η άρπα της Αμάντας

-πρέπει να θυμάσαι πως χωρίς πειθαρχία ο πλούτος η τόλμη και οι άλλες μορφές της αρετής παραμένουν ανεκμετάλευτες κι αναξιοποίητες. Ο κραντ σηκώθηκε από τη θέση του για να πλησιάσει τη μελλοντική βασίλισσα που του χαμογέλασε δαγκώνοντας ελαφρά το κάτω χείλος της. Τα χαρακτηρηστικά του προσώπου της ήταν τραβηγμένα κι ο ηλικιωμένος άνδρας δεν άργησε να το προσέξει.
-συγγνώμη, πριγκίπισσα, σε κούρασα περισσότερο από ό,τι ήθελα. Μα δεν ήταν στις προθέσεις μου. Μόνο που αισθάνομαι την ανάγκη να σου δώσω όλα όσα έχω, να σε προικίσω με σύνεση και σοφία. Ούτε εγώ τα διαθέτω στον υπέρτατο βαθμό αλλά τα τόσα βιβλία που έχω διαβάσει με βαραίνουν πολύ τώρα πια.
Η αμάντα σηκώθηκε με τη σειρά της και πήγε και στάθηκε απέναντί του.
-μη σε απασχολεί αυτό, Κραντ, νιώθω καλά, έχω ανάγκη αυτά τα μαθήματα. Θέλω να κρατώ απασχολημένο το μυαλό μου γιατί αλλιώς… φοβάμαι πως θα λυγίσω. Έφερε τα χέρια στο κεφάλι της και πίεσε ελαφρά τους κροτάφους της. Ο κραντ την πλησίασε όσο πιο γρήγορα μπορούσε και για μια σύντομη στιγμή έφερε το χέρι του στα μαλλιά της.
Κι αυτό το άγγιγμα από το χέρι αυτού του ανθρώπου ήταν αρκετό για να την κάνει να νιώσει αμέσως καλύτερα.
-πες μου την αλήθεια, Κραντ, πιστεύεις πως θα τα καταφέρω να φορέσω το στέμμα με αποτελεσματικότητα κι αξιοπρέπια; Θέλω ο πατέρας μουνα είναι περήφανος για μένα.
-Να είσαι σίγουρη πως θα γίνεις μια σοφή κι αγαπητή βασίλισσσα που θα κυβερνά με δικαιοσύνη και βαθιά γνώση. Εγώ θα το φροντίσω αυτό. Κι επιπλέον η τέχνη που τόσο λατρεύεις σε έχει ήδη εφοδιάσει με μια γλυκιά πραότητα που θα κάνει την εμφάνισή της κάθε φορά που κάτι τέτοιο θα κρίνεται απαραίτητο. Δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα. Πήγαινε να ξεκουραστείς και μην ανησυχείς άλλο.
Η Αμάντα έμεινε να τον κοιτά για λίγο αλλά τελικά ύστερα από ένα ακόμη ενθαρρυντικό γνέψιμο στράφηκε προς την έξοδο. Η δάρκα την ακολούθησε φτερουγίζοντας. Ήταν ώρα να μιλήσει με τη μεγάλη μητέρα για να πάρει νέες εντολές.
Η Αμάντα μπήκε στα διαμερίσματά της κι άρχισε να ξεντύνεται βιαστικά. Δεν είχε καλέσει τη ραλτίνα επειδή ήξερε πως από στιγμή σε στιγμή εκείνη θα άνοιγε την πόρτα. Πράγματι αυτό δεν άργησε να γίνει. Η υπηρέτρια μπήκε κρατώντας ένα μεγάλο βαρυφορτωμένο δίσκο.
-Μα γιατί δε με κάλεσες; Είπε βλέποντάς τη να ντύνεται μόνη της, γιατί δε με ειδοποίησες τουλάχιστον;
Η αμάντα τελείωσε το ντύσιμο και σωριάστηκε στην άκρη του κρεβατιού της εξουθενωμένη.
-δεν υπήρχε λόγος, τα κατάφερα και μόνη, η ραλτίνα πισοπάτησε αλλά προσπάθησε να μη δείξει την ενόχλησή της.
-εντάξει, όπως επιθυμείς. Πώς πήγε το μάθημα; Ήταν καλός μαζί σου ο Κραντ;
-ναι, είναι βαθύς γνώστης της ιστορίας και της διπλωματίας. Ποτέ δε θα μάθω ούτε τα μισά από αυτά που θέλει να μου διδάξει αλλά θα κάνω ό,τι μπορώ.
Η Ραλτίνα άρχισε να ετοιμάζει το σερβίτσιο.
-εγώ σου έχω απόλυτη εμπιστοσύνη, θα τα πας περίφημα. Μπορείς να έρθεις να φας και δε θα δεχθώ καμιά άρνηση.
Η αμάντα σηκώθηκε αργά αργά και πλησίασε το στρωμένο τραπέζι. Έριξε μια ματιά στα διάφορα φαγητά και μισοχαμογέλασε.
-Μα δε μπορεί να πιστεύετε στ’αλήθεια πως θα τα φάω όλα αυτά μόνη μου!
-θα φας όσο θελήσεις, αλλά εγώ θα είμαι εδώ και θα σε παρακολουθώ.
Κάθισε σε μια καρέκλα κοντά στην πόρτα.
Η αμάντα στέναξε κι άρχισε να τρώει μια κρύα σούπα με ψάρι.
-λοιπόν; Τι γίνεται μέσα στο παλάτι;
-όλοι είναι ανήσυχοι, αποκρίθηκε ειλικρινά η άλλη κοπέλα. Αλλά μη σταματάς να τρως, αλλιώς δε θα σου πω τίποτα. Μίλησα πριν λίγο με τον αρχιερέα.
Η αμάντα της έγνεψε να συνεχίσει δοκιμάζοντας μια πίτα με κρέας και λαχανικά.
-Μου είπε πως θα έρθει να σε βρει κάποια στιγμή μέσα στη μέρα. Θέλει λέει να συζητήσετε κάποια πράγματα για τη στέψη σου.
-Ναι, βέβαια, θα τον περιμένω. Σκεφτόμουν κι εγώ πως έπρεπε να μιλήσουμε.
-Κι ακόμη έμαθα πως ετοίμασε για σένα κάποιο ισχυρό φυλαχτό.
-αλήθεια;
-Ναι, είναι πολύ καλός σε κάτι τέτοια, θα σε προστατεύει είμαι σίγουρη. Αλλά θα σου τα πει καλύτερα κι ο ίδιος αργότερα. Ετοιμάστηκε να σηκωθεί.
-Πού θα πας;
-είναι πολλά που πρέπει να γίνουν ως το βράδυ. Δεν πιστεύω να το ξέχασες;
Η Αμάντα έγνεψε φέρνοντας στο νου της τη Μάγισσα.
-όχι βέβαια, το θυμάμαι καλά. Θέλω κάποιες απαντήσεις και θα τις πάρω απόψε. Θα έρθεις να με βρεις λοιπόν;
-Φυσικά, όταν όλοι πάνε για ύπνο.
Η δάρκα το σημείωσε στο νου της, Δεν ήταν βέβαιη γι’αυτό που πήγαινε να κάνει η αμάντα, αναρωτιόταν αν θα έπρεπε να την εμποδίσει.
-Λες να μας αντιληφθεί κανείς; Αν γίνει κάτι τέτοιο καταστράφηκα.
-όχι, μην το σκέφτεσαι, δε θα αφήσω ποτέ να καταστραφείς. Η ραλτίνα την πλησίασε κι άρχισε να μαζεύει τα πιατικά.
-Ξεκουράσου λίγο, το χρειάζεσαι.
Η αμάντα πήγε και κάθισε πάλι στο κρεβάτι.
-Θα το ήθελα μα πρέπει να μελετήσω.
-αν το κάνεις τώρα δε θα έχει αποτέλεσμα. Αν κοιμηθείς λίγο θα δεις πόσο πιο εύκολο θα γίνει σε λίγο.
-Λες;
-Ναι, βέβαια. Ξάπλωσε. Την πλησίασε πάλι και τη βοήθησε να ξαπλώσει. Κι ύστερα τη φίλησε στο μέτωπο τυληγοντας τη με τα μυρωδάτα σκεπάσματα.
-κοιμίσου ήρεμα, εγώ θα είμαι εδώ. Η Αμάντα αναστέναξε ανακουφισμένη και η υπηρέτρια ετοιμάστηκε να βγει αλλά η φωνή της τη σταμάτησε.
-είχαμε κανένα νέο από την καινούρια μου δασκάλα;
-Δυστυχώς όχι. Η Ραλτίνα έφτασε στην πόρτα.
-Δε θα έρθει ξανά;
-Μη γίνεσαι ανόητη, θα έρθει. πΟλύ σύντομα, θα το δεις. Αφού δε σου λέω ποτέ ψέματα! Λοιπόν, καλή ξεκούραση. Βγήκε γρήγορα για να μην της δώσει χρόνο να μιλήσει. Ήταν βέβαιη πως θα κοιμόταν πριν περάσουν λίγα λεπτά.
Βγήκε από το δωμάτιο με σκοπό να κατευθυνθεί προς την αίθουσα υποδοχής όταν ξαφνικά άκουσε το όνομά της από κάπου κοντά. Στράφηκε να δει και αντίκρυσε το Μπάρτον που στεκόταν δίπλα της στο διάδρομο. Του χαμογέλασε ψυχρά.
-Γεια σου Ραλτίνα, της μίλησε πρώτος.
-Γεια σου κι εσένα μπάρτον, αποκρίθηκε κάπως ψυχρά εκείνη. Αντιμετοπίζεις κανένα πρόβλημα με τη φιλοξενία μας εδώ;
-Όχι, όλα είναι πολύ καλά. Δεν έχω κανένα παράπονο. Τιμάτε πολύ τους πρεσβευτές εδώ.
-Χαίρομαι που το λες. Θα μπορούσα να κάνω κάτι για σένα;
Ο μπάρτον έκανε ένα βήμα προς το μέρος της αλλά για κάποιο λόγο αυτό δεν της άρεσε.
-νομίζω πως ναι. Ξέρεις καλά την πριγκίπισσα, έτσι δεν είναι;
Η ραλτίνα έσφιξε δυνατά το δίσκο.
-ναι, γιατί το ρωτάς;
Ο άνδρας την κοίταξε διαπεραστικά κιεκείνη ρίγησε χωρίς να το θέλει.
-σου ζητάω συγνώμη που πήρα το θάρρος να σου μιλήσω εδώ γι’αυτό, αλλά είσαι η μόνη που γνωρίζω εδώ μέσα που θα μπορούσε να με φέρει σε επαφή μαζί της.
-γιατί να το κάνω αυτό; Τι θέλεις να συζητήσεις μαζί της;
-το θέμα είναι λεπτό, μην ξεχνάς πως είμαι…
-Ναι ναι, το θυμάμαι. Κατανοώ πως κάποιος σοβαρός λόγος σε φέρνει εδώ αλλά η στιγμή που διάλεξες δεν είναι κατάλληλη για τέτοιες συζητήσεις.
-Λυπάμαι που θα το πω αυτό αλλά γνωρίζω πιο πολλά από εσένα για το συγκεκριμένο αυτό θέμα. Η σπουδαιότητα του είναι μεγάλη. Δεν ήρθα εδώ για ασήμαντη αιτία.
Η Ραλτίνα το σκέφτηκε για λίγο.
-Σου ζητάω συγνώμη είπε κάπως πιο μαλακά. Θα μιλήσω στην αΜάντα για σένα αμέσως μόλις μου δοθεί η ευκαιρία. Εκείνη είναι που θα αποφασίσει πότε θα σε δεχθεί. Ο Μπάρτον της χαμογέλασεφιλικά και εκείνη έκανε τη σκέψη πως δεν ήταν άσχημος άνδρας.
-ευχαριστώ πολύ. Θα περιμένω κάποια ειδοποίηση, σου ζητάω και πάλι συγγνώμη. Τη χαιρέτισε με ένα κούνημα του κεφαλιού και χάθηκε στη στροφή του διαδρόμου, αφήνοντάς τη μόνη, να κρατάει το δίσκο στα χέρια.

Advertisements

Ετικέτες:

Ένα Σχόλιο to “η άρπα της Αμάντας”

  1. Νυχτερινή Πένα Says:

    Μια ωραία τρυφερή συνέχεια.
    Περιμένουμε να δούμε τι θα ακολουθησει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: