τα έλεγε όλα στη Βάλμα. Εκείνη πάντως του κρατούσε μυστικά, αφού δεν του είχε αποκαλύψει τίποτα για την καταγωγή της. Μόνο μια φορά την είχε ρωτήσει σχετικά αλλά εκείνη είχε ξεσπάσει σε κλάματα κι έτσι είχε ζητήσει συγγνώμη. Όχι πως τον ενδιέφερε και πολύ, κι άλωστε δεν ήταν και τόσο δύσκολο να μαντέψει.
Βρήκε επιτέλους την κολόνια κι άρχισε να ψεκάζει όλο του το σώμα. Ήταν βαριά κι επιβλητική, του ταίριαζε.
Όταν άρχισε να ντύνεται κατέληξε στην απόφασή του. Θα της τα έλεγε όλα χωρίς να παραλείψει τίποτα. Μαζί κάποια λύση θα έβρισκαν αφού κι εκείνη εκτός από όμορφη ήταν κι έξυπνη. Κι αυτό του έφτιαξε κάπως τη διάθεση. Όλα θα πήγαιναν καλά.

-είσαι έγκυος; Η φωνή του βασιλιά είχε αρχίσει να τρέμει από χαρά.
Ήταν καθισμένος δίπλα στη βασίλισσα μάλφα, έχοντας τα χέρια του μέσα στα δικά της.
Όταν μίλησε εκείνη η φωνή της ήταν το ίδιο ασταθής με τη δική του.
-Ναι, βασιλιά μου, είμαι έγκυος. Ο αρχίατρος το βεβαίωσε, μπορείς ωστόσο να μιλήσεις και μαζί του αργότερα.
Ο βασιλιάς της έσφιξε τα χέρια με ενθουσιασμό.
-Μα αυτό είναι… είναι το καλύτερο νέο που θα μπορούσα να ακούσω. Ένα δικό μας παιδί, ένας διάδοχος.
Η βασίλισσα μάλφα σταμάτησε να γελάει ξαφνικά.
-δεν ξέρουμε αν θα είναι γιος ή κόρη, βασιλιά μου! Δε θέλω να σε απογοητεύσω μα…
Εκείνος έσκυψε και την αγκάλιασε στοργικά.
-Ποτέ δε θα με απογοητεύσεις, βασίλισσα μάλφα! Κι αν είναι κόρη θα γίνει τέλεια βασίλισσα, αρκεί να της δώσεις λίγη από την ομορφιά και την καλοσύνη σου.
Και τότε τα μάτια της γυναίκας που είχαν αρχίσει να σκοτεινιάζουν γέμισαν πάλι με φως.
-Αλήθεια το λες;
-Και βεβαια. Μα πες μου, τι άλλο σου είπε ο αρχίατρος;
-τίποτα άλλο, είπε πως βρισκόμαστε μόλις στην αρχή, πως θα μου φτιάξει ένα φάρμακο για να νιώσω πιο δυνατή και πως όλα θα πάνε καλά.
-ναι, όλα θα πάνε καλά. Κι από εδώ και πέρα θα αναπαύεσαι πολύ. Δε θα ασχολείσαι με τις υποθέσεις της αυλής και…
-Ω, όχι, γιατί να…
-δεν πρέπει να το διακινδυνεύσουμε. Ξέρεις πόσο πολύ το ήθελα αυτό το παιδί, ξέρεις πόσο σημαντικό είναι για μας και το λαό.
Εκείνη έγνεψε καταφατικά.
-Κι ακόμη ξέρεις πόσο πολύ σε καταπόνησε η τελευταία μας προσπάθεια, έτσι δεν είναι;
Τα χείλη της βασίλισσας άρχισαν να τρέμουν. Το θυμόταν πολύ καλά αυτό.
-έχεις δίκιο, βασιλιά μου, είπε πειθήνια. Θα κάνω ό,τι θέλεις. Θα ξεκουράζομαι πολύ.
Εκείνος της χάιδεψε τα μαλλιά ικανοποιημένος.
-θα έρχεσαι ωστόσο να μου κάνεις παρέα;είχε μιλήσει με έναν τόνο ικετευτικό, σχεδόν παιδιάστικο.
-μα και βέβαια, κάθε μέρα. Μόνο που τώρα θα πρέπει να φύγω.
-Γιατί; Τόσο νωρίς;
-σημερα, σε λίγο δηλαδή παντρεύεται ο αρχιδικαστής μας.
-Ο αρντάν;
-ναι.
-Βέβαια, έχεις δίκιο. Τόσες μέρες κλεισμένη εδώ μέσα χάνω τα τελευταία γεγονότα.
-δε χάνεις τίποτα, θα σου στείλω τη νύφη αύριο ή μεθαύριο αν θέλεις να τη γνωρίσεις.
-Αλήθεια; Η μάλφα χτύπησε ενθουσιασμένη τα χέρια της.
-Και βέβαια, είσαι η βασίλισσα, πώς αλλιώς θα μπει στην υπηρεσία σου;
-λένε πως είναι πολύ όμορφη.
Ο βασιλιάς ανασήκωσε τους ώμους.
-ναι, το έχω ακούσει κι εγώ αυτό. Αν θέλεις, θα σου την περιγράψω αναλυτικά όταν τη δω.
-ναι, θα το ήθελα.
Εκείνος εσκυψε και τη φίλησε απαλά στα χείλη. Κι ύστερα σηκώθηκε αναστενάζοντας.
-είναι ώρα να σε αφήσω, βασίλισσα.
Κίνησε κατά την πορτα.
-Να δώσεις χαιρετισμούς στον αρχιδικαστή και να του μεταφέρεις τις ευχές μου για ευτυχισμένη ζωή!
-έχεις το λόγο μου.

Advertisements

Ετικέτες:

Ένα Σχόλιο to “σεμίρα”

  1. Νυχτερινή Πένα Says:

    Ωραία πάμε για το γάμο, να δούμε αν θα έχει κανένα απρόοπτο εκεί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: