Η άρπα της αμάντας

-Τι άλλο μένει λοιπόν;
-βιάζεσαι, ας είναι. Ο λόγος σου είναι μεστός, η ψυχή σου ακόμη αμόλυντη από τα πάθη που βάφουν κόκκινα τα μάγουλα των ανθρώπων. Γι’αυτό δε θα καθυστερήσουμε άλλο. Θα περάσουμε στην τελευταία και πιο σκληρή δοκιμασία. Είσαι έτοιμος; Ο πολεμιστής ετοιμάστηκε να απαντήσει μα εκείνη τη στιγμή ένας δυνατός παράξενος πόνος τον διαπέρασε. Κρέμασε γρήγορα το σπαθί στον ώμο τουκι έφερε τα χέρια στο στήθος του. Τα αφτιά του γέμισαν με τους ήχους μιας άγριας συμπλοκής. Προσπάθησε να τους ξεδιαλύνει και τελικά ξεχώρισε κάποιους. Μια γυναίκα έπαιρνε σύντομες κοφτές ανάσες δίνοντας εντολές σε μια άγνωστη γλώσα ενώ κάποιος άνδρας πάλευε να της ξεφύγει. Έσφιξε το στήθος του προσπαθώντας να εντοπίσει την αιτία του πόνου.
-Τι γίνεται εδώ, στρίλντα; Μίλησε προτού το καταλάβει. Η θεά απάντησε κι η δική της φωνή έμοιαζε να έρχεται από πολύ μακριά.
-προσπαθώ να κλέψω την ψυχή σου. Εγώ είμαι που μιλάω μέσα σου κι εσύ αυτός που προσπαθεί να με εμποδίσει. Μα μη σε ταράζει αυτό, αυτό ακριβώς θα έπρεπε να κάνεις, αυτή είναι η λογική αντίδραση ενός ελεύθερου ανθρώπου. Θα παλέψεις μαζί μου για ώρα πολύ, σταμάτα να προσπαθείς να εμποδίσεις τον εαυτό σου. Δεν έχει κανένα νόημα αυτό που κάνεις. Πες μου τι νιώθεις.
-νιώθω πόνο, δεν έχω ξανααιστανθεί κάτι τόσο απόλυτο. Η ανάσα μου κόβεται.
-γονάτισε πολεμιστή, τώρα. Άσε το σπαθί σου να πέσει στο έδαφος. Η θεά τον πλησίασε. Ο Μπρούνκαλ ξεκρέμασε το σπαθί και το ακούμπησε με προσοχή δίπλα του. Έπειτα γονάτισε πειθήνια. Αμέσως ένιωσε καλύτερα.
-Έτσι μπράβο, επιδοκίμασε η στρίλντα. Τα πας καλά, το ξαναλέω. Βλέπω πως η ψυχή σου είναι έτοιμη να μου παραδοθεί. Γι’αυτό αν έχεις κάτι να πεις κάνε το τώρα. Ο Μπρούνκαλ μίλησε με μια φωνή που ακουστηκε ξένη ακόμα και στον ίδιο.
-αφού γεννήθηκα γι’αυτόν ακριβώς το σκοπό δε θα σε εμποδίσω άλλο. Πάρε την ψυχή μου και φυλάκισέ τη στην άρπα σου. Μα πες μου πρώτα κάποια πράγματα, τι θα γίνει με το σώμα μου; Έχω παλέψει σκληρά γι’αυτό, δε θέλω να το χάσω.
-Μην ανησυχείς γι’αυτό, δε θα το χάσεις. Όσο η ψυχή σου θα κάνει το καθήκον της εγώ θα προστατεύω το σώμα σου από τη φθορά. Θα το κρατήσω εδώ, ώσπου να πετύχεις το σκοπό σου.
-Και ποιος ακριβώς είναι ο σκοπός μου; Ο πόνος στο στήθος του δυνάμωσε και πάλι κι ο πολεμιστής πίεσε το μέρος με την παλάμη του.
-τι νιώθεις; Ρώτησε η Στρίλντα αντί για άλλη απάντηση.
-νιώθω την πληγή να ανοίγει.
-Η ψυχή σου σε εγκαταλείπει. Τότε η φωνή του πολεμιστή δυνάμωσε ακόμη πιο πολύ.
-Πες μου το σκοπό μου θεά.
-πρέπει να με βοηθήσεις να αποκτήσω ξανά την παλιά μου αίγλη αλλά κυρίως τα δικαιώματα που μου στέρησε ο πατέρας των θεών. Αυτό θα το πετύχω αν πρώτα από όλα γίνω και πάλι βασίλισσα αυτού του κόσμου. Θα ξεκινήσω από το βασίλειο της πριγκίπισσας αμάντας, όπως ξέρεις. Θέλω να είσαι μέσα στην κάθε νότα που θα παίζει, να της μιλάς, να κλαίει και να γελάει μόνο όταν εσύ το επιθυμείς. Με καταλαβαίνεις;
-απόλυτα.
-Δε θα την αφήσεις να παντρευτεί κανέναν αν κι εκείνη βέβαια επιθυμήσει κάτι τέτοιο. θα την κάνεις να σε ερωτευθεί μέσα από την άρπα. Η φωνή σου θα είναι μαζί σου για να σε βοηθάει. Το ίδιο κι εγώ. Θα μιλάμε συχνά, κάθε φορά που θα χρειάζεται. Θα παλεύεις για μήνες. Αν τα καταφέρεις να την κάνεις να σε ερωτευθεί, θα σπάσω την άρπα και θα σου ξαναδώσω το σώμα σου για να ολοκληρώσεις το γάμο σας. Αν όχι… όλα θα έχουν τελειώσει για σένα αλλά θα σου ξαναδώσω και πάλι το σώμα σου μόνο για μια στιγμή, για να τη σκοτώσεις.
-γιατί;
-γιατί θα μου είναι πια άχρηστη.
-Κι εγώ τι θα απογίνω;
-θα παλεύεις να βγεις από την άρπα κι αν ποτέ το καταφέρεις, πράγμα για το οποίο αμφιβάλω, θα ψάξεις για νέο σώμα αφού εγώ θα έχω καταστρέψει αυτό που σε φιλοξενεί.
-Είσαι σκληρή.
-Σε περιμένει η δόξα ωστόσο αν τα καταφέρεις. Θα γίνεις βασιλιάς αυτού του τόπου, τουλάχιστον για λίγο. Αυτό θα το δούμε αν έρθει εκείνη η ώρα. Μα ουσιαστικά δε θα κυβερνάς εσύ αλλά εγώ. Τι λες, δεν αξίζει τον κόπο να δοκιμάσεις;
-αξίζει. Πάρε την ψυχή μου για να λυτρωθώ από τον πόνο και να ξεκινήσω την προσπάθεια. Πόσο χρόνο έχω;
-Ο χρόνος δε μετράει το ίδιο για εμάς τους δυο πολεμιστή. Μα σου μένουν κάποιοι μήνες. Θα εξαρτηθεί από τον κύκλο της αγάπης. Και τώρα κοιμίσου, σε αποδεσμεύω από την ψυχή και το πνεύμα σου. Ο Μπρούνκαλ βρέθηκε ξαπλωμένος στο πάτωμα.
Η ραλκ μπήκε στη σπηλιά προσπαθώντας να προσανατολισθεί. Ο χώρος ήταν πολύ περιορισμένος. Άρχισε να κοιτά το πλήθος των βράχων που την περικύκλωναν. Ήταν σε διάφορα σχήματα και χρώματα και τους πιο πολλούς δεν τους είχε ξαναδεί ποτέ. Τα τοιχώματα της σπηλιάς ήταν καλυμμένα με διάφορα παράξενα σύμβολα τα οποία της ήταν επίσης άγνωστα. Όταν κατάλαβε πως δε θα έβγαζε κάποια άκρη από αυτά τράβηξε τα μάτια της από πάνω τους και επικαλούμενη τις δυνάμεις της προσπάθησε να συγκεντρωθεί. Το πέτυχε πολύ εύκολα, πιο εύκολα από κάθε άλλη φορά κι αυτό την ικανοποίησε. Ο πρώτος με τον οποίο θέλησε να επικοινωνήσει ήταν η μεγάλη μητέρα. Άρχισε να της στέλνει μηνύματα ζητώντας της βοήθια. Εκείνη δεν άργησε να ανταποκριθεί.
-πΟύ είσαι κόρη μου; Νιώθεις καλά; Νιώθω την άβρα σου πολύ κοντά μου.
-είμαι καλά, μητέρα, μα νομίζω πως χάθηκα.
-Τι θέλεις να πεις;
-θέλησα να ξεκουραστώ για λίγο και βούτηξα σε ένα ποτάμι. Το νερό ήταν υπέροχο και ξαφνικά έφτασε ως εμένα η φωνή του δάλκιρ.
-Τον εντόπισες κι εσύ;
-Γιατί ποιος άλλος; Εγώ τον έχασα την επόμενη στιγμή. Μου φώναξε κάτι αλλά ο άνεμος το πήρε μακριά. Άρχισα να κατευθύνομαι προς τα εκεί από όπου νόμιζα πως ερχόταν η φωνή αλλά την έχασα κι αυτή.
-Και τώρα πού είσαι;
-δεν ξέρω ακριβώς. Μπήκα σε μια παράξενη σπηλιά γεμάτη σύμβολα και πολύχρωμους βράχους.
Όταν μίλησε η μεγάλη μητέρα η ραλκ την ένιωσε ανήσυχη.
-Μπορείς να ξεχωρίσεις κάποιο από τα σύμβολα;
-όχι, μητέρα, φοβάμαι πως δε μπορώ.
-σε παρακαλώ, προσπάθησε.
-δεν ξεχωρίζω τίποτα. Έχουν σχέδια σε κάθε γωνιά μα δεν τα καταλαβαίνω. Γιατί ανησυχείς; Αν ήμουν σε κάποιο επικίνδυνο μέρος δε θα έχανα τις δυνάμεις μου;
-είσαι στο πιο επικίνδυνο μέρος που θα μπορούσες να βρεθείς. Μόνο από την παράδοση και τους θρύλλους το ξέρουμε όλοι, κι εμείς και οι άνθρωποι.
-μη με τρομάζεις, σε παρακαλώ.
-Δεν είναι αυτός ο σκοπός μου μα θα πρέπει να σε κανω να δεις την κρισιμότητα της κατάστασης. Η σπηλιά αυτή είναι το όριο ανάμεσα στους τρεις κόσμους. Διαθέτει τρεις θύρες, η μια σε βγάζει στον κόσμο των ανθρώπων, η άλλη στον κόσμο των θεών και η Τρίτη σε πάει κατευθείαν στο θάνατο. Η ραλκ τη διέκοψε τρελή από φόβο.
-Πού δηλαδή;
-στο κρυστάλινο παλάτι της στρίλντα. Εκεί όπου είναι τώρα κι ο αγαπημένος σου Δάλκιρ.
-Λες να τον σκότωσε;
-όχι, είναι ζωντανός. Επικοινώνησε μαζί του η δάρκα. Δηλαδή τον είδε, δε νομίζω πως την αντιλήφθηκε.
-είναι καλά;
-Ναι, ξέχνα το αυτό για λίγο. Πρέπει να δούμε τι θα κάνεις εσύ τώρα. Θα βρεις έναν τρόπο να αποκρυπτογραφήσεις τα σύμβολα που οδηγούν στις θύρες.
-Πώς;
-Αυτό δεν το ξέρω. Σκέψου, σε παρακαλώ. Σκέψου, δεν έχεις χρόνο. ΟΙ δυνάμεις σου θα αρχίσουν να σε εγκαταλείπουν σε λίγο. Πρέπει να καταλάβεις πως αυτή τη στιγμή βρίσκεσαι στο κενό.

Advertisements

Ετικέτες:

Ένα Σχόλιο to “Η άρπα της αμάντας”

  1. Νυχτερινή Πένα Says:

    Ωραία συνέχεια, μάθαμε λίγα πράγματα για το σχέδιο της Στρίλντας και η Ραλκ βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο! Περιμένουμε την συνέχεια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: