σεμίρα

Κεφάλαιο δέκατο
Η μαθητευόμενη γιατρός έτρεξε κοντά στο κρεβάτι της βασίλισσας. ανασήκωσε τη μια άκρη της κουρτίνας κι έσκυψε γεμάτη ενδιαφέρον κι αγωνία πάνω από τη χλωμή γυναίκα.
-είστε καλα; Νιώθετε ζάλη;
Η Μάλφα σκούπισε το ιδρωμένο της μέτωπο με το δεξί της χέρι.
-Όχι, το κεφάλι μου… το στομάχι μου… δεν ξέρω, νιώθω μια δυσφορία.
Η νεαρή κοκκινομάλλα έγνεψε κι άφησε την κουρτίνα πίσω στη θέση της.
-επιστρέφω αμέσως, μην ανησυχείτε.
Χάθηκε στο διάδρομο.
Μόνη η βασίλισσα προσπάθησε να ελέγξει το σώμα της, είχε αρχίσει να τρέμει. Δεν το είχε ομολογήσει στη γιατρό που την παρακολουθούσε κάθε στιγμή πως η κύρια αιτία της ενόχλησής της ήταν ένας τρομερός εφιάλτης που ήρθε να την αναστατώσει ακριβώς την ώρα που η γαλήνη της χαμογελούσε. Δε θα το έλεγε σε κανέναν, δε θα μιλούσε για κείνο το όνειρο επειδή κανείς δε θα την καταλάβαινε. Κι εξάλλου αυτή ήταν η βασίλισσα, η πιο ισχυρή γυναίκα της χώρας, δεν της επιτρέπονταν φοβίες κι ανασφάλειες.
Ωστόσο είχε δει το βασιλιά στον ύπνο της, κάποιος τον κυνηγούσε, δε μπορούσε να διακρίνει το πρόσωπό του διώκτη του, ούτε και την ίδια τη μορφή του καλά καλά επειδή φορούσε κάτι που θύμιζε πέπλο.
Στην αρχή ο βασιλιάς έτρεχε να ξεφύγει αλλά σιγά σιγά η απόσταση που τους χώριζε μίκραινε. Η μάλφα ήθελε να του φωνάξει να τρέξει πιο γρήγορα αλλά φωνή δεν έβγαινε από το στόμα της. Κι έτσι ο διώκτης πλησίαζε όλο και περισσότερο. Κάποτε όμως ο βασιλιάς έπαψε να τρέχει κι εκείνος τον έφτασε και τον άδραξε. Κι εκεί τέλειωνε το όνειρο, τα υπόλοιπα δεν πρόλαβε να τα δει.
Η Μέλντα γύρισε κοντά της λίγα λεπτά αργότερα. Κάθισε δίπλα της στο κρεβάτι κι ακούμπησε στο μέτωππό της ένα βρεγμένο μεταξωτό μαντίλι.
-Θα σας ανακουφίσει, βασίλισσα μου, θα νιώσετε καλύτερα και θα κοιμηθείτε ξανά.
Η μάλφα άρχισε να παίρνει βαθιές ανάσες. Την εμπιστευόταν αυτή την κοπέλα, είχε τη δύναμη να τη βοηθήσει.
-Πιείτε κι αυτό. Η Μέλντα της έδωσε ένα μικροσκοπικό ασημένιο φλιτζάνι.
-εσύ δε θα κοιμηθείς; Τη ρώτησε καθώς εκείνη άρχισε να της τακτοποιεί τα σκεπάσματα και τα μαξιλάρια.
-όχι ακόμη, βασίλισσά μου. Πρώτα θα αναπαυθείτε εσείς κι έπειτα εγώ.
-σε παιδεύω πολύ, έτσι δεν είναι;
-μην το σκέφτεσθε, άλωστε όλα γίνονται για καλό σκοπό. Είναι χαρά μου να μένω στο πλευρό σας.
Η μάλφα αναστέναξε, είχε αρχίσει ήδη να γαληνεύει.
-σε ευχαριστώ πολύ, για όλα. Λες να τελείωσε η γαμήλια δεξίωση;
-είναι πολύ πιθανό. Η ώρα έχει περάσει.
-ελπίζω να γνωρίσω σύντομα τη νύφη. Τα βλέφαρά της είχαν αρχίσει να βαραίνουν.
-ναι βασίλισσά μου, θα κανονισθεί όποτε το επιθυμείτε.
Η μάλφα χαμογέλασε, δε μίλησε ξανά.

-είσαι έτοιμη να αποσυρθούμε, Βάλμα; Ο αρντάν ήρθε πλάι της και τύληξε το δεξί του χέρι γύρω από τη λεπτή της μέση. Η Βάλμα κόλλησε το σώμα της στο δικό του με ευχαρίστηση.
-ναι, αρντάν, είμαι. Είσαι ευτυχισμένος τώρα;
Ο αρχιδικαστής το σκέφθηκε για μια στιγμή. Θα έλεγε την αλήθεια.
-Είμαι, μα θα γίνω ακόμη περισσότερο σύντομα. Την έσφιξε πάνω του. εσύ; Πώς αισθάνεσαι;
-περίφημα, ομολόγησε εκείνη χωρίς δισταγμό κι αναζήτησε τα χείλη του.
Το φιλί έγινε απότομα βαθύ αλλά κανείς από τους δυο δεν είχε τη διάθεση να σταματήσει.
-θέλω όλα να γίνουν σωστά, μούρμουρισε κάποτε ξέπνοα ο αρντάν. Ξέρεις πόση σημασία έχουν για μένα αυτά.
Η βάλμα στέναξε και τραβήχθηκε απρόθυμα από την αγκαλιά του.
-το ξέρω, αρντάν, έλα πάμε, θα μου πάρει λίγη ώρα να ετοιμαστώ.
Την πήρε από το χέρι κι άρχισαν να περπατούν βιαστικά.
-σου άρεσε ο γάμος, η δεξίωση;
-όλα ήταν υπέροχα, αντάξιά σου.
Της χαμογέλασε στο σκοτάδι της νύχτας.
-ήσουν πανέμορφη, αληθινή θεά.
-αλήθεια το λες;
-βέβαια, θα είμαι πάντα ειλικρινής μαζί σου. Της έσφιξε πιο δυνατά το χέρι καθώς σκέφθηκε τις συνέπειες των τελευταίων του λόγων.
-ήθελα να σε ρωτήσω κάτι, ποια ήταν εκείνη η γυναίκα που ήρθε να μας βρει στη δεξίωση κάπως καθυστερημένη;
-η Ρόνια. Μια από τις αναρίθμητες αυλητρίδες του παλατιού.
-δεν είναι μέλος της βασιλικής ορχήστρας, σωστά;
-Πολύ σωστά. Είναι στην υπηρεσία της βασίλισσας αλλά τον τελευταίο καιρό δεν παίζει πολύ για κείνη. Όλοι την εκτιμούν για το ήθος της. Ο βασιλιάς την ευνοεί, είμαι σίγουρος πως πολύ σύντομα θα της βρει σύζυγο.
-το κάνει συχνά αυτό;
-αρκετά συχνά, θέλει να έχει παντού τον πρώτο λόγο.
-σωστά ενεργεί.
-βρίσκεις;
Η βάλμα δάγκωσε τα χείλη της.
-Αλήθεια πώς σου φάνηκε; Τον συμπάθησες;
-αρκετά. Δείχνει επιβλητικός κι ακριβοδίκαιος. Μα ας μη μιλάμε άλλο για αυτόν απόψε. Θα βρούμε κάτι καλυτερο να κάνουμε.
Είχαν μόλις φτάσει στα διαμερίσματά τους.
Ο αρντάν συγκατένευσε. Η βάλμα έβαλε το χέρι στον ώμο του κι έσκυψε στο αφτί του.
-θέλω λίγο χρόνο για να προετοιμαστώ για σένα.
-δε χρειάζομαι τίποτα περισσότερο.
Ξαφνικα βιαζόταν πολύ.
Άπλωσε το χέρι του αλλά εκείνη γλίστρησε μακριά του με μια χορευτική κίνηση.
-Δε θυμάσαι τι έλεγες πριν; άσε με να κάνω αυτό που πρέπει, δε θα τα μετανιώσεις. Δε θα αργήσω.
Ο αρχιδικαστής αναστέναξε νικημένα.
-εντάξει, με έπεισες. Θα σε περιμένω εδώ. Κάθισε σε έναν καναπέ κι έκλεισε τα μάτια.
Η βάλμα μπήκε στο εσωτερικό ενός μικρού δωματίου κι άρχισε να πετάει από πάνω της τα βαριά της ρούχα. Ήθελε να αλείψει το σώμα της με έλαια κι ακριβά αρώματα κι ακόμη να χτενίσει τα μαλλιά της και να φορέσει ένα αραχνούφαντο πέπλο. Έπειτα θα τον καλούσε.

-θα σε σκοτώσω, Κάρλα. Ο Λόρεν τύληξε τα χέρια του γύρω από το λαιμό της κι άρχισε να τον χαιδεύει.
-δε μπορεί να το εννοείς αυτό. Το ρίγος που τη διαπέρασε ήταν έντονο μα έκρυβε μέσα του και μια γλυκιά σαγήνη.
-θα το κάνω, κι υστερα θα φύγω για πάντα από το παλάτι. Όλοι θα καταλάβουν πως το έκανα εγώ όταν σε βρουν.
Η Κάρλα προσπάθησε να τραβηχθεί αλλά τα χάδια του έγιναν πιο γλυκά.
-μου λες ψέματα.
Ο Λόρεν την ξάπλωσε στον καναπέ κι άρχισε να της ξεκουμπώνει το μακρύ της φόρεμα.
-για την ώρα αγάπη μου, θέλω να ζήσω μαζί σου λίγες στιγμές, όσες σου απομένουν.
Η διαστροφή της χτυπούσε την πόρτα αλλά εκείνη δεν της άνοιγε να μπει. Όσο το μυαλό της ούρλιαζε να φύγει άλλο τόσο το σώμα της βούλιαζε στην ηδονή. Ο Λόρεν ήταν καλός εραστής, ήξερε πώς να την ικανοποιήσει. Θα το έκανε και τούτη τη φορά κι ύστερα θα την άφηνε και θα έφευγε. Δεν ήξερε αν θα προλάβαινε την αρχή της δεξίωσης αλλά ίσως τελικά να μην είχε και μεγάλη σημασία αυτό τώρα. Θα άρχιζαν χωρίς εκείνη.
-Θα είμαι ο τελευταίος άνδρας που σε φίλησε, ο τελευταίος άνδρας που σε άγγιξε. Ο λόρεν έλυσε τη ζώνη του κι έπειτα άρχισε να λύνει τα κορδόνια των παπουτσιών του.
-αν δεν ήθελες την αποκλειστικότητα όλα θα ήταν πιο εύκολα για μας.
Μιλούσε χωρίς να σκέφτεται, χωρίς να το θέλει.
-πάντα παίρνω αυτό που θέλω, το ξέρεις.
Πέταξε και τα υπόλοιπα ρούχα του και ξάπλωσε δίπλα της.
-τώρα θα ξεχάσεις το νεαρό σου σαν να μην υπήρξε ποτέ. Μόνο το όνομά μου θα μείνει μέσα σου.

Advertisements

Ετικέτες:

2 Σχόλια to “σεμίρα”

  1. Νυχτερινή Πένα Says:

    Μια ωραία συνέχεια και έντονα ερωτική, είδαμε σχεδον όλα τα πρόσωπα να κινούνται στο παλάτι και κάποια κίνητρα ίσως διαφαίνονται.

  2. mprilla Says:

    χαιρομαι που σου αρεσε.
    Τωρα αρχιζω να το καταλαβαινω αυτο, τη διαδοχη των σκηνων, θα μαθω!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: